Αν ψήθηκες με τα «Backrooms», θα πορωθείς με το «Severance»
Η στενή σχέση μεταξύ του horror φιλμ της χρονιάς και του χιτ σόου της Apple TV, από τα σημεία έμπνευσης μέχρι την πολύ κοινή αισθητική.
Περιεχόμενα
Το «Backrooms» του Κέιν Πάρσονς σε παραγωγή της Α24 κυκλοφόρησε πριν κάποιες μέρες, ξεσηκώνοντας τους φαν της indie εταιρείας και του horror είδους, και φτάνοντας πολύ γρήγορα στην κορυφή του αμερικανικού box office. Ένα κλειστοφοβικό και βραδύκαυστο φιλμ, βασισμένο στο ομότιτλο ιντερνετικό creepypasta του 2019 (θα εξηγήσουμε παρακάτω), το οποίο δε χρειάζεται να κάνει πολλά για σου φέρει δυσφορία, αφού ολόκληρο το setting είναι από μόνο του αγχωτικό: τεράστια άδεια δωμάτια, στενόμακροι και έρημοι διάδρομοι, εκτυφλωτικές και δυσλειτουργικές λάμπες φθορίου. Οι λεγόμενοι «μεταιχμιακοί» (liminal) χώροι – χώροι πραγματικοί/καθημερινοί που υπό το κατάλληλο φως και απουσία ανθρώπων μοιάζουν μονόχρωμοι, ανοίκειοι και απειλητικοί – αποτελούν τον πυρήνα της ταινίας.
Και αν οι παραπάνω περιγραφές κάτι σας θυμίζουν, τότε ίσως να έχετε δει το «Severance» (Διαχωρισμός, 2022-) μια από τις πιο προσεγμένες τηλεοπτικές δουλειές των τελευταίων χρόνων. Και αν δε σας θυμίζουν τίποτα αλλά σας ιντριγκάρουν παρ’ όλα αυτά, τότε ίσως να πρέπει να τσεκάρετε το «Severance». Η σειρά του Νταν Έρικσον αντλεί αρχικά έμπνευση από το κόνσεπτ των backrooms και στη συνέχεια εμπνέει την αισθητική της ταινίας του Πάρσονς, ένα «πάρε-δώσε» που φέρνει τα δύο πρότζεκτ πολύ κοντά, τόσο αισθητικά όσο και (συν-)δημιουργικά. Πάμε να δούμε τη χρονολογική σειρά του μικροσύμπαντος – από τα backrooms του ίντερνετ στο «Severance» του streaming κι ύστερα στα «Backrooms» του σινεμά, και τους τρόπους με τους οποίους το ένα ανατροφοδοτεί το άλλο εδώ και χρόνια.
Διαβάστε επίσης
Το YouTube θα είναι πάντα κουλ
Με το «Backrooms», ο Πάρσονς κατάφερε να σπάσει ρεκόρ ως ο νεότερος σκηνοθέτης στην ιστορία του σινεμά που έφτασε με ταινία του στο Νο1 του box office – είναι μόλις 20 χρονών. Ακόμα πιο εντυπωσιακό, είναι το γεγονός πως ο νεαρός δημιουργός ανέπτυξε την ιδέα για την ταινία του 3 χρόνια νωρίτερα, ως απλός youtuber, μέσω ενός web series που έφτιαξε για τη γνωστή πλατφόρμα. Για αυτό το πρότζεκτ, το οποίο τράβηξε την προσοχή της Α24, ο Πάρσονς εμπνεύστηκε από το ιντερνετικό «creepypasta» (τύπος φαντασιακής ιστορίας τρόμου που μεταδίδεται στα διαδικτυακά κανάλια) που ξεκίνησε το 2019 στο φόρουμ 4chan με μια φωτογραφία ενός εγκαταλελειμμένου καταστήματος. Όπως εξηγεί η συνάδελφος και «σινεφίλη» Μάντυ στο κείμενό της, πρόκειται για μια εικόνα που «έδωσε μορφή στην αίσθηση ενός αστικού τρόμου που ήταν τόσο ανατριχιαστικός ακριβώς επειδή ήταν παραπλήσιος του πραγματικού».
Το «Severance», ο κρύος χώρος και ο παγωμένος χρόνος
Το φαινόμενο «backrooms» δεν πέρασε απαρατήρητο από τον Νταν Έρικσον, ο οποίος φέρνει την ιδέα και το σενάριο για το «Severance», μια σειρά που σόκαρε στυλιστικά και θεματικά, καταθέτοντας ένα πέρα για πέρα πρωτότυπο και επώδυνα επίκαιρο σχόλιο γύρω από την καπιταλιστική πραγματικότητα. Σε παραγωγή και σκηνοθεσία Μπεν Στίλερ, το ατμοσφαιρικό θρίλερ συστήνει ένα παράταιρο γκρουπ ανθρώπων που εργάζονται σε μια αμφιλεγόμενη εταιρία βιοτεχνολογίας, και οι οποίοι έχουν συναινέσει στη διαδικασία «διαχωρισμού»: περνώντας το «κατώφλι» («limen» στα λατινικά, απ’ όπου προκύπτει και το «liminal space») του γραφείου, ξεχνούν ποιοι είναι έξω από αυτό, υπάρχουν δηλαδή μόνο ως εργαζόμενοι με μνήμες που προκύπτουν αποκλειστικά εντός του κτηρίου. Η προσωπική ζωή δεν μπορεί να επηρεάσει την επαγγελματική, έτσι η υπόσταση των υπαλλήλων έχει ένα επίπεδο και έναν μόνο σκοπό. Οι έννοιες τόσο του ανοικείου όσο και του μεταιχμίου καθορίζουν το αίσθημα της σειράς, αφού οι πρωταγωνιστές κινούνται σε σώματα που είναι και δεν είναι δικά τους, σε χώρους που είναι και δεν είναι πραγματικοί, αλλά σκιαγραφούνται, μέσω μιας άψογης φωτογραφίας, ως κρύοι, αποστειρωμένοι και αφιλόξενοι – σχεδόν ως μη πραγματικοί.
Πίσω, πίσω – στα «Backrooms»
Το «Severance» εμπνέεται από την αισθητική των backrooms και μεταφράζει την «θρίλερ» προέκτασή τους μέσα από ένα κοινωνικό φίλτρο, μετουσιώνοντας το ιντερνετικό φαινόμενο σε άρτιο, σύγχρονο τηλεοπτικό περιεχόμενο. Και όπως ο Πάρσονς ενέπνευσε τον Έρικσον, έτσι το «Severance» ενέπνευσε με την σειρά του τον Πάρσονς για το κινηματογραφικό «Backrooms», στο οποίο βλέπουμε τον ιδιοκτήτη ενός καταστήματος που πουλάει έπιπλα, να ανακαλύπτει και να επισκέπτεται έναν ατελείωτο χώρο που «ανοίγεται» πέρα από τον πραγματικό. Ο χώρος αυτός χρωματίζεται εδώ με πολύ πιο θερμούς τόνους, μια επιλογή που παραπέμπει σε μια ατμόσφαιρα περισσότερο μολυσμένη παρά ζεστή, αλλά μοιάζει το ίδιο δυσοίωνος και ακατανόητος όσο και το εσωτερικό της Lumon του «Severance». Ιδωμένη μέσα κοινή αισθητική ματιά, ταινία επαναφέρει τις horror ποιότητες του πρωτότυπου backrooms και την πιο ρεαλιστική διάσταση του «μεταιχμιακού» χώρου, για να θέσει παράλληλα (υπαρξιακά) ερωτήματα: ποιοι είμαστε, που είμαστε, ποιος ελέγχει, τι άλλο υπάρχει.
Διαβάστε επίσης
