Ένας «Amnos» τίμιος και τρυφερός για όλους τους ανθρώπους του Θεού

Στην πολύβουη Ιερά Οδό, λίγα λεπτά από τη στάση του μετρό Αγία Μαρίνα στο Αιγάλεω, άνοιξε ο «Amnos» (ξεκίνησε να λειτουργεί πριν από περίπου δύο μήνες, αλλά το επίσημο άνοιγμά του έγινε μόλις πριν από μία εβδομάδα). Με μια πρώτη ματιά, μπορεί να τον προσπεράσεις: από τον δρόμο μοιάζει με ακόμη ένα κατάστημα με σούβλες και επιλογές για take away. Αν όμως περάσεις την είσοδο, η εικόνα αλλάζει. Πίσω από την πρόσοψη κρύβεται μια φροντισμένη αυλή, ανοιχτή το καλοκαίρι και προστατευμένη από βροχή και κρύο τον χειμώνα. Ένα μικρό εύρημα που δεν περιμένεις να συναντήσεις σε έναν από τους πιο θορυβώδεις δρόμους της δυτικής Αθήνας.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Η αυλή είναι το πρώτο δυνατό χαρτί του μαγαζιού, αλλά όχι το μόνο. Ο «Amnos» ποντάρει σε ένα γνώριμο είδος φαγητού: εκείνο της ελληνικής Κυριακής, με κρέας στη σούβλα, μεγάλες πιατέλες και την αίσθηση ότι από κάπου θα σκάσει μια θεία να σου βάλει «λίγο ακόμη». Βέβαια, προσωπικά μπορώ να φάω σούβλα οποιαδήποτε ημέρα της εβδομάδας· η σύνδεσή της με γιορτές και Κυριακές είναι περισσότερο κοινωνική σύμβαση παρά διατροφικός κανόνας.

Τον τελευταίο καιρό αναζητώ συστηματικά μέρη που υπηρετούν το τρίπτυχο μιας καθημερινής εξόδου: ευχάριστος χώρος, αξιοπρεπές σέρβις και καλό φαγητό, με τον λογαριασμό να μην ξεπερνά τα € 30 ανά άτομο. Δεν ζητάμε και μονόκερω· απλώς ένα εστιατόριο από το οποίο να φεύγεις χορτάτος, ευχαριστημένος και χωρίς να χρειάζεται να ανοίξεις εφαρμογή δανείου.

Αυτό το οικονομικό όριο δεν είναι τυχαίο. Έχει σημασία να προτείνουμε εξόδους εφικτές, που δεν απαιτούν πολυήμερη διαπραγμάτευση με το πορτοφόλι. Χωρίς να μετατρέψουμε μια γαστρονομική στήλη σε οικονομικό δελτίο, η πραγματικότητα είναι γνωστή: τα πράγματα παραμένουν δύσκολα και ο Σεπτέμβριος, με λογαριασμούς και επιστροφή στην καθημερινότητα, έχει το ταλέντο να εμφανίζεται σαν Δευτέρα πρωί. Μια έξοδος, λοιπόν, δεν είναι απλώς κατανάλωση. Είναι μια μικρή απόδραση, αλλαγή παραστάσεων και, ενίοτε, η πιο αποτελεσματική άμυνα απέναντι στους τέσσερις τοίχους.

Ο «Amnos» ανταποκρίνεται αρκετά καλά σε αυτή την ανάγκη. Το κοντοσούβλι κοτόπουλο, παρότι περιέχει αρκετό στήθος –το σημείο όπου πολλά κοτόπουλα χάνουν τη ζουμερότητά τους–, έφτασε στο τραπέζι τρυφερό και ζουμερό. Το χοιρινό κοντοσούβλι ήταν σωστά ψημένο, χωρίς περιττό λίπος, ενώ οι μερίδες αποδείχθηκαν γενναιόδωρες. Οι σούβλες κινούνται περίπου στα € 12 έως 15, τιμή πραγματικά λογική για το μέγεθος και την ποιότητά τους. Αξίζει να τις δοκιμάσεις όλες αλλά μην τυχόν και δεν πάρεις τη σούβλα αρνιού και, φυσικά, τα παϊδάκια. Στον κατάλογο υπάρχουν και μαγειρευτά, ομολογώ όμως ότι η σχέση μου με τις σούβλες είναι βαθιά και σταθερή. Δεν θα επικαλεστώ ούτε διατροφή ούτε ανάγκη για πρωτεΐνη· όταν το ψήσιμο πετυχαίνει, η αλήθεια είναι πολύ απλούστερη: θέλεις να συνεχίσεις να τρως.

Θα πρότεινα, λοιπόν, μια επίσκεψη στο «Amnos» με καθαρή συνείδηση. Δεν πρόκειται να ανακαλύψεις γευστικά την Αμερική –ούτε χρειάζεται, άλλωστε, αφού το Αιγάλεω είναι σαφώς πιο κοντά– αλλά θα βρεις μια προσεγμένη εκδοχή γνώριμων γεύσεων, σε έναν χώρο που προσφέρεται για κάτι παραπάνω από ένα γρήγορο γεύμα. Η αυλή δημιουργεί την αίσθηση ενός μικρού, ήσυχου καταφυγίου και κάνει την αντίθεση με την Ιερά Οδό ακόμη πιο έντονη (να κάνω και μια ιδιαίτερη μνεία στην διακόσμηση που ήταν του Παναγιώτη Μπάφη). Για λίγη ώρα ξεχνάς την κίνηση, τον θόρυβο και τα φανάρια· όταν επιστρέφεις στον δρόμο, όλα μοιάζουν κάπως πιο υποφερτά – πιθανότατα επειδή έχει προηγηθεί το κοντοσούβλι.

Το σημαντικότερο είναι ότι εστιατόρια σαν αυτό καλύπτουν μια ουσιαστική ανάγκη της πόλης: προσφέρουν καλοφτιαγμένο, αναγνωρίσιμο φαγητό σε λογικές τιμές και σε περιβάλλον που σε καλεί να καθίσεις, όχι απλώς να παραλάβεις μια σακούλα και να φύγεις. Ο «Amnos» δεν επιχειρεί να επανεφεύρει την ελληνική ψησταριά. Της δίνει, όμως, ένα πιο φιλόξενο σκηνικό κι έναν λόγο να γίνει κανονική έξοδος. Και αυτό, σε μια εποχή όπου ακόμη και το αυτονόητο συχνά σερβίρεται ως πολυτέλεια, είναι αρκετά σημαντικό.

Ιερά Οδός 346, Αιγάλεω, 2106896007