Το «Bad Tooth» ταιριάζει καλύτερα στη νέα του γειτονιά
Πήγαμε στο Γκάζι, στη νέα έδρα του underground μπαρ που έγραψε ιστορία στη γειτονιά του Ψυρρή, για μια συζήτηση με την ιδιοκτήτριά του.
Περιεχόμενα
Υπάρχουν κάποια μπαρ που έχουν ταυτότητα και γι’αυτό τα επιλέγει ο κόσμος. Με αυτή τη λογική άνοιξε πριν σχεδόν δέκα χρόνια το «Bad Tooth» στην τότε ακόμα ανεξευγένιστη περιοχή του Ψυρρή, στην οδό Κακουργιοδικείου. Το μαγαζί ξεφύτρωσε σαν «χαλασμένο δόντι», φέρνοντας, μαζί με μερικούς ακόμα χώρους, έναν εναλλακτικό ήχο και αισθητική σε μια πόλη που εκείνη την περίοδο χρειαζόταν κάτι φρέσκο, διαφορετικό. Επιπλέον, δεν ήταν λίγοι οι νέοι καλλιτέχνες που βρήκαν τα πατήματά τους μέσω του «Bad Tooth» και αγαπήθηκαν από το κοινό.
Η είδηση πως το στέκι θα ολοκλήρωνε τον κύκλο του στην Κακουργιοδικείου τον Ιούλιο του ’26 προφανώς στεναχώρησε πολλούς που για χρόνια είχαν ένα αυθεντικό underground στέκι στο αθηναϊκό κέντρο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όμως, το «Bad Tooth» δεν έλειψε για πολύ. Είχε ήδη ανακοινώσει ότι σύντομα θα μετακομίσει σε νέο χώρο. Μόλις μία εβδομάδα πριν, επέστρεψε στην πόλη, στην Τριπτολέμου 41, στο Γκάζι. Έδρα που πιστεύουμε ότι του ταιριάζει πολύ περισσότερο. Την ίδια γνώμη έχει και η ιδιοκτήτριά του, Αγγελική Δανοπούλου, την οποία συναντήσαμε ένα απόγευμα για να μιλήσουμε για την ιστορία του μπαρ και να δούμε από κοντά τον νέο χώρο.
Διαβάστε επίσης
Η «τερηδόνα» που χρειαζόταν η πόλη
«Τα προηγούμενα χρόνια που εργαζόμουν στην Ολλανδία ανακάλυψα αρκετά στέκια που είχαν τη λογική του «Bad Tooth». Γυρνώντας στην Ελλάδα, έψαχνα κάτι αντίστοιχο στην Αθήνα, αλλά δεν το έβρισκα» αναφέρει η Αγγελική για την ανάγκη της να βρει έναν χώρο όπου θα επικρατεί μια ελευθερία -θα μπορείς να πας όπως είσαι και κανείς δεν θα ασχολείται με κανέναν. «Τότε στην Αθήνα έπρεπε να ντυθείς καλά, να βαφτείς, ήταν αναμενόμενο ότι θα σε σχολιάσουν. Αντιθέτως, στο εξωτερικό υπήρχε μια ελευθερία και κάτι πολύ χύμα στον τρόπο που ο κόσμος έβγαινε για να διασκεδάσει».
Πιστεύω ότι η διαφήμιση γίνεται από στόμα σε στόμα, από ανθρώπους που τους αρέσει ο χώρος και τον προτείνουν σε άλλους
Αφού δεν υπήρχε ένας τέτοιος χώρος, η Αγγελική αποφάσισε να δώσει η ίδια στην πόλη ένα underground στέκι που θα «αγκάλιαζε» την υποκουλτούρα, μουσικά και αισθητικά. Έτσι, μαζί με φίλους, άνοιξε το «Bad Tooth» το 2017 στου Ψυρρή. Με την κατάμαυρη είσοδο και το ιντριγκαδόρικο όνομα, το μαγαζί έβγαζε μάτι, κινούσε την περιέργεια και δεν χρειάστηκε πολύ καιρό για να εδραιωθεί. Όπως αποδείχτηκε, πολύς κόσμος αποζητούσε ένα τέτοιο μέρος. Και η ανάδειξή του συνέβη οργανικά. Εξάλλου, η ιδιοκτήτριά του δεν πιστεύει στην πληρωμένη διαφήμιση, γι’αυτό και η ομάδα δεν επένδυσε ποτέ σε κάτι τέτοιο. «Πιστεύω ότι η διαφήμιση γίνεται από στόμα σε στόμα, από ανθρώπους που τους αρέσει ο χώρος και τον προτείνουν σε άλλους».
Διαβάστε επίσης
Ο εξευγενισμός ξαναχτυπά
Μετά από περίπου πέντε χρόνια λειτουργίας στου Ψυρρή, το κτίριο άλλαξε χέρια και οι ιδιοκτήτες του «Bad Tooth» θορυβήθηκαν. Βέβαια, πέρασαν τέσσερα ακόμα χρόνια που όλα κύλησαν ομαλά και ο χώρος λειτουργούσε κανονικά, χωρίς προβλήματα με τους νέους ιδιοκτήτες. «Όταν έληξε το συμβόλαιο, μας ενημέρωσαν ότι δεν θα γινόταν ανανέωση, καθώς το πλάνο ήταν να κατεδαφιστεί το κτίριο και να γίνει ξενοδοχείο. Δεν μας έκανε εντύπωση γιατί, πλέον, έτσι είναι όλο το κέντρο» εξηγεί η Αγγελική. «Η γειτονιά του Ψυρρή είναι σήμερα εντελώς διαφορετική συγκριτικά με δέκα χρόνια πριν που ανοίξαμε. Έχει χάσει την ταυτότητά της, ανοίγει διαρκώς κάποιο νέο boutique hotel ή ένα Airbnb και νομίζω πια σηκώνει μόνο μαγαζιά του στιλ brunch spot και wine bars». Ήταν μια καλή στιγμή για αλλαγή.
Παρότι η κληρονομιά του «Bad Tooth» (ευτυχώς) συνεχίζεται, οι τελευταίες μέρες στου Ψυρρή ήταν συγκινητικές, μας λέει η ιδιοκτήτριά του. «Έβλεπα κόσμο που έμοιαζε σαν να αποχαιρετούσε το σπίτι του. Πολλοί έκλαιγαν, αν και ήξεραν ότι θα μετακομίσουμε αλλού. Άκουσα καταπληκτικά λόγια, πολλά παιδιά μου έλεγαν ότι μεγάλωσαν μέσα στον χώρο».
Αν και είναι πολλά τα live που θα της μείνουν αξέχαστα, η ίδια ξεχωρίζει τις παιδικές punk-rock συναυλίες που διοργάνωναν σχεδόν κάθε μήνα. «Έχουμε φτιάξει μια μπάντα με φίλους και η Χριστίνα, συνεργάτιδα του μαγαζιού, μαθαίνει στα παιδιά για τους Ramones και άλλους καλλιτέχνες, όπως και κάποιους βασικούς μουσικούς όρους για να καταλάβουν και να συμμετέχουν στα κομμάτια. Είναι υπέροχο να βλέπεις πιτσιρίκια με μοϊκάνες, ντυμένα ανάλογα, ενώ οι γονείς ξεβιδώνονται στον χορό και απολαμβάνουν να πηγαίνουν κάπου με τα παιδιά τους που δεν είναι παιδότοπος».
Στο Γκάζι (πλέον) ταιριάζουμε καλύτερα
Η νέα γειτονιά του «Bad Tooth» εννοείται πως δεν εξαιρείται από τον κανόνα του αθηναϊκού gentrification, όμως ταιριάζει περισσότερο στην ταυτότητα που το μπαρ έχει υιοθετήσει από το ξεκίνημά του. «Είμαστε μέσα στη μουσική» λέει η Αγγελική ενθουσιασμένη που όχι μόνο ελκύουν περισσότερο κόσμο ήδη μόλις μία εβδομάδα μετά τα εγκαίνια, αλλά έχουν και πιο άμεση επικοινωνία με παρόμοια στέκια τριγύρω. «Ψάχνοντας νέο χώρο, είδαμε το κτίριο στην Τριπτολέμου και συνειδητοποιήσαμε ότι ήμασταν δίπλα στο «Lucky Sparrow», που είναι φίλοι μας οι ιδιοκτήτες, επομένως αυτό μας έδωσε ένα παραπάνω κίνητρο να έρθουμε εδώ».
Στο Γκάζι, ο χώρος είναι πολύ πιο ανοιχτός, ιδανικός για τη φιλοξενία μουσικών gigs, ενώ μια αυλή με καναπέδες και παγκάκια για να αράξεις εάν θες να πάρεις λίγο αέρα. Εννοείται πως το μαγαζί διατηρεί την αισθητική του και έχει ήδη γεμίσει τους (επίσης κατάμαυρους) τοίχους του με graffiti, αυτοκόλλητα και πολύχρωμα, πανέμορφα αφισάκια με επερχόμενα ή παλιότερα live.
Ανέκαθεν ήθελα να πηγαίνω σε μαγαζιά όπου ξέρω τι θα ακούσω, θα αισθάνομαι ότι ανήκω εκεί μέσα και δεν θα νιώθω σαν καλεσμένος
Οι προκλήσεις ενός μπαρ
Παρά την ευτυχή κατάληξη των πραγμάτων, η Αγγελική παραδέχεται πως, αν δεν έβρισκε νέα έδρα, ήταν έτοιμη να αλλάξει πορεία και να μη συνεχίσει το «Bad Tooth». Είναι απαιτητική δουλειά η διαχείριση ενός μπαρ, όμως με την πάροδο του χρόνου η ίδια έχει βρει ανθρώπους που αγαπούσαν τον χώρο και βοήθησαν στη στήριξη και οργάνωσή του. «Στην αρχή δυσκολευόμουν να εκφραστώ όπως ήθελα για να οργανωθεί το πρότζεκτ, αλλά με τα χρόνια αποκτάς έναν δυναμισμό για να διαχειρίζεσαι την όποια κατάσταση προκύψει, από την οργάνωση του μαγαζιού μέχρι την αντιμετώπιση πιο «δύσκολων» τύπων που έρχονται στο μπαρ» τονίζει. «Σίγουρα έχει τα πάνω-κάτω του, όμως έχει δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου περνάω πάρα πολύ ωραία χρόνια της ζωής μου».
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που εκείνη θεωρεί απαραίτητο είναι η εξειδίκευση ενός επιχειρηματία, ώστε «να έχεις αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου και να μπορείς να παραμείνεις κάπου. Η ιδέα ενός μπαρ που θα είναι ‘λίγο απ’ όλα’, των πολυχώρων δηλαδή, νιώθω ότι δεν στεριώνει στην Αθήνα. Ίσως είναι λίγο δύσκολο να τα ταιριάξεις όλα. Αυτό ισχύει και για τη μουσική, γιατί εγώ ανέκαθεν ήθελα να πηγαίνω σε μαγαζιά όπου ξέρω τι θα ακούσω, θα αισθάνομαι ότι ανήκω εκεί μέσα και δεν θα νιώθω σαν καλεσμένος».
