Βρήκαμε τα «backrooms» της Αθήνας

Όπως πολλά πράγματα που μπορούν και πρέπει να προκαλέσουν ανησυχία στον μέσο άνθρωπο, η ιδέα των «backrooms» ξεκίνησε το 2019 στο 4chan, ένα ανεξέλεγκτο και ανώνυμο διαδικτυακό φόρουμ. Με αφορμή μια δημοσίευση που καλούσε τους χρήστες να αναρτήσουν ιστορίες, χώρους και γεγονότα που αγγίζουν τα όρια του ανοίκειου, μια φωτογραφία ενός καταστήματος λίγο πριν αρχίσουν οι διαδικασίες ανακαίνισής του έδωσε μορφή στην αίσθηση ενός αστικού τρόμου που ήταν τόσο ανατριχιαστικός ακριβώς επειδή ήταν παραπλήσιος του πραγματικού. 

Από εκεί και έπειτα, περισσότεροι μεταιχμιακοί/μεθοριακοί (liminal) χώροι έκαναν την εμφάνισή τους, με κάποια κοινά στοιχεία να προσδίδουν σε όλους αυτή την μυστηριώδη και αποκρουστική αίσθηση. Συνήθως χώροι γραφείου ή χώροι με λιμνάζοντα νερά, με φωτιστικά φθορίου με ένα συνεχές βουητό και ένα απόκοσμο λευκό φως, απουσία οποιουδήποτε ανθρώπινου στοιχείου και την εντύπωση πως είναι στοιχειωμένα από μια οντότητα που ποτέ δεν είναι ανθρώπινη.

Ένας από τους πρώτους δημιουργούς που επένδυσαν στην ιδέα των backrooms ήταν ο Κέιν Πάρσονς. Ο YouTuber/σκηνοθέτης/συνθέτης ήταν πίσω από μια σειρά από viral βίντεο που εξερευνούσαν τους ανοίκειους χώρους, με τίτλο «Backrooms (Found Footage)». Αυτά τα βίντεο ήταν που οδήγησαν την Α24 στο να πλησιάσει τον τότε 18χρονο (!) Πάρσονς και να του προτείνει να αναλάβει τη σκηνοθεσία μιας μεγάλου μήκους ταινίας που θα λάμβανε χώρο στον μη-τόπο. Έτσι, στο «Backrooms», που έκανε πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις ελληνικές αίθουσες, παρακολουθούμε τους Τσούετελ Έτζιοφορ και Ρενάτε Ρέινσβε να εξερευνούν τον αχανή χώρο που έχει καταλάβει το υπόγειο ενός καταστήματος που πουλάει έπιπλα και απειλεί την πραγματικότητά τους.

Αν η περιγραφή των backrooms σας θυμίζει κάτι από τη δική σας καθημερινότητα, δεν είστε τρελοί. Όλοι έχουμε έρθει σε επαφή με εκείνα τα δωμάτια με στοιβαγμένα πράσινα, γκρι και πορτοκαλί κελιά που σε περιμένουν να έρθεις να πάρεις το πακέτο σου ή να καταναλώσουν σαν μηχανικά ανοιχτά στόματα το  μπλουζάκι από το γυμνάσιο που κατάφερες να πουλήσεις στο vinted για 3 ευρώ. Παρ’ όλο που έχουν παρουσιαστεί ως μια πολυτέλεια που μας γλυτώνει χρόνο και χρήμα, οι μικροσκοπικοί χώροι έχουν μερικές φορές φώτα που τρεμοπαίζουν απειλητικά και αφιλόξενους διαδρόμους περιτρυγιρσμένους από ψηλά μηχανήματα γεμάτια κελιά. Η ομάδα του Exodos πήγε να παραλάβει τα πακέτα της και, εμπνευσμένη από τον χόρορ εφιάλτη του Πάρσονς, εντόπισε μερικά locker rooms που την τάραξαν.

Σκύρου, Κυψέλη

Στην οδό Σκύρου, υπάρχει μια φωτεινή εσοχή πίσω από τα ατσάλινα κουτιά. Δεν ξέρουμε ακόμη που οδηγεί, δεν ξέρουμε και αν θέλουμε να μάθουμε.

Δρυόπων, Πετράλωνα

Μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που συναντήσαμε κάποιον στα locker rooms: η συνάδελφος Ε.Ν. χρειάστηκε να περιμένει έναν άνθρωπο να φύγει για να βγάλει τη φωτογραφία των σκοτεινών εσοχών ανάμεσα στα πορτοκαλί κουτιά.

Κύπρου, Κυψέλη

Δίπλα από τον φούρνο με τις σούπερ κουρού στην Πλατεία Κυψέλης υπάρχει ένας σκοτεινός, μακρύς, γκρι διάδρομος που οδηγεί σε μια οθόνη. Ίσως το αναλογικό είναι πιο τρομακτικό, αλλά υπάρχει κάτι ανατριχιαστικό στο να μη δουλεύει την πρώτη φορά το πλήκτρο για να βάλεις τον κωδικό σου.

Πατησίων, Άνω Πατήσια

Μια βροχερή μέρα, ο Γ.Κ.Π. πέρασε από το locker room της Πατησίων. Θα παραδεχτούμε πως το συγκεκριμένο θυμίζει περισσότερο το μέρος από το οποίο η Ντέμι Μουρ παρέλαβε το «Ελιξήριο της Νιότης», αλλά η αντίθεση της φωτεινής λάμπας με το ερεβώδες σκοτάδι πίσω από τα μηχανήματα μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε πράγματα.

Φαιδριάδων, Κυψέλη

Τα πλακάκια που θυμίζουν ξύλο προσπαθούν να δημιουργήσουν την αίσθηση ζεστασιάς, αλλά τα υπερμεγέθη κουτιά και η παράξενη αρχιτεκτονική του το κατατάσσουν αναγκαστικά στη λίστα με τα ανοίκεια μέρη. Δεν βάζουμε εμείς τους κανόνες.