O «Gastrōs» είναι νόστιμος και διασκεδαστικός

Στην ξακουστή Αιμιλίου Βεάκη στο Περιστέρι άνοιξε ένα εστιατόριο-ταβέρνα. Η αλήθεια είναι ότι το Περιστέρι πάσχει τρομακτικά από τίμιες προτάσεις φαγητού και, ενώ έχει στην περιφέρειά του τρία ξακουστά ονόματα όπως είναι το «Base Grill», το «Τραβόλτα» και το ζαχαροπλαστείο «Η Μέλισσα», κάπου μετά ξεκινάει το χάος. Υπήρχαν κάποιες εστιατορικές φωνές όπως η «Δάφνη», που δυστυχώς όμως έχει μείνει στάσιμη. Τα τελευταία 2 χρόνια όμως, στον τέταρτο μεγαλύτερο Δήμο της χώρας, αρχίζει και κάτι κινείται. Ξεκίνησε με το «Papu» που πια έχει μπει σε ράγιες, υπάρχει ο «Σχίνος» και τώρα άνοιξε και το «Gastros».

Ο «Gastrōs» είναι λίγο διαφορετικός από τους υπόλοιπους, γιατί σαν χώρος είναι ίσως πιο εντυπωσιακός. Έχει λίγο πιο δυνατά τα vibes της μουσικής χωρίς όμως να σε κουράζει. Το φαγητό του —αν και όλο το περιβάλλον στην αρχή σε τρομάζει για το τι θα συναντήσεις μαγειρικά— σου προσφέρει τα πιάτα μιας Κυριακής.

Ειλικρινά το βρήκα τίμιο. Οι μερίδες του βέβαια αφορούν λίγο πιο μεγάλες παρέες· αυτό φέρνει μια δυσκολία αν πάτε 2 άτομα, γιατί θα δυσκολευτείτε να τις τελειώσετε και, βέβαια, μπορεί να σας φανεί λίγο τσιμπημένο στις τιμές.

© Ρεμί

Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν οι νέοι μάγειρες στρέφονται στους θησαυρούς της ελληνικής κουζίνας και μαγειρεύουν παραδοσιακά και νόστιμα, χωρίς εξάρσεις. Στο «Gastrōs», ο σεφ Ιορδάνης Ηλιάδης σε ταξιδεύει σε όλα τα μέρη της Ελλάδας και το κάνει με εξαιρετικά ορεκτικά, όπως τη μελιτζάνα με τη φανταστική φετούλα από πάνω, τα νόστιμα ντολμαδάκια ή το μπρουτάλ μπουγιουρντί με το λουκάνικο. Δεν σας κρύβω όμως ότι την καρδιά μου την πήρε η γεωργιανή τυρόπιτα, ή αλλιώς χατσαπούρι, που ήταν άψογα ψημένο και, βέβαια, άκρως λιχουδικό.

Ο «Gastrōs» έχει πολλές επιλογές· έχει και παϊδάκια αρνιού και προβατίνας, έχει και κάποιες κοπές, τις οποίες δεν σας κρύβω ότι τις βρήκα λίγο τσιμπημένες σαν τιμές. Δεν βρήκα όμως τσιμπημένα τα μαγειρευτά του, τα οποία μου έβγαζαν μια κυριακάτικη ανάμνηση όσον αφορά τις επιλογές. Δεν σας κρύβω ότι, ενώ ήθελα σαν τρελός να δοκιμάσω την παστιτσάδα του, τελικά την ματιά μου την τράβηξαν πάλι τα πιάτα με αμνοερίφια, και όχι άδικα. Αλλά πραγματικά, ποιος μπορεί να αντισταθεί σε ένα γαμοπίλαφο με τσιγαριστό κατσικάκι και σε ένα αρνίσιο κότσι με κριθαράκι; Δεν βρήκα καμία παρασπονδία σε κανένα πιάτο· τα αμνοερίφια ήταν πραγματικά ωραία ψημένα και μελωμένα, και το ρυζάκι ή το κριθαράκι δεν ήταν χλαπάτσα.

Μου άρεσε που δεν κάνανε πειραματισμούς στις συνταγές, αλλά προσφέρουν μια ζεστή κουζίνα με μια μικρή ανανέωση, χωρίς να βασίζονται στις εύκολες κοπές. Μαγειρεύουν πραγματικά, δείχνοντας ότι το προσπάθησαν μαγειρικά, και για μένα αυτό είναι τίμιο. Το μόνο που του προσάπτεις είναι ότι είναι πληθωρικοί και λίγο φασαριόζοι, γευστικά όμως είναι εξαιρετικοί. Στην ερώτηση αν είναι λίγο υψηλές οι τιμές τους για το Περιστέρι, θα πω πως ναι, αλλά αν βάλεις σε συνάρτηση τον χώρο και το service τους, πιστεύω ότι το δικαιολογούν.