«Yesterday’s Bread»: Πώς εδραιώθηκε ένα από τα παλιότερα vintage shops της Αθήνας;
Επισκεφτήκαμε το εξαρχειώτικο μαγαζί για να μάθουμε πώς κατάφερε να ξεχωρίσει και ποιος είναι ο λόγος που ο κόσμος έχει στραφεί στα ρούχα από «δεύτερο χέρι».
Περιεχόμενα
Τα τελευταία χρόνια απαξιώνω το fast-fashion και οι λόγοι είναι πολλοί: υπερβολικές τιμές για κακής ποιότητας κομμάτια, έλλειψη νούμερων, άβολη εφαρμογή, και, γενικώς, πολύ κακόγουστα ρούχα. Προτιμώ πλέον να αγοράζω ένα (ίσως πιο τσιμπημένο) ρούχο που είναι πιο ιδιαίτερο και ποιοτικό. Τα χέρια μου έλυσαν οι μικρές αθηναϊκές επιχειρήσεις που φτιάχνουν πολύ χαριτωμένα σχέδια, αλλά και τα vintage και thrift shops, τα οποία πλέον είναι τόσο δημοφιλή που διαρκώς ξεφυτρώνουν νέα μαγαζιά στην πόλη. Το «Yesterday’s Bread» ήταν από τα πρώτα μαγαζιά που έμαθαν στους Αθηναίους τη λογική του vintage ρούχου. Τριάντα χρόνια μετά, ο κόσμος δικαίως συνεχίζει να το προτιμά.
Στις 18 Φεβρουαρίου του ’27 το μαγαζί θα κλείσει επισήμως τρεις δεκαετίες παρουσίας και θα το γιορτάσει ανάλογα, ενώ νωρίτερα θα διεξαχθεί το χριστουγεννιάτικο street party του «Yesterday’s Bread», που είναι πια καθιερωμένο event στη γειτονιά. Η Δάφνη, υπεύθυνη των δύο καταστημάτων στα Εξάρχεια εδώ και δώδεκα χρόνια, μας μίλησε για την ιστορία τους και γιατί ο κόσμος έχει πια στραφεί σε εναλλακτικά μέσα για να ντυθεί.
Διαβάστε επίσης
Στα Εξάρχεια το vintage έπιασε τόπο
Όλα ξεκίνησαν στα τέλη των 90s, όταν ο Στράτος, γνώρισε στο Άμστερνταμ έναν προμηθευτή που του μίλησε για την εταιρεία του με vintage και second hand ρούχα και του πρότεινε να συνεργαστούν. Γυρνώντας στην Αθήνα, μάζεψε ένα κεφάλαιο και άνοιξε το «Yesterday’s Bread», τον Φεβρουάριο του 1997, στην Εμμανουήλ Μπενάκη. Δύο χρονιά μετά, μετακόμισε στην οδό Καλλιδρομίου 87, όπου εδρεύει μέχρι σήμερα. Το 2019, το κατάστημα απέκτησε κι ένα αδελφάκι στην Ιουστινιανού 2. «Τότε ανέβαιναν τα ενοίκια και ψάχναμε έναν μεγαλύτερο χώρο. Όμως με την καραντίνα δεν προλάβαμε να αποσχιστούμε από το άλλο μαγαζί και να το μάθει ο κόσμος. Υπήρχε τελικά η ανάγκη για έξτρα χώρο και έτσι μοιράσαμε και στα δύο μαγαζιά το εμπόρευμα» εξηγεί η Δάφνη για το «Yesterday’s Bread and Sons».
Αυτή η δουλειά σού μαθαίνει πως κάθε ρούχο μπορεί να βρει το κοινό του, ακόμα κι αν περάσει μια δεκαετία αφόρετο
Στην πρώτη του φάση, το μαγαζί είχε μόλις δέκα κατηγορίες ρούχων -φανταστείτε πως σήμερα έχουν αυξηθεί σε περίπου 180 είδη. Ταυτόχρονα, ο Στράτος έπρεπε να δει πόση ζήτηση θα είχε κάτι τέτοιο, καθότι πολύ καινούργιο για την Ελλάδα. Η υποκουλτούρα των Εξαρχείων αγκάλιασε το «Yesterday’s Bread» και ο ιδιοκτήτης του, έχοντας εργαστεί παλιότερα στη γειτονιά ως μπάρμαν, ήξερε σε ποιους να προωθήσει τη νέα του επιχείρηση.
Διαβάστε επίσης
Αν δεν είσαι ειλικρινής με τον πελάτη, γιατί να σε προτιμήσει;
«Μπορείς πολύ εύκολα να χάσεις την μπάλα και αυτός είναι ο λόγος που μείναμε στα δύο μαγαζιά. Χρειάζεται συνεχώς ξεκαθάρισμα και τα ρούχα μπορεί να φθαρθούν μετά από καιρό». Πάντως, η Δάφνη θεωρεί πως για όλα υπάρχει αγορά. «Αυτή η δουλειά σού μαθαίνει πως κάθε ρούχο μπορεί να βρει το κοινό του, ακόμα κι αν περάσει μια δεκαετία αφόρετο. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι κάποια στιγμή θα τελειώσουν τα vintage ρούχα και μετά πάμε αποκλειστικά στη λογική των second hand. Βέβαια, πλέον οι εταιρείες δεν κάνουν καλή δουλειά στην παραγωγή ρούχων και τα ρούχα που θα θεωρούνται vintage σε δύο δεκαετίες θα είναι σαφώς κατώτερης ποιότητας».
Σε κάθε περίπτωση, για το «Yesterday’s Bread» είναι απαραίτητη η ειλικρίνεια: αν συμπεριφέρεσαι σωστά στον πελάτη, θα το εκτιμήσει. «Βασική μας πολιτική είναι να σου πούμε αν δεν σου πηγαίνει κάτι, γιατί θέλουμε να φύγεις από εδώ με ρούχα που όντως σου ταιριάζουν και θα τα φοράς. Μας ενδιαφέρει ένα αγαπημένο σου μπουφάν ή τζιν να είναι από εμάς».
Ο κόσμος ψάχνεται για πιο οικονομικά ρούχα και παλιότερα κομμάτια, στοιχείο που σχετίζεται με τους κύκλους της μόδας
Εξίσου σημαντικές είναι οι σοβαρές και μετρημένες κινήσεις για τη Δάφνη. «Όταν δοκιμάσαμε να φτιάξουμε ιστοσελίδα, γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι το online δεν ήταν για εμάς, καθώς απαιτούσε χρόνο και χρήμα που δεν μπορούσαμε να διαθέσουμε ενώ διαχειριζόμαστε δύο καταστήματα». Ωστόσο, η παρουσία του vintage shop στα social media είναι έντονη. «Κάθε χρόνο προωθούμε περισσότερο τους λογαριασμούς μας στα social media, αλλά μέχρι κι εκεί διατηρούμε μία ανθρωποκεντρική λογική. Μας ενδιαφέρει να προβάλλουμε το κοινό και τους σταθερούς μας πελάτες, το ότι είμαστε pet-friendly, προωθούμε τη συμπερίληψη και στηρίζουμε τη ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα».
Το vintage ήρθε για να μείνει
Σήμερα, το αθηναϊκό κέντρο είναι γεμάτο από αντίστοιχα εγχειρήματα, όμως το «Yesterday’s Bread» δεν βλέπει ανταγωνιστικά αυτόν τον κορεσμό. Η Δάφνη πιστεύει πως «όσο συντηρούμε όλοι μαζί αυτή τη ζέση για πιο οικονομικά και βιώσιμα ρούχα, μόνο καλά μπορεί να πάμε. Θα χάσουμε την μπάλα μόνο αν αρχίσουμε να τσακωνόμαστε (γέλια)». Σε μια εποχή που τα πάντα είναι αδιανόητα κοστοβόρα (ενοίκια, ρεύμα, ναύλα και τα ίδια τα προϊόντα) είναι σημαντικό που το vintage και το second hand έχουν τόση απήχηση.
Όμως η Δάφνη δεν συμφωνεί με την άποψη πως αυτό σχετίζεται μόνο με τη βιωσιμότητα και τις οικονομικές δυσκολίες που βιώνει ο κόσμος. «Είναι σημείο των καιρών. Τάση ήταν όταν υπήρχαν 2-3 μαγαζιά και έγιναν πέντε. Τώρα που είναι τριάντα, μιλάμε για μια νόρμα. Ο κόσμος ψάχνεται για πιο οικονομικά ρούχα και παλιότερα κομμάτια, στοιχείο που σχετίζεται με τους κύκλους της μόδας -τώρα π.χ. είναι δημοφιλές το Y2K».
