Ολίβια Ροντρίγκο: Αν έχεις πρόβλημα με τα babydoll φορέματά της, είναι μάλλον δικό σου
Το debate για τις ενδυματολογικές επιλογές της νεαρής ποπ σταρ υπογραμμίζει ένα μεγαλύτερο πρόβλημα.
Περιεχόμενα
Δεν χρειάζεται να ασχολείσαι ενδελεχώς με την ποπ κουλτούρα για να γνωρίζεις ποια είναι η Ολίβια Ροντρίγκο. Μόλις στα 23 της χρόνια, η νεαρή καλλιτέχνης έχει ήδη δημιουργήσει δύο εξαιρετικά ποπ άλμπουμ, κερδίσει τρία grammys, ολοκληρώσει δύο sold out παγκόσμιες περιοδείες και αυτην την εποχή ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει την τρίτη της προσωπική δουλειά με τίτλο «You Seem Pretty Sad For A Girl So In Love». Κρίνοντας από την αισθητική του πρώτου βίντεο κλιπ για το κομμάτι «Drop Dead», καθώς και από μία σειρά δημόσιων εμφανίσεων στα πλαίσια της προώθησής του, η Ολίβια φαίνεται να έχει υιοθετήσει ένα ρομαντικό, ονειρικό στιλ για τη νέα καλλιτεχνική εποχή της, το οποίο χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από παστέλ μακιγιάζ και babydoll φορέματα στις δημόσιες εμφανίσεις της. Πιο συγκεκριμένα, η Ολίβια φόρεσε ένα ροζ φόρεμα με φλοράλ γιακά στο χρώμα της τσιχλόφουσκας για το artwork του άλμπουμ, ένα μπλε φόρεμα με βολάν για το βίντεο κλιπ του «Drop Dead» και εμφανίστηκε στο Teatro Greco της Βαρκελώνης για το «Billions Club Live» του Spotify, με ένα φλοράλ babydoll φουστάνι και ασορτί σορτσάκι.
Δεν άντεξαν με όλες αυτές τις εικόνες οι χρήστες του τουίτερ και του ίνσταγκραμ και ξεκίνησαν μία σφοδρή online επίθεση στην τραγουδίστρια, ισχυριζόμενοι ότι οι πρόσφατες ενδυματολογικές επιλογές της θυμίζουν παιδικό ρουχισμό. Κατηγόρησαν μάλιστα την Ολίβια για υπερβολική σεξουαλικοποίηση της εικόνας της μέσα από ρούχα που «κλείνουν το μάτι» στην παιδοφιλία, υπογραμμίζοντας πως κάτι τέτοιο είναι έξτρα προβληματικό στη σημερινή μετά-Έπστειν κοινωνική πραγματικότητα.
i will never get people dressing up like a baby https://t.co/S96TvNgUrL
— roe ❤️🔥 (@hearditfrominez) April 17, 2026
Πρώτο λάθος: Η Ολίβια Ροντρίγκο ντυνόταν πάντα έτσι
Οι παραπάνω εμφανίσεις δεν είναι κάτι καινούργιο για την καλλιτέχνιδα, την οποία έχουμε δει να συνδυάζει τέτοια «αέρινα» φορέματα με μπότες combat από τότε που ξεκίνησε την καριέρα της το 2021. Το στυλ της Rodrigo ήταν επίσης πάντα αναφορικό: Πρόσφατα μάλιστα δήλωσε στην βρετανική Vogue ότι το pinterest board της για το νέο άλμπουμ είναι babydoll φορέματα και ρούχα με λαιμόκοψη που θυμίζει ’70s, καθώς θέλει τα πάντα στο νέο «era» της να φαίνονται χαλαρά και χαρούμενα.
View this post on Instagram
Δεν είναι επίσης τυχαίο το γεγονός ότι η νεαρή τραγουδίστρια έχει εμπνευστεί από την αισθητική γυναικών όπως η Κόρτνεϊ Λοβ, η Άλισον Γουλφ και η Bjelland, είδωλα της riot grrrl σκηνής των 90s, οι οποίες φορούσαν αντίστοιχα «κοριτσίστικα» outfits.
Δεύτερο λάθος: Η σεξουαλικοποίηση πού είναι;
View this post on Instagram
Η ρομαντική ευαισθησία στην οποία σκοπεύει η Ολίβια με το νέο της άλμπουμ αποδίδεται σχεδόν τέλεια στο βίντεο κλιπ για το «Drop Dead». Σκηνοθετημένο από την Πέτρα Κόλινς, της οποίας το έργο είναι από καιρό συνώνυμο με μια girly, ονειρική και σουρεάλ ιδιοτροπία, το babydoll φόρεμα δεν μετατρέπεται ούτε μία στιγμή σε κάτι «προκλητικό». Αντιθέτως εντάσσεται στην υπόλοιπη ατμόσφαιρα, αποτελεί μία ενδυματολογική αναφορα στον τόπο των γυρισμάτων (το παλάτι των Βερσαλλιών) και υπογραμμίζει υπέροχα το συναίσθημα του να ερωτεύεσαι ξανά. Απολύτως τίποτα στις πρόσφατες εμφανίσεις της Ολίβια δεν τείνει στην σεξουαλικοποίηση της εικόνας της. Το πλαίσιο μιας συνθήκης έχει σημασία, και εδώ το πλαίσιο είναι αφοπλιστικά αθώο – όπως άλλωστε και το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας της. Ωστόσο το ίντερνετ σπεύδει να τη σεξουαλικοποιήσει έτσι κι αλλιώς, λες και οποιαδήποτε αναφορά στην θηλυκότητα οφείλει να αποκωδικοποιηθεί μέσω καχυποψίας.
Τρίτο λάθος: Τα ρούχα δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ το πραγματικό πρόβλημα
View this post on Instagram
Το babydoll φόρεμα πάντα «ζούσε» μέσα σε αυτό το debate. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση τη δεκαετία του 1940 ως ένα πρακτικό, κοντό νυχτικό, και τελικά εισήλθε στην mainstream μόδα τη δεκαετία του 1950 πριν γίνει σήμα κατατεθέν των νέων γυναικών στα ’60s. Το μοντέλο Τουίγκι και η σχεδιάστρια Μαίρη Κουάντ ήταν από τις πρώτες που «αναδιατύπωσαν» την κοριτσίστικη αισθητική του ρούχου ως μοντέρνα, κομψή και γυναικεία. Η σιλουέτα του, που συχνά μιμείται τις χαλαρές γραμμές της ρόμπας à la lévite του 18ου αιώνα, όντως θυμίζει εσώρουχο και συνδέεται (για άλλη μια φορά) με το Παλάτι των Βερσαλλιών και τη ροκοκό θηλυκότητα. To babydoll έφερε πάντα ένα διπλό φορτίο: αθωότητα στην επιφάνεια και «ανατροπή» από κάτω.
View this post on Instagram
Αυτό μας φέρνει πίσω στο σήμερα. Σε μια πολιτιστική στιγμή που εξακολουθεί να αναμετράται με τις επιπτώσεις της υπόθεσης Έπστιν και μια ευρύτερη επίγνωση του πώς οι νεαρές γυναίκες έχουν εμπορευματοποιηθεί και κακοποιηθεί από τα media, η τάση της εξονυχιστικής ανάλυσης είναι αναμενόμενη. Δεν είναι όμως σωστή. Κάπου στην πορεία, η ίδια η εξερεύνηση της μόδας έχει απομονωθεί λόγω αυτής της πραγματικής βίας, με το αποτέλεσμα να είναι ένα είδος λανθασμένης επαγρύπνησης: υπεραναλύουμε την φούστα της Ολίβια Ροντρίγκο, ενώ οι συστημικές δομές που θέτουν σε κίνδυνο εκατομμύρια γυναίκες στην ηλικία της παραμένουν ανέγγιχτες.
Και η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου δολαρίων είναι η εξής: Αν βλέποντας μία 23χρονη κοπέλα να τραγουδάει φορώντας ένα τέτοιο φόρεμα σε κάνει να σκέφτεσαι την παιδοφιλία με οποιοδήποτε τρόπο, μήπως τελικά έχεις εσύ το πρόβλημα;
