Το «Kitschen» είναι ο αντιστάρ που αγαπάς!
Στον Πειραιά, δύο άνθρωποι δημιούργησαν ένα μικρό, ξεχωριστό μαγαζί με προσωπικότητα, νοστιμιά και βαθιά πίστη στη γειτονιά τους.
Εφόσον παραιτήθηκα από τις εστιατορικές βαθμολογίες, αποφάσισα να παραιτηθώ και από την επικαιρότητα. Δεν θα πάω στο ακραίο στάδιο ενός σεβαστού γαστρονομικού συντάκτη που λέει ότι τα παλιά μαγαζιά είναι χάδια, γιατί πραγματικά κάποια από αυτά είναι βαρετά.
Δηλαδή πρέπει να γράφει κανείς είτε για τα νέα είτε για τα παλιά; Το ενδιάμεσο, που είναι το 99%, δεν πρέπει να μας αφορά;
Ανάλαφρος πια, γιατί σκέφτηκα ότι δεν θα κάνω άλλο ένα copy-paste, βρέθηκα στον Πειραιά. Είχα σημειώσει: LIEM / KITSCHEN / SPIROS / ΜΠΑΤΖΑΝΑΚΗΔΕΣ / ΠΕΙΡΑΙΑΣ. Δεν έπεσα έξω, γιατί σκέφτηκα ότι, αν κάποια στιγμή πρέπει να παραιτηθώ από τις αμαρτίες μου, θα εξομολογηθώ σε αυτούς τους δύο. Ο ένας θα με ταΐζει το αγαπημένο μου τηγανητό ρύζι και ο άλλος θα με μεθάει με αυτή την ιδιαίτερη Paloma.
Δεν ξέρω τι όνειρο είδαν και έφτιαξαν έναν ναό απόλαυσης, όχι απλώς εκτός εστιατορικής πιάτσας, αλλά και εκτός οποιασδήποτε πιάτσας. Γιατί ο Πειραιάς, εκτός από τις εμβληματικές ψαροταβέρνες, δεν έχει κάτι άλλο που θα σε προσελκύσει ιδιαίτερα.
Οι θάλασσες του μάγειρα Δημήτρη Λίεμ, που υπάρχουν μέσα στην ψυχή του, είναι παράξενες, απλές και φοβερά νόστιμες. Η καβουροσαλάτα, το gyoza παντζαριού, η μελιτζάνα με το τηγανητό μανιτάρι, το τηγανητό ρύζι, το χοιρινό, το μοσχάρι και, μετά, τα κοκτέιλ από τις θάλασσες του barman Σπύρου Μινέτου. Η ατμόσφαιρα που βγάζει αυτό το μικρό μαγαζί, η μουσική του και η διακόσμησή του σε ταξιδεύουν στις δικές τους θάλασσες, οι οποίες, εκτός από νόστιμες, είναι και παιχνιδιάρικες.
Στην ερώτησή μου αν θα μείνουν για πάντα στον Πειραιά, μου απάντησαν και οι δύο: «Εδώ γεννήθηκε, εδώ θα τελειώσει». Σεβασμός στο μέρος όπου γεννήθηκε η ιδέα τους. Ήθελα να τους υποκλιθώ.
Όταν έφυγα, κοίταξα το τερματικό και την ομορφιά αυτού του κομματιού του Πειραιά, λίγο πιο κάτω από τα λιοντάρια. Δύο τύποι, που μέσα τους έχουν και άλλες θάλασσες, επηρεάστηκαν από τη σκόνη της Ιστορίας μιας συνοικίας. Σπουδαίο πράγμα να μην προσπερνάς τις μνήμες σου, να μη θέλεις να αποδείξεις κάτι που δεν είσαι. Σπουδαίο να μεγαλώνεις εκεί όπου γεννήθηκες.
Δεν πρέπει να προχωράς όμως;
Δεν χρειάζεται όλο αυτό το κυνήγι, αν είσαι υπερήφανος για αυτό που είσαι και για αυτό που παρουσιάζεις. Δεν χρειάζεται να πας εσύ σε αυτούς· ας έρθουν όσοι θέλουν να μυηθούν στη σκόνη σου, αυτοί σε εσένα. Και αυτό ακριβώς κάνουν αυτοί οι δύο παράξενοι και φανταστικοί τύποι του «Kitschen».
