«Τραβόλτα»: Το χορευτικό θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών

Τα ενήλικα χέλια, κάποια στιγμή στη ζωή τους, εγκαταλείπουν τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Διασχίζουν θάλασσες και ωκεανούς, περνούν από τα γλυκά στα αλμυρά νερά, με έναν και μόνο σκοπό: να φτάσουν στον τελευταίο τους προορισμό, τη μακρινή Θάλασσα των Σαργασσών στον Ατλαντικό, για να αναπαραχθούν.

Μια πορεία ανάλογη, δίχως επιστροφή, ακολούθησε και ο Ανέστης Λαζάι, ο μάγειρας του Τραβόλτα. Η μοίρα τον έφερε στη «ζεστή θάλασσα» του Λάκη Λαμπρόπουλου, και το ταξίδι συνεχίστηκε, 25 χρόνια μετά, με συγκαπετάνιους αυτή τη φορά τον Βαγγέλη και τον Σπύρο Λιάκο. Δεν γνωρίζω αν ο Ανέστης ταξίδεψε ποτέ μέχρι τη Θάλασσα των Σαργασσών, όμως είναι βέβαιο ότι η ζωή του θυμίζει αυτό το μεγάλο, μυστηριώδες ταξίδι των χελιών και το θαύμα που συντελείται σε εκείνη τη μακρινή γωνιά του Ατλαντικού.

Είμαι πεπεισμένος ότι από την τρυφερή ηλικία των 12 ετών, όταν βρέθηκε δίπλα στον Λάκη Τραβόλτα, μέσα σε σκοτεινές νύχτες και συνθήκες που μάλλον επέβαλε η ανάγκη για επιβίωση, ξεκίνησε το δικό του ταξίδι. Ένα ταξίδι προς τις θάλασσες των ονείρων, αναζητώντας κάτι υπερβατικό, ένα σχεδόν μεταφυσικό θαύμα: να φτάσει, χρόνια μετά, στο σημείο όπου άνθρωποι κάθε είδους θα επισκέπτονται το μαγαζί του για να του δείξουν την αφοσίωση και τη λατρεία τους.

Το ανακαινισμένο «Τραβόλτα» είναι πλέον ένα εντελώς διαφορετικό εστιατόριο από αυτό που θυμάσαι: πανέμορφο, σύγχρονο, με χαρακτήρα. Μην πας μόνο για το φρέσκο μεγάλο ψάρι γιατί αν μείνεις εκεί, δεν θα καταλάβεις την πραγματική του ταυτότητα. Εδώ θα μπορούσε να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για τιμές και «κρυμμένους θησαυρούς». Προσωπικά, δυσκολεύομαι να πιστέψω σε αυτούς: συχνά αποδεικνύονται άνθρακας. Το καλό, φρέσκο ψάρι, όπως και οι ποιοτικές κοπές κρέατος, πληρώνεται παντού. Οι διαφορές στις τιμές είναι μικρές και, αν συνυπολογίσεις το κόστος μετακίνησης για να βρεις τον «θησαυρό», εξαφανίζονται. Αξία έχει μόνο όταν βρίσκεσαι ήδη εκεί.

Τι φάγαμε στο «Τραβόλτα»; Ξεκινήσαμε με μια αέρινη φάβα με καπνιστό χέλι και έναν εμπνευσμένο ταραμά. Συνεχίσαμε με ένα τρομερό κοντοσούβλι καλαμαριού και ένα απλό, αλλά βαθιά απολαυστικό χταπόδι. Η τηγανητή τσιπούρα ήταν πραγματικό έργο τέχνης, τα τηγανητά μύδια με παντζάρι εξαιρετικά, ενώ τα ψητά μπαρμπουνάκια ήταν υποδειγματικά. Το τέλος μάς βρήκε με ένα γιουβέτσι καραβίδας -σαν να βγήκε μόλις από τη θάλασσα- και μια ονειρική καρμπονάρα με αυγοτάραχο. Για επιδόρπιο, ένα μεθυστικό λικέρ κεράσι, συνοδευόμενο από ένα κομμάτι μαγικής σοκολάτας και γλυκά όπως εκμέκ, κιουνεφέ και πάβλοβα.

Το «Τραβόλτα» παραμένει σε υψηλό επίπεδο και, χωρίς υπερβολή, βρίσκεται μέσα στην πρώτη δεκάδα των αγαπημένων μου εστιατορίων.

Το χέλι είναι αναγκασμένο να μεταμορφώνεται για να επιστρέψει στη Θάλασσα των Σαργασσών και να ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής του. Μήπως, τελικά, κι εμείς πρέπει να μεταμορφωνόμαστε για να καταλάβουμε τον δικό μας σκοπό; Ο Ανέστης, πάντως, το έκανε — και τα κατάφερε. Κι ας μην έχει πάει ποτέ σε εκείνη τη σκοτεινή θάλασσα του Ατλαντικού… ή μήπως έχει; Θα τον ρωτήσω την επόμενη φορά που θα τον δω.

Aτμόσφαιρα: Εξαιρετικός χώρος | Δεν ισχύει περιορισμός διώρου.
Parking : Ευκολό  parking
Τιμή: Υψηλή (> 60€)
Γεύση: Εξαιρετική ψαροφαγία