«Bangaranga»: Τι μας θυμίζει το banger της Dara;

Ας μην κρυβόμαστε: η Eurovision δεν έχει πια το hype που είχε κάποτε – και δε μιλάει μόνο η νοσταλγία. Οι λόγοι για τους οποίους ο μουσικός διαγωνισμός μας έχει ξενερώσει τελευταία είναι πολλοί και διαφορετικής φύσης. Το γεγονός πως το Ισραήλ, όχι απλά συμμετείχε και φέτος, αλλά παρά λίγο να κερδίσει τον διαγωνισμό για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά (και ποιες δυο χρονιές), τα λέει σχεδόν όλα. Η πρωτιά της Βουλγαρίας ήρθε, λοιπόν, όχι απλώς από το πουθενά, αλλά φέρνοντας και μια σημαντική ανακούφιση.

Πέρα από την πολιτική σημαντικότητα του αποτελέσματος, το νικητήριο «Bangaranga» της Dara σηματοδοτεί την πρώτη νίκη βαλκανικής χώρας από το 2007 και την πρώτη νίκη της Βουλγαρίας στην ιστορία του διαγωνισμού. Στο πλαίσιο της εκπροσώπησης, η νίκη από μόνη της αρκεί. Όμως η πραγματική ορατότητα έρχεται με το «Bangaranga» συγκεκριμένα, ένα τραγούδι – και μια περφόρμανς – βαθιά συνδεδεμένο με τη λαϊκή παράδοση του τόπου (συγκεκριμένα τις τελετές «kukeri» μέσω των οποίων ο βουλγαρικός λαός ξόρκιζε τα σκοτεινά πνεύματα) και ταυτόχρονα πλήρως συντονισμένο με τη σημερινή ποπ σκηνή.

Το «Bangaranga» (μια λέξη τζαμαϊκανής ρίζας) είναι ένα τραγούδι που μπλεντάρει διαφορετικά ήδη και δομημένο όλο πάνω σε απότομες εναλλαγές που καταφέρνουν και δένουν. Ένα ανακάτεμα σωστών υλικών με αποτέλεσμα ένα πληθωρικό και επίκαιρο banger, που μας θυμίζει τέσσερις (και παραπάνω) γυναίκες οι οποίες βρίσκονται σήμερα στο peak της καριέρας τους.

1. Charli xcx

Το απόλυτα δυναμικό περπάτημα και το μελαχρινό σπαστό μαλλί δεν αρκούν για να συνδέσουν την Dara με την βρετανίδα Charli xcx. Ο χαρακτηριστικός EDM/hyper-pop ήχος της μουσικής τους, όμως, δικαιώνει το συνειρμό. Δε θα ήταν καθόλου παράταιρος ο τίτλος του «Bangaranga» στο τράκλιστ του «BRAT» – ή έστω σε αυτό του «Brat and it’s completely different but also still brat».

2. Rosalía

Αν κάποιο όνομα έχει ταυτιστεί με το «πάντρεμα» παραδοσιακής και avant-pop μουσικής, είναι αυτό της Rosalía, της Ισπανίδας που πειραματίζεται με τα είδη όσο λίγοι καλλιτέχνες της γενιάς της (και όχι μόνο). Ουσιαστικά επηρεασμένη από τη λαϊκή ισπανική μουσική, το  φλαμένγκο και τη ρεγκετόν, και ταυτόχρονα απόλυτα ποπ και επίκαιρη, η arthouse καλλιτέχνιδα έρχεται αναπόφευκτα στο μυαλό ακούγοντας την Dara να τραγουδάει το Νο1 της, αλλά και να μιλάει για αυτό – επιμένοντας σε κάθε της συνέντευξη πως οι ρίζες και η ψυχή του κομματιού βρίσκονται στις ρίζες και την ψυχή της κουλτούρας της.

3. Doechii

Πάμε σε άλλη μια αλάνθαστη περφόρμερ της γενιάς της. Η Doechii μας τάραξε με το πολυβραβευμένο mixtape της «Alligator Bites Never Heal» και το συνολικό δημιουργικό της όραμα. Την εικόνα της ως καλλιτέχνιδα ολοκληρώνουν τα άψογα επιμελημένα λαιβ περφόρμανς και τα μουσικά βίντεο της, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι την αφήγησή της. Βλέποντας την Dara στον τελικό της Eurovision, τόσο η σκηνοθεσία του περφόρμανς όσο και η καλλιτεχνική διεύθυνση (τα σκηνικά, η χορογραφία) έφεραν στο μυαλό τον συνδυασμό μινιμαλισμού και εκρηκτικότητας (τόσο σωματικής όσο και εκφραστικής) της Αμερικανίδας ράπερ.

4. Doja Cat

Ακόμα μια ράπερ που έρχεται στο μυαλό βλέποντας τη σκηνική παρουσία της νικήτριας είναι και η Doja Cat, με την οποία η Dara μοιράζεται κάτι από (καμπ) αισθητική, κινησιολογία και στάμινα. Οι δυο περφόρμερ κινούνται και τσαλακώνονται με παρόμοιο τρόπο, ενώ κοινή είναι και η ικανότητά τους να τραγουδούν τα τραγούδια τους με ένα αίσθημα «ξορκιού»/επιτακτικότητας. Ίσως να φταίει και ο τρόπος που «καρφώνουν» το βλέμμα τους στην κάμερα.

+ Όλα τα (Νο1) τραγούδια που αγαπήσαμε στη Eurovision

Όποιες και να είναι οι επιρροές του, το «Bangaranga» έχει αέρα πρωτιάς και η Dara το επιτέλεσε με αέρα νικήτριας (Eurovision) – αναπόφευκτα και νοσταλγικότατα, το φετινό Νο1 μας έφερε στο μυαλό «παλιές αγάπες», από Ρουσλάνα, Σερντάπ και Παπαρίζου, μέχρι «Molitva» και «Euphoria».