Ο Μαραντόνα, ένας πόλεμος και το «Match» του αιώνα
Ο Χουάν Καμπράλ κι ο Σαντιάγκο Φράνκο αποφασίζουν να αφηγηθούν την ιστορία του πιο αμφιλεγόμενου αγώνα σε ένα ντοκιμαντέρ που μπορεί να κάνει τους ποδοσφαιρόφιλους να δακρύσουν.
Υπάρχουν μορφές και μορφές που έχουν βγει από τον κόσμο του αθλητισμού, πόσο μάλλον του ποδοσφαίρου και λίγες έχουν καταφέρει να γίνουν τόσο δημοφιλείς όσο ο Ντιέγκο Μαραντόνα. Μπορεί να φταίει που το ποδόσφαιρο τρυπώνει μέσα στις ζωές μας από πολύ μικρή ηλικία, δηλαδή από όταν μαθαίνουμε πως μπορούμε να κλοτσήσουμε μια μπάλα και να βάλουμε τέσσερις σχολικές τσάντες για δοκάρια, ακόμη και για τα κορίτσια. Αλλά, μερικές φορές, ακόμη και το απομακρυσμένο από την καθημερινότητα επίσημο παιχνίδι «μιμείται την πραγματική ζωή» και καταφέρνει να αποτυπώσει το πνεύμα της εποχής.
Ένα τέτοιο παιχνίδι παρακολουθούμε στο «The Match»: τον αγώνα μεταξύ Αργεντινής και Αγγλίας για τον Προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Μεξικό. Λίγα μόλις χρόνια μετά από τον πολύνεκρο πόλεμο των Φόκλαντ, η αναμέτρηση των δύο χωρών στο γρασίδι αποτέλεσε το αποκορύφωμα της σύγκρουσής τους, ενώ το ματς έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα.
Διαβάστε επίσης
Διαβάστε επίσης
Το κεφάλι του Μαραντόνα, το χέρι του Θεού
Στο ντοκιμαντέρ τους, οι Χουάν Καμπράλ και Σαντιάγκο Φράνκο τοποθετούν το «Χέρι του Θεού» στο κέντρο της αφήγησης, με talking head συνεντεύξεις από βετεράνους της μπάλας που συμμετείχαν στο ματς, όπως ο Γκάρι Λίνεκερ κι ο Πίτερ Σίλτον από την αγγλική πλευρά ή ο Χόρχε Βαλντάνο και ο Όσκαρ Ρουγκέρι από την αργεντίνικη. Με συνοδευτικό αρχειακό υλικό, παλαιότερες συνεντεύξεις και αποκόμματα από εφημερίδες της εποχής, οι σκηνοθέτες προσπαθούν να αποτυπώσουν το κλίμα της εποχής με μια ματιά που θα μπορούσε να είναι από ψύχραιμη έως ουδέτερη, παρά την αργεντίνικη καταγωγή τους.
Το ποδοσφαιρικό μεγαλείο
Πάντως, ενώ ο πόλεμος παίζει μεγάλο ρόλο αφηγηματικά, στην πραγματικότητα οι δύο σκηνοθέτες ακολουθούν πάνω-κάτω την ίδια τακτική με τους παίκτες των δύο ομάδων. Δηλαδή, αναγνωρίζουν το πολιτικό πλαίσιο που οδήγησε στην ένταση μεταξύ των δύο χωρών κι αποφασίζουν να μην εστιάσουν σε αυτό. Η νίκη των Αργεντίνων παρουσιάζεται ως μια διεκδίκηση που «πέρασε», σε αντίθεση με την προσπάθειά τους να προσαρτήσουν τα Φώκλαντ.
Ταυτόχρονα, το «Match» ασχολείται περισσότερο με την ανάδειξη του Μαραντόνα ως τον καλύτερο εν ζωή ποδοσφαιριστή, την κληρονομιά που άφησε πίσω του, αλλά και το ευρύτερο μεγαλείο του ποδοσφαίρου, ενός αθλήματος που έχει τη δύναμη να φέρει τους ανθρώπους κοντά. Έτσι, καθώς το ντοκιμαντέρ προχωρά, η συναισθηματική φόρτιση εντείνεται, καταλήγοντας στο συγκινητικό πλην προβλέψιμο συμπέρασμα.
Ταυτόχρονα, το «Match» ασχολείται περισσότερο με την ανάδειξη του Μαραντόνα ως τον καλύτερο εν ζωή ποδοσφαιριστή, την κληρονομιά που άφησε πίσω του, αλλά και το ευρύτερο μεγαλείο του ποδοσφαίρου. Έτσι, καθώς το ντοκιμαντέρ προχωρά, η συναισθηματική φόρτιση εντείνεται, καταλήγοντας στο συγκινητικό πλην προβλέψιμο συμπέρασμα: η μπάλα έχει τη δύναμη να φέρει τους ανθρώπους κοντά.
Αν κάποιος αγαπάει το ποδόσφαιρο, είναι εύκολο να αφεθεί στη μαγεία του «Match». Ακόμη κι αν κάποιος παρακολουθεί το Μουντιάλ μόνο αν πρέπει, όπως εγώ, θα βρει μέσα στο ντοκιμαντέρ ενδιαφέροντα στοιχεία που μπορεί να τον γοητεύσουν. Αν, όμως, αυτό που θα τον τραβήξει προς το «Match» είναι η υπόσχεση μιας ιστορικής πλαισίωσης του αγώνα, μπορεί και να φύγει από την αίθουσα απογοητευμένος, παρά τα φρέσκα trivia και την ετεροχρονισμένη ευγενή άμιλλα.
Το «Match» κυκλοφορεί στις αίθουσες από τις 10 Σεπτεμβρίου από τη Rosebud.21. Δείτε περισσότερες κριτικές εδώ.
