Το «NAZA» επιβεβαιώνει όσα φωνάζουν οι Παλαιστίνιοι όλα αυτά τα χρόνια
Το ντοκιμαντέρ των κινηματογραφιστών και δημοσιογράφων Γιουβάλ Άμπραχαμ και Ραχέλ Ζορ ρίχνει φως στις δολοφονικές πρακτικές του Ισραηλινού στρατού που ήδη ξέραμε πως συνέβαιναν.
Έχουν περάσει μερικά χρόνια από την αρχή της γενοκτονίας των Παλαιστινίων, αλλά πολύ λιγότερα από την παγκόσμια αποδοχή της ως τέτοιας – αν μπορούμε να μιλήσουμε για παγκόσμια αποδοχή. Κάθε χρόνο, ωστόσο, εμφανίζονται όλο και περισσότερες φεστιβαλικές συμμετοχές που είναι αποφασισμένες να αλλάξουν την κοινή γνώμη και να αποκαλύψουν τους μηχανισμούς που επιτρέπουν μια τραγωδία σαν κι αυτή.
Στα αγγλικά το λένε «wake-up call»
Το 2024, το προηγούμενο πρότζεκτ των κινηματογραφιστών Μπέιζελ Άντρα, Γιουβάλ Άμπραχαμ, Χαμντάν Μπαλάλ και Ραχέλ Ζορ, «Καμία Άλλη Γη», κατάφερε να φτάσει μέχρι τα Όσκαρ και να αποσπάσει το βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Ένα χρόνο αργότερα, η «Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ» της Κάουτερ Μπεν Χάνια άφησε άφωνο το Φεστιβάλ Βενετίας με την πραγματική ιστορία ενός Παλαιστίνιου εξάχρονου κοριτσιού που δολοφονήθηκε. Φέτος, το «ξύπνημά» μας αναλαμβάνει το νέο ντοκιμαντέρ των Άμπραχαμ και Ζορ, «NAZA», μια αποκλειστική και ανατριχιαστική ματιά στα δολοφονικά εργαλεία του IDF.
Διαβάστε επίσης
Είκοσι τέσσερις στρατιώτες και αξιωματικοί ρίχνουν φως στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα συστήματα παρακολούθησης και επίθεσης του Ισραηλινού στρατού. Φυσικά, η συμμετοχή τους στο ντοκιμαντέρ θα μπορούσε να αποβεί δολοφονική, οπότε όλες οι συνεντεύξεις λαμβάνουν χώρα σε ταράτσες του Τελ Αβίβ, με την εικόνα, τη φωνή, ακόμη και τον γραφικό χαρακτήρα των συνεντευξιαζόμενων να είναι επεξεργασμένος ώστε να προστατευθεί η ταυτότητά τους. Οι πληροφορίες που δίνουν για την καθημερινότητά τους στη «δουλειά» είναι τόσο φρικιαστικές όσο θα περίμενε κανείς, με αποκορύφωμα την απόλυτη απανθρωποίηση των θυμάτων – ή «naza», όπως τους αναφέρουν οι ίδιοι, μετρώντας τους ως απλούς αριθμούς που περιγράφουν ον άμαχο πληθυσμό που θα δολοφονηθεί σε έναν επικείμενο βομβαρδισμό.
Ο Άμπραχαμ βρίσκεται μπροστά από την κάμερα, αναλαμβάνοντας ο ίδιος τις συνεντεύξεις με τον σκοτεινό νυχτερινό ουρανό του Τελ Αβίβ και τα μαχητικά αεροπλάνα να δημιουργούν την ατμόσφαιρα. Στις περισσότερες συζητήσεις, ο δημοσιογράφος διατηρεί την ψυχραιμία του, χωρίς να δίνει χώρο στους ανθρώπους που βρίσκονται απέναντί του και ρωτώντας τις ερωτήσεις που θα τους φέρουν αντιμέτωπους με τις πραγματικές συνέπειες των πράξεών τους. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, παρακολουθούμε την έκδηλη δυσπιστία και φρίκη στο πρόσωπό του μετά από κάθε απάντηση, ένα καθρέφτισμα της αντίδρασης που προβλέπω πως θα έχει κάθε θεατής του ντοκιμαντέρ.
Διαβάστε επίσης
Διαβάστε επίσης
Ποιος λόγος έχει βαρύτητα;
Ανέφερα προηγουμένως τη φράση «ξύπνημα» διότι καμία από τις πληροφορίες που μας παρουσιάζουν οι δημοσιογράφοι δεν είναι άγνωστη. Πρόκειται για γεγονότα που, ενώ οι Παλαιστίνιοι έχουν προσπαθήσει να μοιραστούν με τον υπόλοιπο κόσμο από την πρώτη στιγμή, η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει αρνηθεί κατηγορηματικά: οι βομβαρδισμοί που «θυμίζουν βιντεοπαιχνίδια», όπως παραδέχεται ένας από τους συνεντευξιαζόμενους, η συνεχής παρακολούθηση και η εκούσια δολοφονία όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτών, ανάμεσά τους και παιδιά.
Το «NAZA» είναι ένα ντοκιμαντέρ που πραγματικά αξίζει να παρακολουθήσουμε. Ωστόσο, η αξία του έγκειται σε μία παραδοχή που λειτουργεί ως δίκοπο μαχαίρι: το δίδυμο Άμπραχαμ-Ζορ κατάφερε να βρει τις μοναδικές φωνές που θα μας έκαναν να ακούσουμε τι είναι αυτό που έχει συμβεί στη Γάζα, αυτές των Ισραηλινών που ενεπλάκησαν στις επαίσχυντες επιχειρήσεις και των Ισραηλινών δημοσιογράφων που τις αποκάλυψαν.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη «αμαρτία» του και είναι μια αμαρτία την οποία πρέπει να μοιραστούμε μαζί του. Ίσως γι’ αυτό, στο τέλος της ταινίας, οι δημιουργοί αποφάσισαν να μας δείξουν μερικά από τα πλάνα που θα έπρεπε να μας είχαν πείσει, αυτά που γύρισαν με τα μάτια τους Παλαιστίνιοι που μπορεί σήμερα να μην είναι καν ζωντανοί.
To «ΝΑΖΑ» κυκλοφορεί στις αίθουσες στις 2 Οκτωβρίου από τη Filmtrade. Δείτε περισσότερες κριτικές εδώ.
