«24 Goat»: Πώς μια γραφίστρια αποφάσισε να ανοίξει τη δική της επιχείρηση
Μιλήσαμε με την Ειρήνη Σοϊλέ για τις δυσκολίες διαχείρισης μιας μικρής επιχείρησης και την ανάγκη του καλλιτέχνη να λειτουργεί πλέον και σαν influencer.
Περιεχόμενα
Αρκετοί καλλιτέχνες και μικροεπιχειρηματίες μού λένε ότι το μυστικό επιτυχίας είναι να κάνεις κάτι που σου αρέσει. Όμως, παρατηρώντας τα διάφορα χαριτωμένα μαγαζιά της Αθήνας αλλά και τα μικροεγχειρήματα που λειτουργούν διαδικτυακά, έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τελικά το μυστικό είναι οι γάτες. Δύσκολα θα συναντήσω κάποιον εικαστικό δημιουργό που δεν έχει εντάξει κάπως τη γάτα στα προϊόντα του: τσάντες, αυτοκόλλητα, μπλουζάκια, prints -ο κόσμος δεν θέλει και πολύ για να ενδώσει.
Δεν θα έλεγα ότι η επιτυχημένη πορεία του «24 Goat» στο Κουκάκι οφείλεται αποκλειστικά στα χαριτωμένα σχέδια με γάτες που φτιάχνει η ιδιοκτήτρια Ειρήνη Σοϊλέ, αλλά σίγουρα έχει βοηθήσει να αγαπήσει το κοινό το brand. Όπως και όλα τα υπόλοιπα γουστόζικα προϊόντα που φτιάχνει η Ειρήνη, απαθανατίζοντας μέσα από αυτά το ελληνικό καλοκαίρι, την Αθήνα και όλα τα μικρά καθημερινά πράγματα που μας φτιάχνουν τη διάθεση. Πρώτα χαράζει τα έργα σε linoneum και στη συνέχεια τα τυπώνει πάνω σε t-shirt, tote-bags, χαρτί και ό,τι άλλο την εμπνεύσει.
Μήνες αφού συμμετείχα σε ένα από τα πολύ διασκεδαστικά workshops χαρακτικής που διοργανώνει, τη συνάντησα στο μαγαζί της, στην οδό Δημητρακοπούλου 97, για να μου αφηγηθεί πώς ξεκίνησε το πρότζεκτ της.
Πώς ένα χόμπι έγινε δουλειά
«Δούλευα για πολλά χρόνια ως γραφίστρια και, ενώ το graphic design μπορεί να είναι πολύ δημιουργικό σαν επάγγελμα, αυτό που έκανα τότε δεν ήταν καθόλου. Ένιωσα την ανάγκη να εκφράσω τη δημιουργικότητά μου, οπότε ξεκίνησα τη χαρακτική σαν χόμπι. Έτσι μπορούσα να κάνω τα σχέδια που θέλω, χωρίς να με νοιάζει εάν αρέσουν στους άλλους. Τα έφτιαχνα για εμένα» μου εξηγεί.
Μιας και η χαρακτική σαν τεχνική μπορεί να παράγει πολλαπλά αντίτυπα, η Ειρήνη έφτιαχνε κάτι για την ίδια, τύπωνε όμως και για συγγενείς και φίλους. Έτσι της ήρθε η ιδέα να πουλήσει τα έργα της μέσω Instagram και Etsy. «Ξεκίνησα το 2018 με πέντε σχέδια και σιγά-σιγά, ειδικά στην καραντίνα, το πρότζεκτ πήρε τα πάνω του. Παράλληλα, η δουλειά μου ήταν πλέον πιεστική και η χαρακτική δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί αν ασχολούμουν μόνο τα σαββατοκύριακα, που είχα ελεύθερο χρόνο. Τότε αποφάσισα (αρκετά διστακτικά, βέβαια) να ανοίξω ένα μαγαζί μόνη μου. Εάν δεν πήγαινε καλά, απλά θα το έκλεινα και θα στρεφόμουν σε κάτι άλλο».
Τρεις περίπου μήνες μετά από εντατική έρευνα, βρήκε τον χώρο στη Δημητρακοπούλου και, παρά τις δυσκολίες στην ανακαίνιση (και όχι μόνο), το 2022 το «24 Goat» άνοιξε επίσημα στο Κουκάκι, με την ελπίδα ότι θα μεγαλώσει έτσι το σύνολο από μικρές επιχειρήσεις που ήδη υπήρχαν τότε στη γειτονιά. «Ήθελα να γίνει μέρος μιας κοινότητας από τέτοια μαγαζιά, που ο κόσμος θα έχει υπόψη για να έρχεται να κάνει τα ψώνια του» παραδέχεται.
Η πρόκληση να κάνεις κάτι δικό σου
Τέσσερα χρόνια μετά και με μια ομολογουμένως επιτυχημένη πορεία, ρωτάω την Ειρήνη εάν θα ήθελε να μεγαλώσει το πρότζεκτ, ακολουθώντας την τακτική άλλων αντίστοιχων επιχειρήσεων που επεκτείνουν το brand και την ομάδα τους: «Δεν πιστεύω ότι για την ώρα μπορώ να επεκταθώ με κάποιο άλλο μέσο. Το νιώθω πολύ δικό μου και θέλω τα πάντα να γίνονται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Μου αρέσει πολύ να αναδεικνύεται η προσωπική ταυτότητα κάθε μικρής επιχείρησης και να ξέρω την ιστορία πίσω από αυτό που κάνουν, οπότε το εφαρμόζω και στη δική μου δουλειά. Κάποιες φορές με βοηθούν οι γονείς μου στη διαχείριση του μαγαζιού, αλλά αν δω ότι για μία μέρα φτάνω στα όριά μου, μπορεί να το κλείσω και να συνεχίσω την επόμενη. Δεν μπορείς να ξέρεις πώς θα πάει από μέρα σε μέρα, συμβιβάζεσαι με την τύχη σου. Υπάρχουν πολύ καλές και πολύ κακές στιγμές.
«Θέλω αυτό που παίρνεις να το έχω φτιάξει εγώ» μου λέει η Ειρήνη και καταλαβαίνω ότι δεν προσεγγίζει το εγχείρημα μόνο ως επιχειρηματίας, αλλά και ως καλλιτέχνης. «Επίσης, όλα γίνονται χειροποίητα και είναι περιορισμένα τα κομμάτια που μπορούν να παραχθούν, επομένως δεν μπορώ να αυξήσω το ανθρώπινο δυναμικό». Πρόσφατα, όμως, ξεκίνησε τα εργαστήρια χαρακτικής στο μαγαζί όχι μόνο μόνο για την οικονομική ενίσχυση του brand, αλλά και γιατί συνειδητοποίησε πως χρειάζεται να δίνεις στον κόσμο και κάτι καινούργιο, για να του κρατάς ζωντανό το ενδιαφέρον και να βρίσκεις νέους πελάτες.
Καταλαβαίνω τους ανθρώπους που λένε ότι εγώ είμαι καλλιτέχνης και δεν θέλω να ασχολούμαι με την προώθηση στα social media. Προφανώς είναι σεβαστό αυτό, αλλά από τη στιγμή που παίρνεις την απόφαση να ανοίξεις μία επιχείρηση, η διαφήμιση είναι αναπόφευκτη.
Το διαδίκτυο είναι πλέον μονόδρομος
Η Ειρήνη είχε ήδη χτίσει αρκετά καλά τα social media του εγχειρήματος, επομένως η διαφήμιση του μαγαζιού και στη συνέχεια ήταν πιο εύκολη. «Σήμερα είναι πιο δύσκολο να προσεγγίσεις νέο κοινό. Τότε ανέβαζες μία ωραία φωτογραφία και είχε αμέσως ανταπόκριση. Τώρα πρέπει να κάνεις ολόκληρη παραγωγή για να κινήσεις το ενδιαφέρον κάποιου».
Και εννοείται πως ο ανταγωνισμός δεν είναι μικρός. Όμως, για την Ειρήνη σημασία έχει «να κάνεις αυτό που σου ταιριάζει και να μην προσπαθεί να ακολουθείς τάσεις. Δεν έχει νόημα να κοιτάω διαρκώς τι κάνουν οι υπόλοιποι και να αντιγράφω τη στρατηγική τους, επειδή θεωρώ ότι θα πετύχει. Δεν ισχύει αυτό πάντα. Δεν γίνεται να αγχώνεσαι και να παίρνεις βιαστικές αποφάσεις για να αναδείξεις τη δουλειά σου, γιατί έτσι κινδυνεύεις να χάσεις την ταυτότητά σου».
View this post on Instagram
Αφού είδε ότι οι φωτογραφίες δεν πιάνουν πλέον τόπο, το γύρισε στα βίντεο. Αρχικά τραβούσε ό,τι έφτιαχνε, μετά ξεκίνησε να κάνει voice-overs και πλέον εμφανίζεται και η ίδια στα όσα ανεβάζει. Γεγονός είναι ότι το διαρκές περιεχόμενο στο διαδίκτυο έχει οδηγήσει σε μια γενικότερη πίεση οι καλλιτέχνες να γίνουν και influencers. «Καταλαβαίνω τους ανθρώπους που λένε ότι εγώ είμαι καλλιτέχνης, θέλω να κάνω μόνο αυτή τη δουλειά και όχι να ασχολούμαι με την προώθηση στα social media. Προφανώς είναι σεβαστό αυτό, αλλά από τη στιγμή που παίρνεις την απόφαση να ανοίξεις μία επιχείρηση, την οποία θα προβάλλεις μέσω του Instagram, η διαφήμιση είναι αναπόφευκτη. Θα πρέπει ή να το κάνεις εσύ ή να πληρώσεις κάποιον να το κάνει για εσένα. Πριν το διαδίκτυο, πληρώναμε διαφημιστικές εταιρείες. Η διαφήμιση ανέκαθεν ήταν απαραίτητη για να φανεί μια επιχείρηση. Κι εμένα με κουράζει σε κάποιες φάσεις, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά».
Έτσι κι αλλιώς, η ίδια παραδέχεται ότι απολαμβάνει όλα τα στάδια: από την έμπνευση και τη δημιουργία του έργου, μέχρι τη φωτογράφηση των προϊόντων και την ανάρτηση στα social media. «Το πιο σημαντικό είναι να σου αρέσει αυτό που κάνεις και να παραμένεις ψύχραιμος απέναντι σε κάθε αναποδιά. Πρέπει να βρεις τρόπο να προσαρμόζεσαι στην εκάστοτε συνθήκη. Μην κοιτάς να το κάνεις απλά για να βιοποριστείς και να ακολουθήσεις την οποιαδήποτε μόδα, γιατί μπορεί να μην λειτουργήσει τόσο αποτελεσματικά».
Διαβάστε επίσης
Διαβάστε επίσης
