Αγίου Πνεύματος: Τέλεια αφορμή για μονοήμερη στην Εύβοια
Η Εύβοια κρύβει μικρές τελετουργίες απόλαυσης: ψητά μέσα στα έλατα της Στενής και καφέ δίπλα στα νερά της παλίρροιας στη Χαλκίδα.
Πάντα με τραβούσε η Εύβοια και η Χαλκίδα, ίσως επειδή το μυαλό μου λειτουργεί σαν την παλίρροιά της, ίσως και επειδή είναι ο τόπος καταγωγής της νονάς μου. Νομίζω ότι μια αγαπημένη εκδρομή μου είναι: Στενή για ψητά, Χαλκίδα για καφέ.
Η Στενή δεν είναι κανένας μυστικός προορισμός και, αν πας, θα το καταλάβεις από τις ορδές του κόσμου, και όχι άδικα, γιατί είναι πραγματικά ένας παραμυθένιος τόπος μέσα στη φύση. Είναι φανταστική όλες τις εποχές και, επειδή σίγουρα το οξυγόνο θα σας ανοίξει την όρεξη, αξίζει να καθίσετε για μεσημέρι. Δεν έχω κάνει διατριβή στις ταβέρνες της, άρα δεν μπορώ να σας πω με σιγουριά ποια είναι η καλύτερη. Εγώ πηγαίνω στον Κισσό, στον εξωτερικό του χώρο, γιατί έχει απρόσκοπτη θέα στα νερά και μου έρχεται η έμπνευση μαζί με τα κοντοσούβλια και το ψητό αρνί, να τραγουδώ Σπανό με στίχους Σκαρίμπα στη Λου. Δεν θα έλεγα ότι το βρίσκει πολύ ρομαντικό.
Ο Κισσός είναι μια τίμια χασαποταβέρνα, όπου μπορείς να βρεις νόστιμο κοντοσούβλι κοτόπουλο και χοιρινό, αλλά και ωραιότατο αρνί της σούβλας. Έχει και μπαμπατσικό τυροπιτάρι. Γενικά, οι μερίδες του είναι χορταστικές. Δεν είναι ότι δεν τα έχεις ξαναφάει ή ότι θα βρεις το ιδανικό της γεύσης. Είναι τίμιο, δεν είναι από αυτά τα εκνευριστικά τουριστικά μαγαζιά και δεν είναι και ακριβό. Αν κάνεις τον συνδυασμό φύση, θέα και ψητά, φαντάζει εξαιρετικό.
Για καφέ, δεν σας κρύβω ότι λατρεύω να πηγαίνω στην καφετέρια που είναι στην παλιά γέφυρα και ιδιαίτερα στον εσωτερικό της χώρο, και να βλέπω τα νερά από την παλίρροια. Έχει μια μαγική αίσθηση, σαν να βρίσκεσαι σε ένα σπασμένο καράβι που θα σε πάει μακριά.
