«Beast»: με την τοξική αρρενωπότητα δεν κέρδισε ποτέ κανείς
Chat, είναι ακόμη εντάξει να κάνουμε ταινίες που δεν περνούν το Bechdel test;
Έχουμε περάσει πολλά χρόνια να παρακολουθούμε ταινίες που σχετίζονται με την αντρική τιμή και το κόστος του να την υπερασπιστείς. Από πολεμικά έπη στην πιο τυπική περιπέτεια, η εικόνα του Σκληρού αλλά Φιλήσυχου Άντρα που μπορεί να σε σκοτώσει με τα γυμνά του χέρια έχει λειτουργήσει ως ένα σύμβολο στο οποίο θα ασκήσουμε επιεική κριτική, κυρίως επειδή τον θαυμάζουμε. Με αυτό το ιδεώδες φαντάζομαι πως δημιουργήθηκε το «Beast», το αθλητικό δράμα του Τάιλερ Άτκινς.
Στην ταινία, ο Πάτον Τζέιμς, ένας αήττητος πρώην αθλητής του MMA, βρέθηκε ξαφνικά στη φυλακή πριν καταφέρει να βρεθεί στην κορυφή του ONE Championship. Έχουν περάσει δέκα χρόνια από τον τελευταίο του θεαματικό αγώνα, όπου έσπασε ρεκόρ βγάζοντας αντίπαλό του, Ξαβιέρ Γκράου, νοκ άουτ μέσα σε έξι δευτερόλεπτα. Πλέον, ο θρύλος του αθλήματος είναι οικογενειάρχης, δουλεύει ως ψαράς και επιβιώνει μετά βίας. Όταν ο Ξαβιέρ αγωνίζεται με τον αδερφό του Πάτον και τον τραυματίζει σχεδόν θανάσιμα, ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους δύο αθλητές αναζωπυρώνεται. Ο πλέον πρωταθλητής Γκράου του κάνει μια πρόταση που δεν μπορεί να αρνηθεί: να οργανώσουν έναν επαναληπτικό αγώνα, με αμοιβή 150.000 δολάρια μόνο και μόνο για τη συμμετοχή του.
Μέσα μου έχω δύο λύκους
Μπορεί να νομίζετε ότι ξέρετε πού θα οδηγήσει η πλοκή, μπορεί ακόμη να έχετε και δίκιο. Σίγουρα πάντως δεν θα μπορέσετε να μαντέψετε στην ολότητά της την παράνοια που μπορεί να προκαλέσει η κανονικοποίηση της τοξικής αρρενωπότητας. Ο Πάτον παρουσιάζεται ως ένας άντρας ο οποίος κινητοποιείται από την ανάγκη του να προστατεύσει την οικογένειά του. Στην πραγματικότητα, τα βασικά του κίνητρα μοιάζουν περισσότερο να σχετίζονται με τη δίψα του για εκδίκηση, τη ματαιοδοξία και την επιθετικότητά του. Ίσως η σύγκρουση των δύο δυνάμεων να μπορούσε να δημιουργήσει έναν ενδιαφέροντα χαρακτήρα αν ήταν πειστική ή συνειδητή. Αντί γι’ αυτό, η ταινία μας προσφέρει εξαντλητικές προπονήσεις και βίαιες μάχες που καλύπτονται από την επίκληση της αντρικής τιμής.
Όσα λένε οι γυναίκες μεταξύ τους
Με αυτά τα δεδομένα, δεν είναι παράξενο που το μονολιθικό «Beast» δεν καταφέρνει να περάσει το Bechdel test. Στη λίστα με τους γυναικείους χαρακτήρες βρίσκουμε τη σύζυγο του Πάτον, την κοπέλα του αδερφού του και την προπονήτρια που αναλαμβάνει την προετοιμασία του όταν μια κρυπτική παρεξήγηση από το παρελθόν σταματάει τον προηγούμενο προπονητή του (στο ρόλο ο Ράσελ Κρόου) να επανδρώσει τη γωνία του στο ρινγκ. Οι τρεις γυναίκες δεν απευθύνουν ποτέ το λόγο η μια στην άλλη για ένα ζήτημα που δεν έχει να κάνει με τους άντρες γύρω τους.
Για όλα φταίει ο Ράσελ Κρόου
Ο γνωστός ηθοποιός συνυπογράφει το σενάριο μαζί με τον Ντέιβιντ Φριτζέριο, ενώ, παρά τον μικρό του ρόλο, το όνομά του βρίσκεται πρώτο στους τίτλους τέλους. Υπό αυτή την έννοια, το πρότζεκτ του Κρόου, με την αμφίβολη πολιτική και τον μελοδραματισμό του, θυμίζει περισσότερο άλλη μια εμπορική εξαργύρωση της περσόνας του, παρά μια πραγματική κινηματογραφική παραγωγή.
