«Σκαθάρι»: Στη Σαρωνίδα δεν έχει μόνο ψαροταβέρνες
Μια πληθωρική, «πειραγμένη» ελληνική κουζίνα μακριά από τα κλισέ των social media.
Βρέθηκα για μια δουλειά στη Σαρωνίδα και ένας φίλος μου πρότεινε να πάμε σε ένα κρυμμένο εστιατόριο που βρίσκεται στη συνοικία. Του ξεκαθάρισα ότι δεν ήθελα ψάρι και μου πρότεινε το «Σκαθάρι». Δεν το είχα ξανακούσει ποτέ· η ενημέρωση πια ανακυκλώνεται σε 30-40 μαγαζιά και σε κάποια θρυλικά. Αν βάλεις ας πούμε στο Google «Δίπορτο», θα βρεις άρθρα επί άρθρων, θα νομίζεις ότι η γεύση ξεκίνησε από εκεί. Ενώ ειλικρινά, το έχω αναφέρει, βαριέμαι και το μοντέλο των νέων προτάσεων: λίγο φούρνος, λίγο μεσημεριανό, λίγο disco το βράδυ, όλα σε ένα, ό,τι πιάσει.
Το «Σκαθάρι» λοιπόν δεν είναι παραθαλάσσιο, αλλά στην ταράτσα έχεις θέα θάλασσα. Να τονίσω ότι είναι εξαιρετικό σαν διακόσμηση εσωτερικά. Η κουζίνα του έχει λίγο από όλα· θα έλεγα ότι είναι μια μοντέρνα, πληθωρική κουζίνα με ελληνικές πινελιές.
Σαν πρώτα ήρθαν τσούρος κολοκυθοκεφτές· ήταν μια χαριτωμένη ιδέα και θα έλεγα και επιτυχημένη, γιατί όντως ήταν κολοκυθοκεφτές αλλά σε σχήμα τσούρος, μου έβγαζε και μια ελαφριά σύνδεση με μπατζίνα. Ο κιουνεφές με το μέλι και το τυρί είχε ένα ενδιαφέρον και ήταν και μπαμπάτσικος. Τα επόμενα δύο πιάτα κάπου χάθηκαν: η φάβα με τα καραμελωμένα κρεμμύδια είχε λίγο έντονο το λάδι και την τριμμένη τρούφα τη βρήκα αχρείαστη, ενώ το μοσχάρι πάνω στο σου και τον πουρέ ήταν πιάτο ιδιαίτερο σε όψη, αλλά αν το άφηνες αρκετή ώρα καταστρεφόταν το σου από τη ζέστη του μοσχαριού. Αν το απελευθέρωνες, το μοσχάρι ήταν πραγματικά νόστιμο.
Ο πειραματισμός όμως πέτυχε στην κροκέτα κόκορα με τραχανά. Μια τεράστια κροκέτα που ήταν για δύο, γεμισμένη με κόκορα, άψογα τηγανισμένη χωρίς να είναι ξερό το μέσα της, και με τον τραχανά έδενε εξαιρετικά· λιχούδικο πιάτο. Το δεύτερο πιάτο που με ενθουσίασε ήταν η τεμαχισμένη προβατίνα με τον πουρέ. Η προβατίνα είχε εξαιρετικό ψήσιμο και ήταν ωραία η πινελιά με το ντεμί γκλας που είχε από πάνω.
Το παπουτσάκι-μουσακάς είχε ένα ενδιαφέρον με τον πολύ νόστιμο κιμά που είχε, και ήταν ωραία ψημένη και η μελιτζάνα. Το πιάτο που ήταν αποκάλυψη και δεν σας κρύβω ότι με παραξένεψε στην αρχή, ήταν το κοτόπουλο με τον ανανά και το ρύζι μέσα σε ανανά. Η μερίδα ήταν για 2 άτομα και πραγματικά ήταν πολύ γευστικό· μου έβγαζε μια ασιατική πινελιά. Το τέλος μας βρήκε με τη γλυκιά, παιχνιδιάρικη σφαίρα από καράμελα.
Το «Σκαθάρι» είναι ένα καλό εστιατόριο, με πιάτα που είναι πληθωρικά και σε γεύση και σε μερίδες, και φεύγεις χορτάτος μέσα σε ένα προσεγμένο και μοντέρνο περιβάλλον με κόστος 25-30€/άτομο. Είχε πραγματικά ενδιαφέρον με τις πειραγμένες και παιχνιδιάρικες πινελιές του.
Ατμόσφαιρα: Εξαιρετικός χώρος | Δεν ισχύει περιορισμός διώρου
Parking: Εύκολο parking
Τιμή: Μεσαία (από 30€)
Γεύση: Ελληνικές γεύσεις με εσάνς ανανέωσης
