«Ταβέρνα 37»: Εκεί όπου η ελληνική ταβέρνα συναντά το Four Seasons
Ελληνική κουζίνα με αξιώσεις σε ένα από τα πιο κοσμοπολίτικα και αποστομωτικά όμορφα σημεία της Αττικής.
Η αληθεια είναι ότι στον Αστέρα το αγαπημένο μου μέρος είναι το «Matsuhisa Athens». Βέβαια είναι λίγο του πανακρίβου, αναπνέεις και πληρώνεις, αλλά αυτή η ομορφιά του Λαιμού της Βουλιαγμένης είναι μοναδική και απαράμιλλη.
Την «Ταβέρνα 37» ομολογώ δεν την ήξερα, την έμαθα ένα μεσημέρι μετά το Πάσχα, που η Αθήνα ήταν άδεια και έκανες το κέντρο-Βουλιαγμένη σε 20 λεπτά.
Είναι ό,τι πιο ελληνικό σε γεύση θα βρεις στα εστιατόρια του «Four Seasons Athens» και έχει για σεφ έναν πραγματικά έμπειρο και εξαιρετικό μάγειρα, τον Αλέξανδρο Κοσκινά. Θα την πω την αμαρτία μου, μου ήταν πιο οικεία από το «Matsuhisa», νόμιζες ότι καθόσουν στ’ αλήθεια σε μια ταβέρνα σε ένα νησί.
Η «Ταβέρνα 37» πήρε το όνομά της από τη γειτονική θρυλική καμπάνα του ξενοδοχείου. Πρέπει να κάνεις έναν μικρό μαραθώνιο μέχρι να φτάσεις, παρκάρεις στον χώρο του ξενοδοχείου και αφού το διασχίσεις βγαίνεις στον χώρο που κάνουν μπάνιο οι ένοικοι του ξενοδοχείου. Η αλήθεια είναι ότι έναν κοσμοπολιτικό άερα τον παίρνεις – μην ξεχνάμε ότι η Four Seasons είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα και luxury brands παγκοσμίως.
Η «Ταβέρνα 37» έχει τη λογική της ελληνικής ταβέρνας. Βέβαια δεν έχει τις τιμές μιας ταβέρνας, αλλά σε γεύση προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξυ μιας «αντιπροσωπευτικής» ελληνικής κουζίνας και μιας πιο βαθιάς νοστιμιάς.
Στην αρχή, λοιπόν, έρχεται ο περιβόητος δίσκος, όπου εκτός από τις πολύ καλές και όχι ήπιες αλοιφές όπως περίμενα, θα βρεις εξαιρετικά ντολμαδάκια ένα χταπόδι ξιδάτο που μόλις το δοκιμάσεις είναι σίγουρο ότι θα παραγγείλεις και το χταπόδι με τη φάβα. Το μενού της καλοκαιρινής ταβέρνας κλείνει με τηγανητά καλαμαράκια και τους κολοκυθοκεφτέδες.
Σαν κυρίως πιάτα δεν κινήθηκα προς τη θάλασσα, αλλά πήγα στην κάρτα των μαγειρευτών και στο μοσχάρι, το οποίο πραγματικά έλιωνε στο στόμα, ενώ η παστιτσάδα επίσης με μοσχάρι και ριγκατόνι αντί για χοντρό μακαρόνι, αλλά με τα σπετσερικά της όλα σωστά, ήταν απίθανη ακόμα και έτσι.
Το τέλος μας βρήκε με ένα απίστευτο Αρμενοβίλ, νομίζω ένα από τα καλύτερα της Ελλάδας.
Ενώ μπορούσαν να επαναπαυθούν σε μια διαδικαστική μαγειρική, στο «Ταβέρνα 37» δεν σας κρύβω ότι το ψάχνουν, βεβαια οι τιμές του είναι ιδιαίτερα ανεβασμένες σε σχέση με ένα οποιοδήποτε παραλιακό εστιατόριο της Αττικής, άρα δείτε τα θετικά και τα αρνητικά μιας τέτοιας γαστρονομικής εξόδου σε ένα από τα πιο όμορφα σημεία της Αττικής.
Απόλλωνος 40 (ξεν. «Four Seasons Astir Palace Hotel Athens»), Βουλιαγμένη, 2108901037
