Βραβεία Ίρις 2026: Παίρνουμε «Μικρές Ανάσες» για τα «ελληνικά Όσκαρ»
Με τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου να πλησιάζουν, μιλήσαμε με την υποψήφια για το συγκινητικό της ντεμπούτο, το ρόλο της οικογένειας και τις σκηνοθέτιδες που την εμπνέουν.
Είναι λαμπερά, γιορτάζουν τον κινηματογράφο και βραβεύουν τους δημιουργούς που αγαπάμε: γι’ αυτό δεν είναι περίεργο που έχουμε τα βραβεία Ίρις στο μυαλό μας ως τα «ελληνικά Όσκαρ». Η φετινή απονομή των βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 17 Ιουνίου στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, με παρουσιαστές της βραδιάς τη Ζέτα Μακρυπούλια και τον Θανάση Αλευρά.
Καθώς προετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη βραδιά, μιλήσαμε με τέσσερις από τους πρωτοεμφανιζόμενους σκηνοθέτες που παρουσίασαν φέτος τα μεγάλου μήκους ντεμπούτα τους. Μία από αυτούς, η έμπειρη σκηνοθέτιδα Αμέρισσα Μπάστα («Χρήστος και Δήμητρα», «Όχι Αύριο») η γυναίκα που βρίσκεται πίσω από τις συγκινητικές «Μικρές Ανάσες», μια ιστορία ενηλικίωσης που παίζεται στις αίθουσες αυτή τη στιγμή. Στην ταινία παρακολουθούμε τη Λένα, ένα εικοσάχρονο κορίτσι, να βρίσκεται σε οικονομικό αδιέξοδο: έχοντας απολυθεί από τη δουλειά της, μαθαίνει πως είναι έγκυος. Απεγνωσμένη να ξεφύγει από το ασφυκτικό οικογενειακό της περιβάλλον, αποφασίζει να κρατήσει το παιδί και να διεκδικήσει την επαναπρόσληψή της.
Διαβάστε επίσης
Εμείς μιλήσαμε με την Μπάστα για τη μετάβαση από της ταινίες μικρού στις μεγάλου μήκους, την παραγωγή μιας ταινίας στην Ελλάδα ως νέα σκηνοθέτιδα και την οικογένεια ως πεδίο σύγκρουσης.
Πώς βιώσατε τη μετάβαση από τις ταινίες μικρού μήκους στις μεγάλου; Υπήρχαν αλλαγές δημιουργικά ή πρακτικά στη διαδικασία παραγωγής; Επίσης, βρήκατε την υποστήριξη που περιμένατε από τους θεσμούς;
Μετά από επτά ταινίας μικρού μήκους, προέκυψε μια ιστορία που είχε ανάγκη μεγαλύτερο χρόνο και χώρο για να εκτυλιχθεί. Παράλληλα νιώσαμε και μεγαλύτερη σιγουριά ως ομάδα έχοντας την εμπειρία από τις μικρού μήκους ταινίας και μπήκαμε σε ένα αρκετά μακροχρόνιο αλλά και πολύ ενδιαφέρον ως εμπειρία ταξίδι για την ολοκλήρωση της ταινίας μας. Είχαμε χρηματοδότηση από ΕΚΚΟΜΕΔ και ΕΡΤ και σημαντική στήριξη στα διάφορα στάδια του project από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Διαβάστε επίσης
Το γυναικείο βίωμα βρίσκεται στον πυρήνα της αφήγησης. Πώς επιλέξατε να επικεντρωθείτε εκεί; Υπήρχαν πτυχές που σας δυσκόλεψαν;
Ένιωσα την ανάγκη να μιλήσω για το γυναικείο βίωμα καθώς, ως γυναίκα παρατηρώ τον κόσμο μέσα από αυτή την οπτική και να με απασχολούν εμπειρίες που γνωρίζω ή αναγνωρίζω γύρω μου. Ωστόσο, η ηρωίδα της ταινίας μου δεν εκπροσωπεί κάποια γενικευμένη «γυναικεία συνθήκη», αλλά μια συγκεκριμένη γυναίκα που προσπαθεί να βρε τη θέση της μέσα σε κοινωνικά, οικογενειακά ή προσωπικά πλαίσια που της ασκούν πίεση.
Με ενδιαφέρει να εξερευνώ θέματα όπως η ενηλικίωση, η μητρότητα, η εργασία, η επιθυμία, η ανάγκη για ανεξαρτησία και η σχέση του ατόμου με το σώμα και το περιβάλλον του. Ο χαρακτήρας της Λένας αλλά και των άλλων προσώπων στις «Μικρές Ανάσες» έχουν αντιφάσεις, αδυναμίες και σκοτεινές πλευρές, προσπαθώ να μην είναι ούτε θύματα ούτε σύμβολα. Με ενδιαφέρει περισσότερο να κατανοήσω την πολυπλοκότητα της εμπειρίας τους. Η ουσιαστική πρόκληση είναι πάντα η ίδια: να παραμένεις ειλικρινής απέναντι στους χαρακτήρες σου και να τους αφήνεις να υπάρχουν ως άνθρωποι, πέρα από κάθε ταυτότητα ή κατηγορία.
Στις ταινίες της κατηγορίας, αλλά και στις «Μικρές Ανάσες», η οικογένεια λειτουργεί ως πεδίο σύγκρουσης και οι ήρωες αναζητούν έναν τρόπο διαφυγής από αυτή. Τι σας τράβηξε σε αυτή τη δυναμική;
Στις «Μικρές Ανάσες» η Λένα είναι εγκλωβισμένη μέσα στο στενόχωρο σπίτι της οικογένειας για οικονομικούς λόγους. Η οικονομική αυτή πίεση συχνά κρατάει αιχμάλωτα τα νέα παιδιά στην οικογενειακή εστία, διαταράσσοντας τις ισορροπίες, οπότε η επανάσταση της Λένας απέναντι στην οικογένειά της είναι κατά κάποιο τρόπο επανάσταση απέναντι σε μια ολόκληρη κοινωνική συνθήκη.
Υπάρχουν σκηνοθέτες ή συγκεκριμένες ταινίες από τους οποίους/ες αντλείτε έμπνευση;
Αγαπώ ιδιαίτερα τις ταινίες της Κλόι Ζάο και της Άντρεα Άρνολντ, ωστόσο η έμπνευση έρχεται από κάθε είδος ταινίας και όχι μόνο, από κάθε είδος τέχνης και συχνά από την ίδια τη ζωή.
Υπάρχουν σχέδια για το μέλλον;
Ναι φυσικά, είμαστε σε διαδικασία συγγραφής της επόμενης ιστορίας μας.
Διαβάστε επίσης
