Ο «Cinapos» σπάει τα τουριστικά «πρέπει»
Στο μοντέρνο μεζεδοπωλείο του Πάνου Ιωαννίδη, σε ένα ιδανικό σημείο της Αθήνας, για κεμπάπ, αρνί και γεύσεις που ξεχωρίζουν.
Η πικραμένη μου καρδιά, εκεί που πάει να μαραθεί, μόλις ακούει τέσσερις λέξεις αναγεννιέται αυτόματα: μακαρονάδα, αρνί, κεμπάπ και πρωτάθλημα στην μπάλα. Τα τρία, ευτυχώς, τα βρίσκω ακόμα· το τέταρτο κάπου το έχω ξεχάσει. Aλλά, να μου πεις, τι είναι 16 χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα;
Ο «Cinapos» βρίσκεται ίσως στο πιο όμορφο σημείο της Αθήνας· αν έχει και φανταστικό καιρό, αυτός ο περίπατος από τον σταθμό του Θησείου μέχρι το Μουσείο της Ακρόπολης είναι μαγικός. Να αναφέρω, βέβαια, ότι πρόκειται για ένα πανέμορφο μαγαζί, όπως το έχουν ανακατασκευάσει· και αν κάθεσαι στην κεντρική σάλα, που είναι τόσο φωτεινή, το απολαμβάνεις ακόμα περισσότερο.
Βλέπω στον κατάλογο και τα τρία που αγαπώ -αρνί, κεμπάπ και ζυμαρικά με αρνί- και τα παραγγέλνω και τα τρία. Παράλληλα, για κάποιο λόγο λιγουρεύτηκα ρεβίθια, οπότε πήραμε και μια τυροκαυτερή, πατάτες και κεφτεδάκια. Υπερβολικά, θα πείτε – θα σας πω ναι, αλλά για κάποιο λόγο ήθελα να τα δοκιμάσω. Πήραμε και χόρτα με λίγη τριμμένη ντομάτα, για να πούμε ότι κάνουμε και σωστή διατροφή.
Τα κεφτεδάκια ήταν νόστιμα, σωστά τηγανισμένα, με λίγο πιο έντονο κύμινο, το οποίο λατρεύω σαν μπαχαρικό. Τα ρεβίθια ήταν μελωμένα και έβγαζαν και μια εσάνς καπνίσματος – ένα απλό, νόστιμο πιάτο. Το αρνί με τις πατάτες είχε εξαιρετικό ψήσιμο και μια αρκετά επιτυχημένη demi-glace από πάνω· κάθε μπουκιά ήταν αφρός στο στόμα, πραγματικά λιχούδικο, χωρίς περιττά λίπη και κόκαλα.
Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι έχω καταναλώσει στη ζωή μου άπειρα κεμπάπ – από το τελευταίο και πιο «βρώμικο» κεμπαπτζίδικο του κόσμου μέχρι μερίδες που έχω χρυσοπληρώσει. Το πιάτο με το κεμπάπ της σεφ Δώρας Σακαγιάννη είναι για να διδάσκεται σε σεμινάριο ολοκληρωμένης εμπειρίας μερίδας κεμπάπ: συνδύαζε με απόλυτο τρόπο τα κρεμμύδια σε μορφή πίκλας, την ψητή πιπεριά και ντομάτα, τη φρέσκια ντομάτα, το φρέσκο κρεμμυδάκι, το γιαούρτι και, βέβαια, τα κεμπάπ, τα οποία μόλις τα δοκίμαζες καταλάβαινες ότι ήταν φτιαγμένα από εξαιρετικό κιμά, με τέλεια ισορροπία μπαχαρικών και ψήσιμο που θύμιζε μεγάλους μάστορες της Ανατολής.
Χρειάζεται γνώση, μεράκι και αγάπη για να φτάσει ένα κρεατοσκεύασμα σε αυτό το επίπεδο. Είμαι σίγουρος ότι θα σκεφτείτε «μα του τάδε είναι καλό, του άλλου είναι φοβερό». Αυτή η μερίδα κεμπάπ, όμως, μπαίνει στο πάνθεον, γιατί είναι αλήτικη στη γεύση και οπτικά κοσμοπολίτικη· μαζί, όλες αυτές οι αισθήσεις λειτουργούν σε μια μυστική συνουσία.
Με το λιχούδικο αρνί και το αλήτικο κεμπάπ, έγινε βέβαια και κάτι που φοβόμουν: η προτεινόμενη μακαρονάδα πέρασε, δυστυχώς, και δεν ακούμπησε. Όταν γεύεσαι κάτι τόσο δυνατό και το τρίτο είναι πιο εκλεπτυσμένο, τελικά χάνεται — βασικά, ήμουν και χορτάτος, και η μακαρονάδα θέλει όρεξη!
Στα γλυκά, το γιαούρτι-παγωτό με γλυκά του κουταλιού είχε ενδιαφέρον, ιδιαίτερα το παντζάρι και η φράουλα· απλώς σκέφτομαι ότι, αν το παγωτό ήταν καϊμάκι, θα άγγιζε περισσότερες συναισθηματικές χορδές.
Θα ξαναπήγαινα στον «Cinapos» ένα απόγευμα πριν από τη δύση του ήλιου, για μια μπίρα και μια μερίδα κεμπάπ ή και μόνο για τη μακαρονάδα που έχασα και μετά σινεμά στο cine Θησείο, για όνειρα από σελιλόιντ με θέα τον Ιερό Βράχο. Απίθανη βόλτα 4–5 ωρών στο πιο όμορφο κομμάτι της Αθήνας, με περίπου 28–30€.
Ατμόσφαιρα: Εξαιρετικός χώρος | Ισχύει περιορισμός διώρου
Parking: Δύσκολο parking | 500 μέτρα από τον σταθμό του Θησείου
Τιμή: Μέση (από 30€)
Γεύση: Ελληνικές γεύσεις με εσάνς ανανέωσης
