«Eβίβα»: Η Ιθάκη κάθε λάτρη των αμνοεριφίων απέχει 1 ώρα από την Αθήνα
Στο Βοχαϊκό Κορινθίας, το «Εβίβα» αξίζει από μόνο του μια μικρή εκδρομή.
Αν έχεις όρεξη να κάνεις μια διαδρομή μίας ώρας, να ξέρεις ότι το «Εβίβα» δεν θα σε απογοητεύσει. Και δεν θα σε απογοητεύσει γιατί οι άνθρωποι που το έχουν προτίμησαν έναν δύσκολο δρόμο από το να βγάζουν μόνο ένα εύκολο μεροκάματο το καλοκαίρι και τις γιορτές. Νομίζω ότι κάθε φορά που το επισκέπτομαι γίνεται και καλύτερο και πάντα θα υπάρχει κάποια νέα προσθήκη.
Όταν το επισκεφτείς, θα σου γεννηθεί η απορία γιατί στην Αθήνα δεν είναι έτσι οι ταβέρνες-ψητοπωλεία και έχουν μείνει πίσω στο θέμα της διακόσμησης και στο θέμα του σερβιρίσματος. Αναφέρω το θέμα της διακόσμησης και του σερβιρίσματος γιατί υπάρχει και το θέμα του σεβασμού προς τον πελάτη και πρέπει να το κατανοήσουμε αυτό κάποια στιγμή. Είμαστε πια στο 2026· πρέπει να βιώνουμε μια εστιατορική εμπειρία σε ένα περιβάλλον που αποπνέει πολιτισμό και καθαριότητα.
Το ιδανικότερο είναι να συνδυάζει και τίμιες τιμές, βέβαια, εκτός από αυτόν τον πολιτισμό. Νομίζω ότι το «Εβίβα» κρατάει με ταπεινότητα τις τιμές στις εστιατορικές θερμοκρασίες της εποχής και, ιδιαίτερα στις κοπές, είναι και πιο κάτω από τον μέσο όρο, ενώ έχουν κρατήσει και την επιλογή στην κάρτα κρασιού με τις δικές τους τίμιες επιλογές.
Ακριβώς έναν χρόνο μετά, στον κατάλογο πια υπάρχουν και αξιοζήλευτα μαγειρευτά. Στη διαπίστωση ότι μπορεί να υπήρχαν καιρό δεν θα αρνηθώ, αλλά να τονίσω ότι οι λαχανοντολμάδες του ήταν απίστευτοι και μύριζαν σε όλο το μαγαζί.
Είναι από τα λίγα μαγαζιά που πραγματικά θα σου προσφέρουν αμνοερίφια σεμιναριακά κομμένα και ψημένα. Ιδιαίτερα στο αρνί, η θωράκιση της νοστιμιάς είναι τόσο έντονη που νομίζεις ότι έχεις να κάνεις με μια απίστευτη καραμέλα. Η προβατίνα, μπούτι ωρίμανσης, να τονίσω, είναι βαθιά λιχουδιά που πραγματικά βάζει κάτω κοπές μοσχαριών.
Οι δύο κοπές μοσχαριού ήταν εξαιρετικές, αλλά δεν σας κρύβω την αδυναμία που έχω για τα αμνοερίφια. Χτυπάει η καρδιά μου δυνατά στο «Εβίβα» και όχι άδικα.
Επίσης, θα σταθώ και στη σημασία που δίνουν στο δίπτυχο της ταβερνικής ευτυχίας, που είναι οι πατάτες τηγανητές με αλοιφές.
Αξίζει μια εκδρομή μέχρι τον νομό Κορινθίας, άσε που η οδήγηση στην επιστροφή κάνει καλό και για τη χώνεψη! Αλλά γενικά και οι εκδρομές δίνουν και έναν τόνο φευγιού. Πολλές φορές σκέφτομαι να μην γυρίσω και να πάω κάπου σε άλλα μέρη και να γεννηθώ ξανά από την αρχή.
Δηλαδή, ποιο όνομα σκέφτεσαι να πάρεις στη νέα ζωή, Ρεμί; Νομίζω θα βαφτιζόμουν Τζιανλούκα Βιάλι.
ΥΓ1. Μην αμελήσεις και τα μικρά μπέργκεράκια.
