Πιάτα εντυπωσιακά σαν έργα τέχνης
Ο Ρεμί γράφει για όλες εκείνες τις φορές που θέλει να χειροκροτήσει τους σεφ της Αθήνας για τα όμορφα πιάτα τους.
Περιεχόμενα
- 1. Καρπάτσιο από το Νίκο Μιχαήλ στην «Άργουρα»
- 2. Τόμαχοκ από φιλετό πεσκανδρίτσας από τον Κωσταντίνο Παππά στο «Atelier Παπαιωάννου»
- 3. Σαρδέλα με ρεβύθια από τον Βασίλη Ρούσσο στο «The Zillers»
- 4. Mοσχάρι με παντζάρι από τον Δήμητρη Σταμούδη στο «Drakoulis»
- 5. Κότσι ψαριού από τον Θανάση Βασίλαινα στο «Βασίλαινας»
- 6. Μοσχάρι από τον Νίκο Αλεξόπουλο από το «Cerdo Negro 1985»
- 7. Η σαλάτα του Πέτρου Δήμα στο «Makris»
Στα εστιατόρια με τις ανοιχτές κουζίνες που βλέπω τους σεφ να μαγειρεύουν και καμιά φορά με έχει ενθουσιάσει ένα συγκεκριμένο πιάτο που ετοιμάζουν, φαντάζομαι ότι σηκώνομαι από τη θέση μου και τους χειροκροτώ κι αυτοί κάνουν μια υπόκλιση. Είναι κάποιες φορές που οι σεφ γίνονται πραγματικά καλλιτέχνες και παρουσιάζουν πιάτα που δεν θέλεις να φας, απλά να θαυμάσεις. Θέλω να χειροκροτήσω με την ψυχή μου τους μάγειρες όταν μαγειρεύουν σαν καλοκουρδισμένη μηχανή και να τους πω σαν σωστός μεσήλικας τις ιστορίες μεγάλων ζωγράφων. Λατρεύουν οι μεσήλικες να λένε ιστορίες, προσδίδει μια αύρα σοφίας και έτσι εύκολα βρίσκουν ακροατήριο. Γιατί, σκέφτεται ο πιτσιρίκος, δεν μπορεί να λέει ανοησίες ο κύριος, έχει κάποια ηλικία.
1. Καρπάτσιο από το Νίκο Μιχαήλ στην «Άργουρα»
Σαν πίνακας της Αναγέννησης είναι το πιάτο του κ. Νίκου στα «Άργουρα». Δεν θες να το χαλάσεις απλά το βλέπεις βασικά χαζεύεις τον καμβά.
2. Τόμαχοκ από φιλετό πεσκανδρίτσας από τον Κωσταντίνο Παππά στο «Atelier Παπαιωάννου»
Έργο γλυπτικής τελειότητας. Το κοίταζα αλλά το εξαφάνισα. Βρήκα πολύ σπουδαία την αναζήτηση της μνήμης σε γεύσεις που κάνει ο εγγονός του Παπαϊωάννου και άξιος μάγειρας Κωνσταντίνος Παππάς.
3. Σαρδέλα με ρεβύθια από τον Βασίλη Ρούσσο στο «The Zillers»
Ένα πίνακας με ταπεινά υλικά. Τρομακτικής νοστιμιάς πιάτο, αλλά θα ρωτήσει κάποιος: «Σαρδέλα και ρεβίθια σε εστιατόριο με αστέρι;». Αν είσαι μάγειρας με ψυχή και κότσια όμως, δεν φοβάσαι.
4. Mοσχάρι με παντζάρι από τον Δήμητρη Σταμούδη στο «Drakoulis»
Τόσο απλό και τόσο εμπνευσμένο ο Δημήτρης παίζει με τα κόκκινα του πατζαριού και την μυοσφαιρίνη του μοσχαριού και δημιουργεί ένα παθιασμένο πιάτο.
5. Κότσι ψαριού από τον Θανάση Βασίλαινα στο «Βασίλαινας»
Ένα τρομερό γλυπτό από την θάλασσα με μια περίεργη τεχνική κοψίματος που σε αφήνει άφωνο.
6. Μοσχάρι από τον Νίκο Αλεξόπουλο από το «Cerdo Negro 1985»
Πίνακας νοστιμιάς καπνισμένος. Υπάρχει ένα μέρος στην Αθήνα που δεν μοιάζει με κανένα. Είναι μυσταγωγικό, σκοτεινό, ατημέλητο και απολαυστικό. Φαντάζομαι τα γραφεία της Φαντασμένης Λέσχης μου: θα έστηνα ένα μεγάλο τραπέζι για τα μέλη με θέα την κουζίνα και εκεί θα βλέπαμε όλες τις κινήσεις του chef και του βοηθού του που δαμάζουν την φωτιά και θα περιμέναμε με αγωνία τα βαφτισμένα από την φωτιά και πεντανόστιμα πιάτα του!
7. Η σαλάτα του Πέτρου Δήμα στο «Makris»
Υλικά από τον κήπο σε ένα μισελενάτο πιάτο. Ο Πέτρος Δήμας εκπλήσσει την Αθήνα.
