Οι εκθέσεις που θα μας δροσίσουν μέχρι τον Αύγουστο
Δέκα εικαστικά πρότζεκτ για όσους ξεμείνουν στην πόλη το καλοκαίρι.
Περιεχόμενα
Ο Αύγουστος κοντοζυγώνει και το βασικότερο πρόβλημα όσων παραμένουν στην Αθήνα για διακοπές είναι πώς θα σκοτώσουν τον χρόνο τους. Καλές οι βουτιές και η ηλιοθεραπεία, αλλά ας δούμε και λίγη τέχνη. Έτσι, ξεχωρίσαμε δέκα εκθέσεις που θα είναι ανοιχτές τις επόμενες εβδομάδες στην πόλη και προτείνουμε να δεις για να δροσιστείς, βολτάροντας μέσα σε μουσεία και χώρους τέχνης.
Athens Photo Festival 2026
View this post on Instagram
Για το 2026, το APH, το διεθνές γεγονός που αναδεικνύει τη σύγχρονη φωτογραφική σκηνή, παρουσιάζει εβδομήντα καλλιτέχνες και καλλιτεχνικές ομάδες από τριάντα τέσσερις χώρες. Η μεγάλης κλίμακας εκθεσιακή παραγωγή απλώνεται σε τρεις ορόφους του Μουσείου Μπενάκη, στην Πειραιώς 138, και μας φέρνει σε επαφή όχι μόνο με φωτογραφίες. Διαδραστικές εγκαταστάσεις, προβολές, αρχειακό υλικό και καλλιτεχνικές εκδόσεις, δίνουν στον επισκέπτη την ευκαιρία να ξεφύγει από τα όρια του κάδρου. Διάβασε περισσότερα για την εμπειρία μας από το Athens Photo Festival.
«Χορών Χώρος»
Ανάμεσα στις διάφορες πολυσυλλεκτικές παραστάσεις και δράσεις που έχει ετοιμάσει φέτος το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, περιλαμβάνεται και μία έκθεση αφιερωμένη στον Χορό. Ο εκθεσιακός χώρος στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου μετατρέπεται σε μια φιλόξενη δομή η οποία γεννά εστίες και δράσεις Χορού. Στιγμιότυπα από κυκλικούς χορούς, άλλοτε στην πλατεία του χωριού και άλλοτε στην ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου. Βίντεο και φωτογραφίες, ηχογραφήσεις από αρχειακά υλικά με αποτυπώσεις του Χορού σε παραστάσεις, σε αντιπαραβολή με σύγχρονα καλλιτεχνικά έργα στα οποία εντοπίζεται μια άλλη, πραγματική και συλλογική εκδοχή του.
Διαβάστε επίσης
«Where the Water Flows»
Η καλλιτέχνιδα Μυρτώ Παπαδοπούλου δημιούργησε μια εγκατάσταση πολυμέσων που εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η γη διαμορφώνει την πολιτισμική ταυτότητα, τη μνήμη και τη βιωσιμότητα. Μέσα στον χώρο του Depo Darm Contemporary Art Space, παρουσιάζεται ένα πρότζεκτ το οποίο συνδυάζει αναλογική φωτογραφία, αρχειακό υλικό και κείμενο, μαζί με ένα μονοκάναλο βίντεο που έχει συντεθεί εξ ολοκλήρου από αρχειακά αποσπάσματα. Πιάνοντας το νήμα από γεγονότα που αφορούν τις διάφορες μορφές φροντίδας της γης, η έκθεση αναρωτιέται τι θα μπορούσε να σημαίνει η βιωσιμότητα πέρα από την παραγωγικότητα και την ανάπτυξη;
«You Can’t Go Home Again»
Μια βαθιά προσωπική αποτύπωση των ταξιδιών της Αντιγόνης Παπαντώνη παρουσιάζει το Cypher. Εδώ και δέκα χρόνια, η φωτογράφος περιπλανείται μεταξύ Ελλάδας και Ελβετίας, με πολλούς ενδιάμεσους σταθμούς και μετατοπίσεις. Απαθανατίζει τις εμπειρίες της μέσα από τον φωτογραφικό φακό, καταγράφοντας όλα τα στάδια βίωσης του υπάρχειν και της ταυτότητας: Από τον ενθουσιασμό απέναντι στο άγνωστο και τη φάση του «μήνα του μέλιτος» στην αποξένωση και τη ματαίωση, στη φάση προσαρμογής και εν τέλει στην αποδοχή μιας νέας συνθήκης.
«Neocolor»
Σχέδια που ο Ντέιβιντ Βάις έφτιαξε μεταξύ 1977 και 1979 φιλοξενούνται στο Melas Martinos. Τα έργα δημιουργήθηκαν λίγο πριν ο καλλιτέχνης γνωρίσει τον Πίτερ Φίσλι και ξεκινήσει μία πολύ ξεχωριστή συνεργασία μεταξύ των δύο δημιουργών. Στα σχέδια, το μαύρο που καλύπτει το αρχικό στρώμα με φωτεινά παστέλ, λειτουργεί συνήθως ως ατμοσφαιρικό νυχτερινό τοπίο: σκοτεινά σοκάκια μιας πόλης, υποφωτισμένα εσωτερικά ενός διαμερίσματος, ένα αχανές φόντο οραμάτων.
«1945: Το τέλος του πολέμου»
Μια βόλτα μέχρι τον Κολωνό αξίζει όχι μόνο για να δούμε το εκτενές αφιέρωμα του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και να χαζέψουμε το πανέμορφο κτίριο του Πρώην Δημόσιου Καπνεργοστασίου. Στην περιοδική έκθεση, φωτογραφικό υλικό παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην χώρα μας, μαζί με πρωτότυπα τεκμήρια από την Ελλάδα και το εξωτερικό, τα οποία αποκαλύπτουν λιγότερο γνωστές ιστορίες από τη χρονιά που έληξε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Η απελευθέρωση των στρατοπέδων συγκέντρωσης, η εισβολή στη Γερμανία και η κατάληψη του Βερολίνου, η αυτοκτονία του Χίτλερ, η συνθηκολόγηση της Γερμανίας, ο πόλεμος του Ειρηνικού, οι συναντήσεις των συμμάχων στη Γιάλτα και το Πόστνταμ, η ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, η δημιουργία του ΟΗΕ και η δίκη της Νυρεμβέργης, αποτελούν κάποιες από τις ενότητες της έκθεσης.
«Στη Γη»
Μέγα λάθος αν περίμενες ότι από μία τέτοια λίστα θα έλειπε το ΕΜΣΤ. Πολλές είναι οι εκθέσεις που μπορείς να δεις στο μουσείο αυτή την περίοδο, από τη μεγάλη ρετροσπεκτίβα για την πρωτοπόρα Νίκη Καναγκίνη μέχρι το χορταστικότατο ομαδικό εγχείρημα «South by Southeast». Όμως, εμείς ξεχωρίζουμε την υποβλητική έκθεση για τον Στάθη Λογοθέτη, στο ισόγειο του μουσείου. Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους, που συνομίλησε με τα πρωτοποριακά ρεύματα της Ευρώπης, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να συνδεθεί με αντίστοιχους Έλληνες δημιουργούς των 70s. Το «Στη Γη» περιλαμβάνει περίπου εβδομήντα έργα από διαφορετικές περιόδους, καθώς και πρωτογενείς και αδημοσίευτες πηγές από το προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη.
Διαβάστε επίσης
«Gen X: Tales from the Forgotten Generation»
Ήρθε η ώρα να μας μιλήσει μια «ξεχασμένη γενιά». Το ΔΕΣΤΕ ανοίγει τη Συλλογή ∆άκη Ιωάννου και συγκεντρώνει σε μια έκθεση έργα καλλιτεχνών γεννημένων µεταξύ 1960 και 1980. Η Gen X γενιά μεγάλωσε στη σκιά της ευμάρειας της δεκαετίας του 1980 και των υφέσεων που ακολούθησαν. Ενηλικιώθηκε λίγο πριν την έλευση των υπολογιστών, που άλλαξαν ριζικά την καθημερινότητά μας. Η καλλιτεχνική κοινότητα αυτής της γενιάς αντιμετώπισε της ραγδαίες εξελίξεις της εποχής με έργα βαθιά ειλικρινή, αλλά και ειρωνικά, απαντώντας σε µια διαρκώς επιταχυνόμενη κουλτούρα που απειλούσε να τους αφήσει πίσω.
«Όλα όσα γνωρίζω είναι ένας δανεικός χάρτης»
Η δεύτερη έκθεση της συλλογής της Ειρήνης Παναγοπούλου εξερευνά την πράξη του συλλέγω ως εργαλείο για να γίνει κατανοητό ποιες ιστορίες διατηρούνται, ποιες προβάλλονται και ποιες φυλάσσονται. Το πρότζεκτ αφήνει πίσω τα κληρονομημένα συστήματα ταξινόμησης και τις ιεραρχίες που επιβάλλονται από τις κυρίαρχες ιδεολογίες, δημιουργώντας έτσι απελευθερωτικούς τρόπους προσέγγισης της γνώσης και ερμηνείας του κόσμου.
«Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας. Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος»
Η έκθεση της Εθνικής Πινακοθήκης θέτει στο επίκεντρο τη σχέση ανθρώπου και περιβάλλοντος, μια θεματική που απασχόλησε σε μεγάλο βαθμό τους Ρώσους καλλιτέχνες στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Τα έργα τέχνης έχουν χωριστεί στις θεματικές «Πόλη», «Φύση» και «Σύμπαν» και εξετάζουν τη σχέση του ανθρώπου με τον κατασκευασμένο, τον οργανικό και τον ανεξερεύνητο χώρο, φωτίζοντας τις πολιτικές, ιδεολογικές και αισθητικές ανησυχίες των Ρώσων πρωτοπόρων και το ενδιαφέρον τους για τον πειραματισμό, την τεχνολογική πρόοδο και την έννοια της ουτοπίας.
Διαβάστε επίσης
