«Il Trovatore»: Ιταλικές γεύσεις με ελληνική γενναιοδωρία
Στο Παλαιό Φάληρο, το «Il Trovatore» έχει δημιουργήσει τον δικό του κόσμο, γύρω από την ανοιχτή κουζίνα, την πίτσα που φουρνίζεται σε ξυλόφουρνο και τα πληθωρικά πιάτα ζυμαρικών.
Το «Il Trovatore» είναι ένα γνωστό ιταλικό εστιατόριο που βρίσκεται στο Παλαιό Φάληρο και έχει φτιάξει το δικό του κοινό. Δεν κρύβει την αδυναμία του στον μεγάλο τενόρο Αντρέα Μποτσέλι και, μάλιστα, μέσα στο εστιατόριο υπάρχει μια ολόκληρη γωνιά με φωτογραφίες, που σου δίνει από την αρχή μια πολύ ιδιαίτερη αίσθηση. Το «Il Trovatore» είναι ένα εξαιρετικά όμορφο εστιατόριο, και στον εσωτερικό και στον εξωτερικό του χώρο. Είναι προσεγμένο, φωτεινό, ζεστό και, το κυριότερο, πραγματικά άνετο. Δεν αισθάνεσαι στριμωγμένος, δεν έχεις αυτή την πίεση να τελειώσεις γρήγορα και δεν υπάρχει ο γνωστός περιορισμός του διώρου, που πολλές φορές σου χαλάει τη διάθεση πριν καλά καλά ξεκινήσεις.
Η κουζίνα είναι open kitchen και βλέπεις τη δράση να ξετυλίγεται μπροστά σου, κάτι που πάντα έχει ενδιαφέρον, ειδικά όταν μιλάμε για ιταλικό φαγητό. Ήθελα πολύ να δοκιμάσω την πίτσα τους, γιατί είναι από αυτά τα πιάτα που δείχνουν αμέσως τι φιλοσοφία έχει ένα μαγαζί. Η πίτσα ήταν καθαρά ιταλική, ξυλόφουρνου, όχι ναπολιτάνικη ούτε της Ρώμης, αλλά κάπου ανάμεσα, με τον δικό της χαρακτήρα. Δεν σας κρύβω ότι πήρα την πεπερόνι και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Δεν ήταν ούτε υπερβολικά πικάντικη ούτε άτονη· ήταν όσο όσο, με ωραία ζύμη, αρκετή ένταση και χωρίς να σε κουράζει.
Η αλήθεια είναι πως, με την πίτσα και το ζεστό ψωμάκι με το βούτυρο που σου φέρνουν στην αρχή, αν δεν κάνεις κράτει, φουσκώνεις μόνο με αυτά. Και εδώ θέλει λίγη προσοχή, γιατί οι μερίδες δεν είναι μικρές και το τραπέζι αρχίζει εύκολα να γεμίζει.
Να σταθώ ιδιαίτερα στο καρπάτσιο, το οποίο ήταν εξαιρετικό. Με τις φλούδες παρμεζάνας από πάνω, είχε ωραία ισορροπία και ήταν πολύ νόστιμο, χωρίς να χάνεται η πρώτη ύλη. Ένα δεύτερο ορεκτικό που επίσης αξίζει να αναφερθεί είναι το αραντσίνι. Ήταν καλοφτιαγμένο, χορταστικό και η μερίδα του μεγάλη, από αυτές που λες ότι άνετα θα μπορούσαν να σταθούν και μόνες τους, αν δεν είχες παραγγείλει τόσα πράγματα.
Διαβάστε επίσης
Από ζυμαρικά πήραμε μια λιχούδικη και πληθωρική επιλογή με ραγού. Η γεύση ήταν γεμάτη, το πιάτο είχε βάθος, αλλά βρήκα λίγο υπερβολική τη μους τυριού από πάνω. Ίσως να μην τη χρειαζόταν τόσο πολύ, γιατί το ίδιο το ραγού είχε ήδη χαρακτήρα. Ιδιαίτερο και πληθωρικό πιάτο ήταν και τα γεμιστά ζυμαρικά με μοσχάρι. Βέβαια, όσο και να ήθελα να το αποφύγω, ήταν η γεύση του που δεν με άφηνε. Ήταν από αυτά τα πιάτα που ξέρεις ότι έχουν εκατομμύρια θερμίδες πάνω τους, αλλά συνεχίζεις γιατί απλά περνάς καλά.
Το τέλος μας βρήκε με ένα εξαιρετικό τιραμισού, κρεμώδες, σωστά ισορροπημένο και ιδανικό για να κλείσει το γεύμα χωρίς να σε αποτελειώσει εντελώς, αν και η αλήθεια είναι ότι μέχρι εκείνη την ώρα ήμασταν ήδη αρκετά χορτάτοι.
Το «Il Trovatore» είναι ένα πληθωρικό εστιατόριο, και σε γεύσεις και σε μερίδες. Χορτάτος θα φύγεις, αυτό είναι σίγουρο. Τώρα, αν ψάχνεις τον απόλυτο ιταλικό παράδεισο γεύσεων, ίσως να μην τον βρεις ακριβώς εδώ. Όχι γιατί είναι κακό, κάθε άλλο. Απλά δεν έχει πάντα εκείνη την απλότητα της ιταλικής κουζίνας που στηρίζεται σε λίγα υλικά και καθαρές γεύσεις. Είναι περισσότερο ένα κράμα ιταλοελληνικής ένωσης, με γενναιοδωρία, ένταση, ωραία διάθεση και πιάτα που θέλουν να σε χορτάσουν και να σε ευχαριστήσουν. Και αυτό, αν ξέρεις τι πας να φας, το κάνει μια πολύ ευχάριστη έξοδο.
Διαβάστε επίσης
