Οι must διευθύνσεις της Α’ και Β’ Πειραιά
Περιεχόμενα
Ο Πειραιάς και τα προάστιά του φημίζονται για τις υπέροχες ψαροταβέρνες, τα ουζερί και τα σουβλατζίδικά του. Στη λίστα των αγαπημένων μου θα βρείτε προτάσεις για όλα τα παραπάνω αλλά και ένα ασιατικό-έκπληξη.
1. «Kitschen», Πειραιάς
Οι θάλασσες αυτού του μάγειρα είναι παράξενες, απλές και φοβερά νόστιμες. Η καβουροσαλάτα, το gyoza παντζάρι, η μελιτζάνα με το τηγανητό μανιτάρι, το τηγανητό ρύζι, το χοιρινό, το μοσχάρι και μετά τα κοκτέιλ του barman. Η ατμόσφαιρα που βγάζει αυτό το μικρό μαγαζί, η μουσική του και η διακόσμησή του σε ταξιδεύουν παιχνιδιάρικα· είναι λες και είσαι στο σετ μιας ταινίας.
2. «Ουζερί ο Κώστας», Κορυδαλλός
Δικαιωματικά του ανήκει μια ξεχωριστή μνεία, αν λάβεις υπόψη όλους τους παράγοντες που ψάχνεις σε ένα ουζερί. Πέρα από τις νοστιμιές που σερβίρει, στο «Ουζερί ο Κώστας» δεν μυρίζεις λαδίλα ή ψαρίλα! Σκέψου αλήθεια πόσες φορές έχεις πάει σε ένα ουζερί και μετά μυρίζεις λες και έχεις τηγανίσει ψαράκι ή καλαμαράκι εσύ ο ίδιος.
3. «Ιζαμπέλα», Δραπετσώνα
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η «Ιζαμπέλα» στη Δραπετσώνα είναι ένας διαφορετικός προορισμός, σε έναν αντιτουριστικό δρόμο, και προσφέρει νοστιμιές της Ανατολής. Η κυρία Ιζαμπέλα, λοιπόν, είναι μια λαμπερή φυσιογνωμία και μαγειρεύει όπως μαγειρεύει μια μαμά από την Αρμενία. Τι έφαγα λοιπόν στο μικρό και γουστόζικο μαγαζί της; Ένα απίστευτο μαντί ταψιού (που θα διέσχιζα βουνά για να το ξαναφάω), κεμπάπ κρεατένιο, που θυμίζει πολύ της Κωνσταντινούπολης, μια τίμια παστουρμαδόπιτα (αν και αγαπώ βέβαια της μαμάς μου πιο πολύ) και ένα απολαυστικό χιουνκάρ μπεγιεντί, το οποίο για εμένα είναι η βάση ενός αγαπημένου φαγητού, του μουσακά και η Ιζαμπέλα το φτιάχνει εξαιρετικά!
4. «Νικαράγουα», Πειραιάς
Η «Νικαράγουα» δεν ανήκει στη στάνταρ κατηγορία των κεμπαπτζήδων. Δύο φανταστικοί, μπορώ να πω και παράξενοι τύποι, άνοιξαν ένα πρότυπο σουβλατζίδικο. Δεν ήταν μάστορες από πριν, δεν προέρχονται από οικογένεια μαστόρων, όμως βάζουν κάτω μάστορες, γιατί έχουν κάτι σπουδαίο: σέβονται τους μύθους. Και μόνο όταν σέβεσαι τους μεγάλους μάστορες μπορείς να φτιάξεις αυτό το σουβλάκι.
5. «Τσικουδιά», Πειραιάς
Γαμοπίλαφο με ζυγούρι και τη στάκα να μυρίζει ευλογία, σεμιναριακό τσιγαριαστό αρνί, χοιρινή πανσέτα και επικό αρνάκι με ζυμαρικά και τριμμένη κεφαλογραβιέρα. Θυμήθηκα το τραγούδι του Ψαραντώνη «Έχω μια τίγρη μέσα μου» – κάπως έτσι έπεσα πάνω σε αυτά. Νοστιμιά που ξεχείλιζε από τον Πειραιά μέχρι τα Λευκά Όρη.
6. «Piscis», Μικρολίμανο
Στο Μικρολίμανο υπάρχει το «Piscis», το οποίο έχει έναν απίστευτο χώρο στη διπλή πλατειούλα του, αλλά και έναν ειδικό στεγασμένο χώρο στην ακτή, με απρόσκοπτη θέα στη θάλασσα. Κάνεις αρχή με μια υπέροχη ψαρόσουπα, που σου σφράγιζε τα χείλη με το κολλαγόνο της, και μετά μια νοστιμότατη αθηναϊκή καβουροσαλάτα με chips. Αν τελειώσουν τα chips, την ολοκληρώνεις με το ψωμί. Το πιάτο που φέρνει επίσης δάκρυα (νοστιμιάς) είναι τα σουγάνια γεμιστά με κιμά χταποδιού και κρέμα γραβιέρας. Ένα αρνητικό υπάρχει εδώ: έχεις τελειώσει το ψωμί με την αθηναϊκή και σκέφτεσαι τι χαζομάρα έκανες που δεν έχεις λίγο ακόμα για να το βουτήξεις στην υπέροχη σάλτσα. Απίστευτα ψητά ψάρια και ιδανική ψαρομακαρονάδα!
7. «Το Αιγυπτιακόν», Νίκαια
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ναός της υπομονής. Τα πάντα ψήνονται τη στιγμή της παραγγελίας και, αν πάρεις το κλασικό χωρίς σάλτσες κ.λπ., δηλαδή κεμπάπ, τοματούλα και κρεμμυδάκι με μαϊντανό, απλά θέλεις να κάνεις τη χορογραφία του Τζιν Κέλι από το «Χορεύοντας στη βροχή» και να σκαρφαλώνεις σε κολώνες φωτισμού. Βέβαια, δεν σας το προτείνω, γιατί δεν ξέρεις σε τι κατάσταση βρίσκονται και μπορεί να την πατήσεις σαν τον Ευτύχη Μπλέτσα!
