«Επιτέλους Χώρισες»: Μια θεραπευτική παράσταση μουσικού θεάτρου για σένα που ξεπερνάς τον/την πρώην
Από τα πατατάκια και τα voice messages μέχρι το stalking στα social, το έργο της Μαρίας Καμένου βλέπει τον χωρισμό με χιούμορ, μουσική και αυτοσαρκασμό.
Υπάρχουν χωρισμοί που τους βλέπεις να έρχονται από χιλιόμετρα, υπάρχουν κι εκείνοι που σε βρίσκουν ξαφνικά, ενώ εσύ πέντε λεπτά πριν έλεγες στην παρέα σου «όχι, μωρέ, μια χαρά είμαστε». Και μετά έρχεται το μήνυμα, η κουβέντα, η βαριά σιωπή και τα στάδια του ερωτικού πένθους: άρνηση, θυμός, stalking στα social, υπερανάλυση ενός «οκ» που γράφτηκε χωρίς τελεία και, φυσικά, η επιδρομή στο ψυγείο. Κάπως έτσι γεννήθηκε και η ιδέα πίσω από το «Επιτέλους Χώρισες», ένα μουσικοθεατρικό έργο που αποφασίζει να αντιμετωπίσει τον χωρισμό με τον μόνο τρόπο που μας έχει απομείνει όταν έχουμε πια εξαντλήσει τα voice messages στους φίλους μας. Με χιούμορ, τραγούδι και λίγη αυτογνωσία.
Η Μαρία Καμένου, ηθοποιός, τραγουδίστρια, σκηνοθέτης και συγγραφέας της παράστασης, περιγράφει την αφετηρία της πολύ απλά: «το έργο προέκυψε από την ανάγκη να γελάσουμε με κάτι που, όταν το ζούμε, μοιάζει τεράστιο και καταστροφικό, αλλά μετά από λίγο καιρό μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί δεν φύγαμε νωρίτερα».

Η δημιουργός της παράστασης λέει ότι η ιστορία δεν είναι αυτοβιογραφική. Είναι, όμως, ένα συνονθύλευμα από προσωπικές εμπειρίες, ιστορίες φίλων, γνωστών και ανθρώπων γύρω της. Δηλαδή, με λίγα λόγια, έχει μέσα αρκετή πραγματική ζωή ώστε να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου και αρκετή υπερβολή ώστε να μπορείς να γελάσεις μαζί του.
Κακά τα ψέματα, όλοι έχουμε υπάρξει λίγο παράλογοι για έναν έρωτα. Άλλος έχει στείλει μήνυμα που μετάνιωσε πριν καν παραδοθεί, άλλος έχει ψάξει «τελευταία ενεργή σύνδεση» λες και θα καταλάβει κάτι, άλλος έχει πει «επιτέλους χώρισα» και μετά από τρεις μήνες είναι πάλι μαζί. Και υπάρχει πάντα εκείνος ο φίλος που μετά από έναν χωρισμό αποκτά ξαφνικά μεταπτυχιακό στην ψυχολογία και σου εξηγεί ότι ο άλλος φοβάται τη δέσμευση.
Η παράσταση πατάει ακριβώς πάνω σε αυτή την υπερβολή και η μουσική είναι βασικό κομμάτι της θεραπείας. Από ροκ και disco μέχρι τραγούδια των 90s, έντεχνα και ξένα hits, το soundtrack του χωρισμού γίνεται μέρος της αφήγησης την οποία κάνουν δύο γυναίκες επί σκηνής, η Μαρία Καμένου και η Ελένη Λύρα.
Η μουσική είναι βασικό κομμάτι του χωρισμού, να το πούμε κι αυτό. Υπάρχει πάντα εκείνο το ένα κομμάτι που ακούς και νιώθεις σφίξιμο στο στομάχι μια μέρα που οδηγείς στην Κηφισίας, δέκα χρόνια αφού χώρισες. Κι εδώ, η μουσική συνδέεται και με μια ευρύτερη αναδρομή στις σχέσεις. Πώς φλερτάραμε παλιότερα και πώς φλερτάρουμε σήμερα; Πώς επικοινωνούσαμε πριν αποκτήσουμε κινητά και πώς επικοινωνούμε τώρα που έχουμε τη δυνατότητα να εξαφανιστούμε απαντώντας απλώς «χαχα»; Πώς άλλαξαν οι άντρες, πώς άλλαξαν οι γυναίκες και, κυρίως, πώς άλλαξε η ίδια η ιδέα της σχέσης; Γιατί κάποτε έπρεπε να περιμένεις να σε πάρει τηλέφωνο. Τώρα μπορείς να βλέπεις ότι είναι online, να έχει δει το story σου, να έχει κάνει like σε μια φωτογραφία του 2021 και παρ’ όλα αυτά να μην έχει απαντήσει στο «τι κάνεις;».

Κεντρική ιδέα της παράστασης είναι επίσης τα σημάδια που όλοι βλέπουν εκτός από εμάς. Και εδώ υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη κόκκινη γραμμή: ο σεβασμός. Όταν λείπει, η σχέση αρχίζει να χάνει τη βάση της. Όπως λέει η Μαρία Καμένου: ”όταν ο άλλος κάνει τρεις μέρες να σου απαντήσει εσύ αρχίζεις να σκέφτεσαι «Μήπως έπαθε κάτι; Μήπως του συνέβη κάποιο ατύχημα; Θα του χάλασε το κινητό! Αααα νοσοκομείο θα ‘ναι!». Ε όχι! Απλά δεν θέλει να απαντήσει! Ξεκάθαρο red flag”.
Αλλά το «Επιτέλους Χώρισες» δεν θέλει να μείνει μόνο στο γέλιο, θέλει να γίνει μια ψυχοθεραπεία επί σκηνής. Γιατί ένας χωρισμός θέλει χρόνο, φίλους, διάλογο με τον εαυτό μας, ίσως τη βοήθεια ενός ειδικού, κυρίως όμως θέλει να επιτρέψεις στον εαυτό σου να περάσει τη διαδικασία, να θυμώσει, να στεναχωρηθεί, να γελάσει, να κάνει πισωγυρίσματα και τελικά να ξαναβρεί ποιος είναι έξω από τη σχέση.
Αυτό, βέβαια, ακούγεται πολύ πιο εύκολο όταν το λες καθισμένος στον καναπέ. Γιατί στην πράξη προηγούνται συνήθως δύο μέρες με πατατάκια, μία playlist χωρισμού, πενήντα τηλεφωνήματα στους κολλητούς και η ακατανίκητη ανάγκη να δεις αν ο πρώην σου ανέβασε κάτι. Η Μαρία Καμμένου, πάντως, αν μπορούσε να συναντήσει κάποιον μία μέρα πριν χωρίσει, θα του έλεγε να γεμίσει το ψυγείο και τα ντουλάπια με παγωτά, σοκολάτες, πατατάκια, γαριδάκια, τυρόπιτες και ένα καλό ουίσκι.
”Ένας χωρισμός όσο δύσκολος και να είναι μπορεί να σου δώσει κάτι σημαντικό: την ευκαιρία να ανακαλύψεις ποιος πραγματικά είσαι και ποιος έχεις γίνει. Άλλωστε για να έρθει ένας χωρισμός, κάτι δεν κούμπωσε, κάτι δεν ταίριαξε..κι αυτό μόνο για καλό είναι!” καταλήγει και ταυτιζόμαστε.
