Το στριτ φουντ το αλήτικο #2: Στο «Αιγυπτιακόν» της Νίκαιας για ένα από τα πιο σοβαρά κεμπάπ
Κάθε Σάββατο, ο Remi θα γράφει για το αγαπημένο του Στριτ Φουντ, αλλά εκείνο το αλήτικο, που είναι και νοσταλγικό και φανταστικό!
Η έλξη μου για τη σουβλακομάνα που λέγεται Πειραιάς είναι δεδομένη. Βασικά πιστεύω ότι πρέπει να γίνει ένας άτυπος διαγωνισμός μεταξύ Νίκαιας, Κορυδαλλού, Κερατσινίου, Πειραιά και Δραπετσώνας για το ποιος θα πάρει το βραβείο της Σουβλακοσυνοικίας του αιώνα.
Εγώ δεν μπορώ να σας απαντήσω με σιγουριά, έχω ελλείψεις ακόμα, πιστεύω όμως ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα αποφανθώ με ειδικό αφιέρωμα για τους μεγάλους σουβλατζήδες του γένους.
Για τον σκοπό αυτό, λοιπόν, θα επισκεπτόμαστε κάθε εβδομάδα κάποιον από τους ναούς που διακονούν το εθνικό έδεσμα. Σήμερα προσκυνάμε στο «Αιγυπτιακόν» στη Νίκαια, που είναι επιπλέον ναός της υπομονής, αφού τα πάντα εδώ ψήνονται τη στιγμή της παραγγελίας.
Αν πάρεις το κλασικό, χωρίς σάλτσες, δηλαδή κεμπάπ, ντοματούλα και κρεμμυδάκι με μαϊντανό, θέλεις απλώς να κάνεις τη χορογραφία του Τζιν Κέλι από το «Χορεύοντας στη βροχή» και να αρχίσεις να σκαρφαλώνεις στις κολόνες φωτισμού. Δεν το συστήνω βέβαια, γιατί δεν ξέρεις σε τι κατάσταση βρίσκονται οι κολόνες φωτισμού και μπορεί να την πατήσεις σαν τον Ευτύχη Μπλέτσα…
Το κεμπάπ στο «Αιγυπτιακόν» έρχεται από πολύ μακριά, από τη μεγάλη αρμένικη σχολή. Το μαγαζί το άνοιξε το 1924 ο Μισάκ Ανισπικιάν, ο οποίος μετέπειτα άλλαξε το όνομά του σε Ισαάκ Μερακλίδης. O γαμπρός του Ισαάκ ήταν ο Σάββας με τη γνωστή αλυσίδα και μαθητές του ο Θανάσης και ο Μπαϊρακτάρης – εκλεκτικές συγγένειες οι κεμπαπτζήδες…
Ωραία ιστορία έχουν και μπράβο τους που την τιμούν ακόμα!
Πέτρου Ράλλη 168, Νίκαια, 2104182920
