Στο πέμπτο επεισόδιο του «House of the Dragon» όλοι είναι καταδικασμένοι
To επεισόδιο, με τίτλο «Unbowed and Unbent», έχει δύο βασικούς άξονες, με ισάξια βαρύτητα.
Περιεχόμενα
Σε περίπτωση που τα προηγούμενα επεισόδια της τρίτης σεζόν του «House of the Dragon» δεν έχουν κάνει ακόμα σαφές το βασικό θέμα γύρω από το οποίο εξελίσσεται (και) αυτή η ιστορία, τότε το πέμπτο επεισόδιο της σειράς σχεδόν το γράφει με μεγάλα, νέον, γράμματα: ΚΑΤΑΔΙΚΗ. Και πιο συγκεκριμένα, πώς κάθε χαρακτήρας συναντάει ή προσπαθεί να ξεφύγει από την προσωπική του καταδίκη, με πρωταγωνιστή, για αυτή τη φορά, τον ιππότη Κρίστον Κόουλ. Κανένας χαρακτήρας δεν έχει ενσαρκώσει αυτή τη δραματική ένταση μεταξύ της μοίρας και της ανθρώπινης φύσης του πιο οδυνηρά από τον μονίμως θλιμμένο ιππότη του Westeros, o οποίος ξεκίνησε την πορεία του ως μέλος της αυλής του King’s Landing και προστάτης της τότε πριγκίπισσας Ρενίρα, ενεπλάκη σε δύο άστοχες ερωτικές σχέσεις (με τη Ρενίρα και στη συνέχεια την Άλισεντ) και εδώ και τρεις σεζόν βασανίζεται από τύψεις και δίψα για μάχη και εκδίκηση. Από ποιον; Μάλλον από τον ίδιο του τον εαυτό. Ο μανδυας που φοράει ως ιππότης του Kingsguard είναι βρώμικος από αμαρτίες, και ο Κρίστον Κόουλ προσπαθεί να τον καθαρίσει με το αίμα των εχθρών του.
Όταν δεν μπορείς να προσποιείσαι άλλο
Βαδίζοντας δίπλα στον Γκουέιν Χάιταουερ και τον συρρικνούμενο στρατό τους, η εκστρατεία του Κρίστον Κόουλ εναντίον της Ρενίρα είναι πλέον ένα βασικό στοιχείο στην μάχη για τον Σιδερένιο Θρόνο. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο, με τίτλο «Unbowed and Unbent», οι Πράσινοι φαίνονται να χάνουν από παντού: ο βασιλιάς Αίγκον είναι συντετριμμένος, ο Όρμουντ Χάιταουερ κρύβεται στο Ταμπλτον, ο Πρίγκιπας Έμοντ αγνοείται και η Ρενίρα είναι πλέον η μονάρχης του King’s Landing. Ο Κρίστον Κόουλ είναι δηλαδή στρατιώτης σε έναν πόλεμο που δεν μπορεί να νικηθεί. Ωστόσο, θα συνεχίσει να αναζητά άφεση αμαρτιών, αν όχι στα μάτια του βασιλείου, τότε στα μάτια εκείνων που αγαπάει: της Άλισεντ και φυσικά του εαυτού του.
Την περασμένη εβδομάδα, o Kόουλ βάδισε στο Harrenhal περιμένοντας να συναντηθεί εκεί με τον πρίγκιπα Έμοντ, και τελικά αυτό που βρήκε ήταν ένα άδειο κάστρο και την Άλις Ρίβερς να στοιχειώνει τους διαδρόμους του. Αντιμέτωπος με μία ακόμα αποτυχία, ο σερ Κρίστον ζυγίζει τις πιθανότητες και αποφασίζει να εγκαταλείψει οποιοδήποτε πρόσχημα ιπποτικής αρετής που του απομένει, λέγοντας ότι «η μάχη μας δεν θα είναι καθαρή, αλλά θα είναι αγνή» πριν διατάξει νυχτερινή επίθεση στο στρατόπεδο των Τάλι. Ο στρατός των Χάιταουερ υπακούει, κόβοντας λαιμούς και καίγοντας τα πάντα στον διάβα του, σε μία από τις πιο εντυπωσιακές σκηνές του επεισοδίου. Η φωτιά, αυτό το αιώνιο σύμβολο εξαγνισμού και καταστροφής στο σύμπαν του «Game of Thrones» εδώ φωτίζει τον Κόουλ και τον στρατό του, δείχνοντας τα πρόσωπά τους λερωμένα από αίμα, ιδρώτα και προδοσία. Όπως ακριβώς είπε, αυτή η μάχη δεν ήταν καθαρή. Αν μπορεί να θεωρηθεί «αγνή», είναι στη κρίση του θεατή.
H Ρενίρα απειλείται από παντού
Αν υποθέσουμε ότι το ζοφερό ταξίδι του Κόουλ αποτελεί τον πυρήνα του «Unbowed and Unbent», τότε η πολιτική αναταραχή που εξελίσσεται στο King’s Landing λειτουργεί ως το απέναντι βαρίδι που κρατάει το επεισόδιο σε μία καλή ισορροπία. Στοιχεία από άλλες πλοκές και πορείες χαρακτήρων εισέρχονται και εξέρχονται από την πρωτεύουσα καθώς ο Ντέιμον Ταργκάριαν προσπαθεί να σταματήσει μια θανατηφόρα συνωμοσία που έχει ως στόχο την δολοφονία των Gold Cloaks, σημαντικών του συμμάχων και φρουρών της βασίλισσας. Εν τω μεταξύ, η Ρενίρα, γίνεται ολοένα και πιο παρανοϊκή, παίρνοντας ακόμα περισσότερες κακές αποφάσεις που αποδεικνύουν ότι ίσως δεν είναι όσο κατάλληλη για να κυβερνήσει όσο αρχικά πίστευε. Αυτή η πολιτική αστάθεια τροφοδοτείται από την απογοητευτική συνειδητοποίηση ότι ο πόλεμος δεν έχει ακόμα κερδηθεί και η μονάρχης είναι περικυκλωμένη από εχθρούς: Συγκεκριμένα, έχει τον Όρμουντ Χάιταουερ να διεξάγει εκστρατεία δολοφονίας από τα νότια, τον Κρίστον Κόουλ να επιτίθεται στα βόρεια, και τον δράκο Vhagar να επανεμφανίζεται ξαφνικά για να καταστρέψει ολοσχερώς το χωριό Wendish Town.
Παίζουμε Cluedo στο King’s Landing
Όλη αυτή η πίεση οδηγεί τη Ρενίρα στο να μην ασχοληθεί με τον ξαφνικό θάνατο δύο μελών του City Watch όσο θα έπρεπε, το οποίο έχει πολύ άσχημες συνέπειες, για ολόκληρο το βασίλειο αλλά και για την σχέση της με τον Ντέιμον. Ο σύζυγός της αμφισβητεί την αυθεντία της μπροστά στους άλλους συμβούλους, προτού φύγει τρέχοντας για να φροντίσει ο ίδιος το θέμα. Φυσικά ο Ντέιμον έχει δίκιο στην συγκεκριμένη περίπτωση, κάτι που δεν προκαλεί έκπληξη στον θεατή, ειδικά αν σκεφτεί κανείς την τεράστια εμπειρία που έχει στο θέμα. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ουσιαστικά ίδρυσε το City Watch πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Είναι δηλαδή αρκετά παράλογο από την Ρενίρα να αρνείται τόσο κατηγορηματικά να τον υπακούσει, καθώς ο σύζυγος και θείος της είναι μακράν ο πιο έμπειρος σύμμαχός της στο πεδίο μάχης.
Όταν οι νεκροί Gold Cloaks διπλασιάζονται, ο Ντέιμον καταφέρνει επιτέλους να επιστήσει την προσοχή της βασίλισσας στο πρόβλημα και οι δυο τους μοιράζονται μια πολύ δυνατή σκηνή στο Grand Sept, μιλώντας στην γλώσσα High Valarian για να μην τους κρυφακούσουν οι ιερείς. Δεν φαίνεται να συμφωνούν πουθενά, με τον έναν να είναι απογοητευμένος από τις συνεχόμενες κακές αποφάσεις και την έλλειψη προσοχής στα πραγματικά ζητήματα, και την Ρενίρα να πέφτει σε ακόμα μεγαλύτερη απόγνωση γνωρίζοντας πως όντως υπάρχει πλεκτάνη εναντίον της. Όταν κατηγορεί τον Ντέιμον, λέγοντας ότι ο δράστης που δολοφονεί την φρουρά της έχει καταφέρει να είναι πιο έξυπνος, οι δυο τους παίρνουν διαφορετικούς δρόμους, με ένα κομμάτι της σχέσης τους να έχει ραγίσει για τα καλά. Εξαιρετικά καλοδουλεμένη σκηνή σχεδόν σε κάθε επίπεδο: σενάριο, υποκριτική, σκηνικά και cinematography, με το φυσικό φως των κεριών να δίνει την κατάλληλη ατμόσφαιρα.
Παλιο, καλό «Game of Thrones»
Το επεισόδιο τελειώνει με σοκαριστικό τρόπο, ενώ βλέπουμε τον Ντέιμον να επιστρέφει στους στρατώνες των Gold Cloaks, βρίσκοντας τους σκοτεινούς και υπερβολικά ήσυχους. Καθώς τον κατακλύζει ένα βαθύ αίσθημα τρόμου, ανακαλύπτει το φρικτό σκηνικό: όλα τα μέλη της ηγεσίας του είναι δολοφονημένα και παραταγμένα σε ένα τραπέζι με τις λέξεις «Ένα Συμπόσιο για Προδότες» γραμμένες από πάνω τους με αίμα. Εξέλιξη και πλάνο που θυμίζει το παλιό, κλασικό «Game of Thrones» και πολύ καλή άνω τελεία στην αφήγηση μέχρι την επόμενη εβδομάδα.
Το πέμπτο επεισόδιο του «House of the Dragon» δεν είναι το καλύτερο της σειράς, εξακολουθεί όμως να αποτελεί μία εξαιρετικά καλοφτιαγμένη προσθήκη στην σεζόν προσφέροντας στον θεατή ενδιαφέρουσες εξελίξεις, σοκαριστικές ανατροπές και εξαιρετικά character studies. Αναμένουμε το επόμενο.
