Το «Casa Giacomo» αποδίδει δικαιοσύνη στα Βόρεια
Στο «Casa Giacomo» η vongole προκαλεί εξάρτηση, το κριθαρώτο θαλασσινών εντυπωσιάζει και η ατμόσφαιρα θυμίζει κάποια μυστική πλατεία του εξωτερικού.
Το «Casa Giacomo» σου προσφέρει μια τιμιότατη έξοδο στα Βόρεια Προάστια, γιατί ο χώρος του είναι προσεγμένος και τα καθίσματα στον εξωτερικό χώρο αρκετά αναπαυτικά, ενώ η μικρή του πλατεία σε κάνει να πιστεύεις ότι βρίσκεσαι σε μια μυστική πλατεία του εξωτερικού.
Εγώ το συμπαθώ και για έναν άλλο λόγο: όλο τον χρόνο σου προσφέρει μια εξαιρετική, πεντανόστιμη και πολύ χορταστική vongole. Παθαίνω αμόκ, δεν σας το κρύβω. Της προσθέτω και λίγη παρμεζάνα και το πιάτο απογειώνεται. Βέβαια, πολλοί θα γράψετε σχόλια του τύπου «μα είναι δυνατόν; Ιεροσυλία διαπράττεις!» κ.λπ., κ.λπ. Τυρί σε πιάτο με θαλασσινά. Αγαπητά μου παιδιά, εγώ βάζω τριμμένο τυρί πάνω σε τριμμένο τυρί.
Να σταθώ και στο αραντσίνι με προσούτο, που ήταν ονειρικό. Θα κάνω όμως μια ιδιαίτερη μνεία στη μακαρονάδα θαλασσινών, η οποία ανταγωνίζεται τη vongole επάξια, και βέβαια στο κριθαρώτο με καραβίδα, σκάλοπς και μύδια. Θα πω ότι ήταν για σεμινάριο. Βασικά, σε ταξίδευε νοητά στη θάλασσα ή, καλύτερα, στο «Casa Giacomo» της Πάρου. Πραγματικά, το αδελφάκι του στην Πάρο είναι μαγικό.
Κάνω και μια ιδιαίτερη μνεία στα γλυκά του. Είναι αρκετά καλά και νομίζω ότι ένα φτάνει άνετα για δύο, ιδιαίτερα το τιραμισού.
Δεν θα αναφερθώ στην πίτσα. Την ξέρετε τη γνώμη μου για τις πίτσες: καναδέζικη μέχρι το τέλος του κόσμου!
Το «Casa Giacomo» βασικά σου προσφέρει μια έξοδο στην οποία μπορείς να διαμορφώσεις εσύ το budget σου. Θες να το απογειώσεις; Το απογειώνεις, παίρνοντας μια μπιστέκα. Θέλεις να το κρατήσεις χαμηλά; Το κρατάς με μια πίτσα, ένα τιραμισού και δύο ποτήρια κρασί. Έχει μια δικαιοσύνη όλο αυτό και σου προσφέρει επίσης μια έξοδο χωρίς να κρατάνε χρονόμετρο, ενώ τα παιδιά στο service είναι πολύ ευγενικά.
Κάθε φορά που πηγαίνω στο «Casa Giacomo», το βλέπω γεμάτο και τελικά σκέφτομαι ότι ο κόσμος έχει μια δικαιοσύνη και πάντα αγαπά αυτούς που, χωρίς φανφάρες, στέκονται όρθιοι σε βροχές και καταιγίδες.
Λίγο σαν ποδοσφαιρικό σύνθημα ακούγεται η τελευταία πρόταση, αλλά τι να κάνω που αγαπώ τον Ρομπέρτο Μπάτζιο και τη vongole σαν βουρλισμένος.
