Τα «Καβουράκια» δεν έχουν μόνο καβουράκια!
Τα διάσημα «Καβουράκια», ή αλλιώς «Ζαρκαδούλας», είναι ένα απο τα καμάρια της Νίκαιας.
Η Νίκαια έχει ιστορία, προσφυγικά σπίτια, σουβλάκια και, όπως αποδεικνύεται, και μια πολύ τίμια πλευρά στην ταπεινή ψαροφαγία. Στον «Ζαρκαδούλα» τα καβούρια μπορεί να μη με τρέλαναν, αλλά το τηγάνι του και οι μεζέδες του με κέρδισαν. Το δεύτερο όνομα του μαγαζιού είναι «Τα Καβουράκια»! Γενικά, δυσκολεύομαι με το καβούρι. Βασικά, άλλες φορές λέω ότι είναι πεντανόστιμα, άλλες φορές δεν βρίσκω λόγο ύπαρξης. Σίγουρα δεν παθαίνω αμόκ! Τι κάνει, λοιπόν, ένας τύπος στο μαγαζί που η σπεσιαλιτέ του είναι τα καβούρια;
Την αγαπώ τη Νίκαια, βασικά όλη την Περιφέρεια του Πειραιά, αλλά πιο πολύ τη Νίκαια. Δεν την αγαπώ γιατί είναι όμορφη σαν συνοικία. Αλλά κάτι με τραβάει, ίσως επειδή σημαντικοί και αγαπημένοι άνθρωποι που ήρθα σε επαφή στα χρόνια που πατάω στη γη γεννήθηκαν σε αυτήν. Την αγαπώ λόγω του Μπλόκου, λόγω του Μάρκου Βαμβακάρη, λόγω των προσφύγων και επειδή είναι μεγάλη σουβλακομάνα! Στο τέταρτο σκέλος υπάρχει μια ανατροπή συναισθημάτων. Το ξέρω, τα μπλέκω λίγο.
Το σημείο εκεί που βρίσκεται ο «Ζαρκαδούλας» είναι ένας τόπος-ιστορικό μνημείο νεότερης ιστορίας: είναι τα προσφυγικά σπίτια. Τα χαμηλά αυτά σπίτια που πάτησαν οι πρόσφυγες από τις Χαμένες Πατρίδες. Μου αρέσει να περπατάω και να βλέπω ακόμα σε αυτά τα σπίτια μικρά μπαλκόνια με άνθη και ανθρώπους που ρεμβάζουν! Υπάρχει διαφορά του «ρεμβάζω» με το «χαζεύω». Άργησα να το καταλάβω, ότι το πρώτο κρύβει ταξίδι με το μυαλό.
Στο γνήσιο και αυθεντικό αυτό εστιατόριο πήραμε, βέβαια, καβούρια, που δεν μπορώ να πω ότι με τρέλαναν, και ας ήταν στην πιο απλή μορφή τους. Αλλά λάτρεψα τον κρασομεζέ με τον γάβρο και τον πελτέ που είχε από πάνω, τέλειο υλικό για ψωμί! Βασικά, οι βούτες έγιναν και στο σαγανάκι γαρίδας. Ψωμί να έχει, καλή καρδιά και όχι σκέψεις στα κιλά και το απολαμβάνεις!
Θα σταθώ στο τηγάνι του «Ζαρκαδούλα»: το τηγανητό καλαμαράκι, οι πατάτες τηγανητές ήταν όπως έπρεπε, χωρίς να σε πιάσει λαδίλα. Το έπος, όμως, ήταν οι τηγανητοί μπακαλιάροι. Ήταν νοστιμότατοι, νομίζω ότι δεν χρησιμοποίησα πιρούνι, έκοβα και έραβα με το χέρι και κατάφερα να μην τους έχω και φωτογραφία. Αναζητήστε τους, όμως.
Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να πας στα «Καβουράκια» μόνο για καβουράκια. Υπάρχουν και άλλα! Μια ωραία, νόστιμη, ταπεινή βόλτα στη Νίκαια, που δεν έχει μόνο σουβλάκια. Αλλά με τον «Ζαρκαδούλα» και τον Ιωνικό μπαίνει στο παιχνίδι και της ταπεινής ψαροφαγίας!
