«Σύναξις»: Μια γευστική έκπληξη για μικρές και μεγάλες συνάξεις
Η νέα άφιξη στη Βουλιαγμένη συνδυάζει προσιτές τιμές, γενναιόδωρες μερίδες και μια ελληνική κουζίνα που βασίζεται στη νοστιμιά.
Το «Σύναξις» άνοιξε πρόσφατα στη Βουλιαγμένη και έχει στις μηχανές του έναν μάγειρα υψηλών προδιαγραφών και κυνηγό της κρεατονοστιμιάς, τον Γιάννη Μπάμπαλη, που έχει θητεία στο «Beef Bar» της Μυκόνου και σε άλλα εντυπωσιακά εστιατόρια. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, δεν τον ενδιαφέρει να σε εντυπωσιάσει μόνο οπτικά, αλλά να σε εντυπωσιάσει με τη νοστιμιά και να φύγεις με χαμόγελο.
Στο «Σύναξις» έχει την απόλυτη ελευθερία να παίξει με αυτά που αγαπάει, να μας προσφέρει αυτά τα απλά, τα νόστιμα που αγαπάμε όλοι, αυτά τα λιχούδικα και λιχουδιάρικα που κανέναν λογικό άνθρωπο δεν αφήνουν ασυγκίνητο.
Πριν ξεκινήσω, να αναφέρω ότι το εστιατόριο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την πλαζ της Βουλιαγμένης, με απρόσκοπτη θέα στο ηλιοβασίλεμα και τη θάλασσα, ενώ βέβαια είναι κι ένα ιδιαίτερα φροντισμένο μαγαζί. Αν τα βάλεις όλα αυτά σε μια πρόταση, σε μια εξίσωση — Βουλιαγμένη, ωραίο εστιατόριο, μάγειρας υψηλών προδιαγραφών — κατευθείαν πηγαίνει το μυαλό σου στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι το κόστος της επίσκεψης θα είναι τεράστιο. Αλλά εδώ έρχεται η μεγάλη ανατροπή: ακόμα και στη σημερινή εποχή δημιουργούνται εστιατόρια με φυσιολογικές τιμές, σε χώρους που δεν σου αποπνέουν μιζέρια και έχουν θέα στο γαλάζιο.
Στο «Σύναξις» δοκιμάσαμε πρώτα την τυρένια τυροκαυτερή. Δεν λυπήθηκαν τη φέτα, και καταλαβαίνουν τι εννοώ οι λάτρεις της. Έρχεται με συνοδεία από χειροποίητες πίτες, οι οποίες σε βάζουν σε μεγάλο πειρασμό να την απλώσεις πάνω τους και να προσθέσεις παράλληλα και τις υπέροχες ξεφλουδιστές ντοματούλες που έρχονται σαν σαλάτα.
Νόστιμη ήταν και η κάτι σαν σπανακόπιτα. Απλά μην τη φας σκέτη, γιατί μπορεί να σου δώσει μια ουδετερότητα στη γεύση. Αν όμως βάλεις μέσα τη συνοδευτική τυροκρεμούλα, αλλάζει επίπεδο. Τα τρία πιάτα που ήρθαν μετά είναι αυτά τα πιάτα που αγαπούσαμε παλιά στα ψητοπωλεία και δύσκολα πια τα συναντάμε σε αυτό το επίπεδο: εξαιρετικός γύρος χοιρινός και μπιφτεκάκια που μου έφεραν στη μνήμη τα παλιά μπιφτέκια της παλιάς Μπιφτεκούπολης. Το πιάτο με τα κεμπάπ δεν ήταν αλήτικο· ήταν βασικά κρεατένιο, ιδιαίτερα μεγάλο σαν μερίδα και θύμιζε περισσότερο τα κεμπάπ της άλλης πλευράς του Αιγαίου.
Σαν ιδανικός και (αν)άξιος εραστής των ζυμαρικών, δεν γινόταν να μην δοκιμάσω και τα δύο πιάτα με ζυμαρικά του εστιατορίου. Ήταν έξυπνη κίνηση που στο τραπέζι ήμασταν πέντε άτομα, άρα η παραγγελία ήταν μεγαλύτερη και μου έδινε αυτή την πολυτέλεια των περισσότερων δοκιμών. Όταν πηγαίνετε για φαγητό, να θυμάστε φίλους και γνωστούς. Ακόμα και όταν βαριέστε τις μεταξύ σας λέξεις, υπάρχει μια διέξοδος στο γεμάτο τραπέζι.
Το πρώτο πιάτο ήταν παστιτσάδα κόκορας με χυλοπιτάκι, το οποίο όντως ήταν παστιτσάδα σε μια πιο ελαφριά εκδοχή, ενώ το δεύτερο πιάτο, τα λίγο πιο χοντρά μακαρόνια με κρέμα τυριού και μοσχαρίσια μάγουλα, ήταν πεντανόστιμο και χορταστικό. Το τέλος μάς βρήκε με φρούτο και μια υπέροχη μοσχαρίσια μπριζόλα, σεμιναριακά ψημένη. Γλυκό δεν έφαγα πολύ, αλλά έκλεψα μια μπουκιά από την πορτοκαλόπιτα.
Το «Σύναξις», με τιμές από 12 μέχρι 22 ευρώ σε κάθε πιάτο και χορταστικές μερίδες, μπαίνει εύκολα στον σχεδιασμό μιας εξόδου, γιατί προσφέρει όλο το πακέτο μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας.
Ατμόσφαιρα: Εξαιρετικός χώρος με θέα / Χωρίς περιορισμό διώρου
Parking: Μεσαίας δυσκολίας
Τιμή: Μεσαίο (30–60€)
Γεύση: Νόστιμη ελληνική κουζίνα
