Το στριτ φουντ το αλήτικο #7: Η «Lisa» είναι η κυρία της Φωκίωνος
Στη Φωκίωνος Νέγρη, ένα σποτ φτιάχνει αυθεντική ναπολιτάνικη πίτσα με εξαιρετική ζύμη.
Στη La Rambla της Αθήνας, όπως πολύ ωραία έγραψε ένας φίλος της σελίδας, δηλαδή στη Φωκίωνος Νέγρη, βρίσκεται η «Lisa»!
Μια μικρή φωλιά ναπολιτάνικης πίτσας, με εντυπωσιακούς φούρνους στο εσωτερικό της και με τη δυνατότητα, αν καθίσεις μέσα, να παρακολουθείς τις χορογραφίες των μαστόρων της ζύμης.
Η «Lisa» προσφέρει εξαιρετική και νόστιμη πίτσα για ένα δείπνο τίμιο και ταπεινό στις τιμές του. Η αγαπημένη μου πεπερόνι ήταν εξαιρετική και εδώ, ενώ μου άρεσε ιδιαίτερα και η πινελιά με το χαλαπένιο. Εντύπωση, όμως, μου έκανε και η πίτσα «Lisa», η οποία μου θύμισε τις πρώτες αγάπες μου: πίτσες χωρίς σάλτσα ντομάτας. Εξαιρετικό ψήσιμο της ζύμης και πάρα πολύ καλά υλικά και εδώ.
Η Φωκίωνος Νέγρη, η Κυψέλη, η Πατησίων είναι για εμένα τα προπύργια της σκοτεινής, μυστικής ομορφιάς της αστικής Αθήνας. Είναι μέρη που προσπαθούν να αντέξουν στη φωτιά της ανάπτυξης που επικρατεί σε όλη την πόλη. Καθαριότητα, καινουργίλα και μια διαρκής προσπάθεια να σβηστεί το χώμα και τα αποτυπώματα των αρχιτεκτονικών αναμνήσεων.
Ενώ θα ήθελα να γράψω κάτι για τη μεγάλη Ιταλίδα που έφυγε πρόσφατα, την Κλαούντια Καρντινάλε, τελικά, λόγω αναμνήσεων, θα πω ότι θα ήθελα να φάω μια πίτσα από τη «Lisa» όχι μαζί της (συγχώρεσέ με, Κλαούντια), αλλά με το απόλυτο «ρεμάλι» της Φωκίωνος Νέγρη, τον Άλκη Γιαννακά, και να κάνουμε μια μεγάλη συζήτηση για τον ελληνικό κινηματογράφο.
Κάθε φορά που πατάω το πόδι μου στη Φωκίωνος, μου έρχεται στο νου το «Ρεμάλι». Ήταν κούκλος ο άτιμος. Είχε στόφα, αλλά έπεσε πάνω στον Νίκο Κούρκουλο.
