Το στριτ φουντ το αλήτικο #10: Στη «Valtezziana 2.0» στα Εξάρχεια για πίτσα πεπερόνι
©@valtezziana_2.0

Εστιατόρια

Το στριτ φουντ το αλήτικο #10: Στη «Valtezziana 2.0» στα Εξάρχεια για πίτσα πεπερόνι

Μια κατά κοινή ομολογία φανταστική πίτσα στα Εξάρχεια γίνεται η αφορμή για γαστρονομικούς στοχασμούς αλλά και όχι τόσο γαστρονομικές εξομολογήσεις.

Ρεμί
Ρεμί

Ο Ρεμί γεννήθηκε πριν από 85 χρόνια στο Παρίσι. Ήθελε από μικρός να γίνει ένας εκπληκτικός, οραματιστής σκηνοθέτης της Nouvelle Vague. Αλλά μια σειρά τυχαίων γεγονότων που συγκλόνισαν τη ζωή του, και ένας αποτυχημένος έρωτας με την Κατρίν Ντενέβ, τον έκαναν να παθαίνει συνεχείς κρίσεις πανικού όταν βρισκόταν σε γυρίσματα ταινιών. Μετά από χρόνια ανούσιας δημιουργικής περιπλάνησης, αποφάσισε να ζει νοερά μέσα στις ταινίες που βλέπει και να φαντάζεται σκηνές με ηθοποιούς στα εστιατόρια που επισκέπτεται! Τελικά, επέστρεψε στην Ελλάδα μαζί με τη Μελίνα Μερκούρη και αυτοπροσδιορίστηκε ως Επίτιμος Γενικός Γραμματέας της Άτυπης Αθηναϊκής Λέσχης Φαντασμένης Γευσιγνωσίας. Τώρα γράφει για φαγητό και πιστεύει ότι θα βρει κάποια στιγμή τη χαμένη γεύση, γιατί πρωτάθλημα μάλλον δεν θα προλάβει να δει ξανά.

Αν με ρωτήσεις ποιο στιλ πίτσας μου αρέσει θα σου πω να έχει λεπτή ζύμη –αλλά όχι σαν της Ρώμης, που είναι λίγο σαν καμένη τορτίγια, προς Νάπολη μεριά– και να μην είναι φορτωμένη με πολλά υλικά. Το «λίγα υλικά» το κατάλαβα μεγάλος, μέχρι τότε έπαιρνα τη super special καναδέζικη, που βασικα δεν ήταν πίτσα, ήταν δοκιμασία για έμφραγμα!

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;
Site Logo
g-icon
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Αν θες να καταλάβεις πίτσα πρέπει να είναι Μαργαρίτα, λένε οι τεχνίτες. Στην αρχή σκέφτηκα ότι το κάνουν για οικονομία, μετά μου είπαν ότι, αν κάτι είναι απλό, είναι και καλύτερο. Δεν το ακολουθώ πάντα αλλά το προσπαθώ.

Cut, κρίση ειλικρίνειας, βαριέμαι να γράφω ψέματα.

Όσο και να προσπαθώ να προβάλω ένα σωστό γαστρονομικό προφίλ, τα πάθη μου με κυριεύουν σαν δαίμονες. Θα πω δημόσια λοιπόν ότι πιστεύω πως η Μαργαρίτα δεν τρώγεται. Είναι σαν να τρως λουκουμά χωρίς μέλι, σουβλάκι χωρίς σάλτσα ντόματας, φασολάδα χωρίς λουκάνικο, café de Paris χωρίς πατάτες τηγανιτές.

Προσπάθησα να φάω Μαργαρίτα βλέποντας τον «Κλέφτη ποδηλάτων» μήπως μπει μέσα μου η απλότητα του νεορεαλισμού· μετά από λίγο έψαχνα στο ψυγείο αλλαντικό, τελικά έβαλα παστουρμά που είχα στην κατάψυξη και την ξαναέψησα.
Βασικά όταν ακούω κάποιον να λέει ότι κάποιος λατρεύει τη μαρινάρα, με καταλαμβάνουν νέοι δαίμονες, μήπως κάτι χάνω, και κάθομαι και βλέπω για τιμωρία τον «Πατέρα Αφέντη» των αδελφών Ταβιάνι. Παράλληλα, για γαστρονομικό παραδειγματισμό έγραψα τιμωρία 10.000 φορές στον υπολογιστή μου που έχει χαλασμένο το «μ» στο πληκτρολόγιο Η ΣΩΣΤΗ ΠΙΤΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕ…Ε ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Η …ΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΙ Η …ΑΡΙΝΑΡΑ.
Τίποτα, πάλι δεν έπιασε η αυτοτιμωρία, γιατί ως αναρχικό ον που είμαι πάλι ονειρεύομαι πίτσες με πεπερόνι.
Εν κατακλείδι ήθελα να πω ότι η πίτσα πεπερόνι με τις νιφάδες πιπεριάς του «Valtezziana» είναι φανταστική, ακόμα και η Μαργαρίτα τους είναι σπουδαία.
Βαλτετσίου 41, Εξάρχεια, 2121073755

Σχετικές καταχωρίσεις

Σχετικά άρθρα