«Elea»: Στο Γαλάτσι για πιάτα με φροντίδα και τρομερά παϊδάκια
Στο «Elea» πας για την προσεγμένη ελληνική κουζίνα, τα εξαιρετικά αρνίσια παϊδάκια και μια τίμια σχέση ποιότητας-τιμής.
Στο Γαλάτσι, πάνω στον κεντρικό δρόμο, βρίσκεται το «Elea» -ένα εστιατόριο που σε κερδίζει ήδη από τα πρακτικά. Δεν μιλάμε για περιοχές όπου το παρκάρισμα εξελίσσεται σε δοκιμασία υπομονής· εδώ τα πράγματα είναι σαφώς πιο άνετα, ειδικά αν φτάσεις σε ώρες που τα γύρω μαγαζιά είναι κλειστά.
Υπάρχει, βέβαια, και η λύση του ταξί- και δεν τη βρίσκω καθόλου παράλογη, ειδικά όσο οι διαδρομές στην πόλη παραμένουν σε λογικά επίπεδα. Πολλές φορές, μάλιστα, μπορεί να αποδειχθεί και οικονομικότερη επιλογή από ένα πολύωρο parking σε πιο απαιτητικές περιοχές.
Άλλωστε, όταν για τρεις ή τέσσερις ώρες στάθμευσης μπορεί να φτάσεις σε χρεώσεις της τάξης των 30 ευρώ, η επιλογή του ταξί μοιάζει ξαφνικά πολύ πιο λογική.
Το «Elea» είναι ένα γλυκό, προσεγμένο εστιατόριο που κινείται με αγάπη προς τις ελληνικές γεύσεις. Αν υπάρχει ένα πιάτο που αξίζει να σταθεί κανείς από την αρχή, αυτό είναι τα παϊδάκια αρνιού: από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει το τελευταίο διάστημα, με καθαρή γεύση, σωστό ψήσιμο και χαρακτήρα που θυμίζει πραγματικά αρνί, όχι μια αδιάφορη εκδοχή του.
Η αρχή γίνεται με ωραίο ψωμί, που ταιριάζει ιδανικά με την πληθωρική τυροκαυτερή. Στα ορεκτικά, τα ντολμαδάκια και τα κεφτεδάκια με τη σάλτσα ήταν ιδιαίτερα νόστιμα, ενώ η ανοιχτή σπανακόπιτα είχε την πιο comfort και λιχούδικη πλευρά του τραπεζιού. Πολύ καλά λειτούργησαν επίσης το σπετσοφάι σε πιτάκι και η τηγανιά χοιρινού. Αν κάτι έμεινε πίσω, ήταν η τυροκροκέτα, που θα ήθελα με λίγη περισσότερη ένταση.
Στα κυρίως, πέρα από το εξαιρετικό αρνάκι, ήρθε ένα ζουμερό κοτόπουλο, με ωραίους χυμούς, που ταίριαζε πολύ καλά με τις πατάτες του. Αντίθετα, τα σκιουφιχτά με τσορίθο δεν με ενθουσίασαν στον ίδιο βαθμό· θα τα ήθελα πιο ζωηρά, με λίγη περισσότερη σάλτσα και καλύτερη ανάπτυξη στο πιάτο.
Το γεύμα έκλεισε με μια εξαιρετική πορτοκαλόπιτα, που λειτούργησε ιδανικά ως φινάλε. Υπήρχε και ένα γλυκό σε λογική μιλφέιγ, το οποίο δεν δοκίμασα, καθώς περιείχε φιστίκι Αιγίνης — ένα υλικό που προσωπικά δεν προτιμώ.
Συνολικά, το «Elea» είναι ένα προσεγμένο εστιατόριο που προσφέρει μια τίμια και ευχάριστη έξοδο. Με 70-80 ευρώ για δύο άτομα μπορείς να περάσεις πολύ όμορφα, απολαμβάνοντας έναν φροντισμένο χώρο, σωστό service και φαγητό που δεν δίνει την αίσθηση της αρπαχτής, αλλά μιας ειλικρινούς προσπάθειας να προσφερθεί κάτι νόστιμο και περιποιημένο.
Και αυτό, τελικά, είναι πάντα το πιο σημαντικό.
