Οι αντιθέσεις του «Λινού Σουμπάσης & Σία»
Στο «Λινού Σουμπάσης & Σία» η αμηχανία, η νοσταλγία και η απόλαυση συνυπάρχουν σε ένα κινηματογραφικό δείπνο εμπνευσμένο απ' το σύμπαν του Καουρισμάκι.
To «Λινού Σουμπάσης & Σία» είναι το εστιατόριο των απόλυτων αντιθέσεων. Ή το μισείς ή το αγαπάς. Ή πιστεύεις ότι είναι ανόητοι ή ότι είναι απλά φοβερά νόστιμοι! Ή αισθάνεσαι παράξενα με τον χώρο, που θυμίζει αίθουσα μνημοσύνων, ή λατρεύεις τον σουρεαλισμό.
Έχω πάει τρεις φορές και θα σου πω ότι λατρεύω να το μισώ – λάθος λέξη, αλλά δημιουργεί μια ίντριγκα. Επειδή έχω μια έλξη προς τον κινηματογράφο, θα πω ότι όλο το σκηνικό μού θυμίζει ότι βρίσκομαι στο σύμπαν του Άκι Καουρισμάκι.
Το φαγητό του σεφ, βασικά, ταιριάζει σε αυτό το σκηνικό, γιατί θα βρεις πιάτα που πραγματικά σε εξοργίζουν και πιάτα που δεν μπορείς να περιγράψεις τι έφαγες, γιατί παθαίνεις ένα μικρό σοκ. Είναι γεύσεις τόσο γνώριμες, τόσο απλές και τόσο απερίγραπτα νόστιμες, που θέλεις να σηκωθείς από τη θέση σου να τον φιλήσεις για αυτό που σου πρόσφερε. Ο Άκι Καουρισμάκι έχει έναν φίλο στην Ελλάδα, τον Σαλέα με το κλαρίνο· όταν αισθάνεται πόνο, τον παίρνει από τη Φινλανδία να του παίξει κλαρίνο και να πίνουν μέχρι να λιποθυμήσουν.
Η σαλάτα με τα χόρτα και την τομάτα, και τα χόρτα της φωτιάς με το τυρί, δεν θα έλεγα ότι με ενθουσίασαν όσο ο ταραμάς με την πίτα. Βέβαια, η μαγειρική του «Λινού Σουμπάσης & Σία» ξεδιπλώθηκε με ένα λιχούδικο πιάτο από ταρτάρ καραβίδας, που είχε πάνω μεδούλι και σαν συνοδεία ένα απίστευτο ψωμάκι μπριός. Δεν ήθελα να τελειώσει, με έπιασε φθόνος που το μοιράστηκα. Μεγάλη νοστιμιά! Η συνέχεια ήταν επίσης συνταρακτική, με την τρομερή βελούδινη κακαβιά· ήταν λες και γευόσουν με νοσταλγία τη θάλασσα.
Το πιάτο με τον μπακαλιάρο και το κάτι σαν λαζάνι-ντολμαδάκι ήταν ένα από τα καλύτερα γευστικά πιάτα που έχω φάει τον τελευταίο καιρό. Δηλαδή, αν ήταν μνήμη, θα ήταν μια χαρούμενη, ανέμελη Κυριακή. Η μακαρονάδα με τον ζωμό καραβίδας και την κρυμμένη όξινη γεύση, την οποία δεν σας κρύβω ότι τη βρήκα διασκεδαστική και παιχνιδιάρικη. Ίσως, αν την έκρινα με αυστηρά κριτήρια, να έλεγα ότι δεν ήταν κάτι συνταρακτικό· πιστεύω όμως πως τη «σκότωσε» ο μπακαλιάρος και η απίθανη κακαβιά.
Η λαιμαργία μου με οδήγησε και σε ένα πιάτο που δεν είχε σχέση με το θαλασσινό μενού: το μπιφτέκι από κόκορα με τη μαγιονέζα. Μου έκανε «κλικ» από την αρχή και δεν σας κρύβω ότι ήταν απίστευτα λιχούδικο.
Το «Λινού Σουμπάσης & Σία» μπορεί να έχει ίσως μία από τις πιο άβολες καρέκλες στον εστιατορικό κόσμο. Μπορεί κάποια πιάτα του να είναι εξοργιστικά ακριβά. Αλλά, αν προσπεράσεις τις γκρίνιες που θα σου έρθουν αυτόματα, θα ανακαλύψεις γεύσεις και πιάτα που σίγουρα δεν βρίσκεις στην εστιατορική Αθήνα – και είναι πραγματικά γεύσεις που σου καρφώνονται στο μυαλό.
Ακόμα θυμάμαι το γιουβέτσι με τη σκορπίνα πριν από δύο χρόνια· τώρα θα θυμάμαι τα πιάτα με τον μπακαλιάρο, το μεδούλι-ταρτάρ, την κακαβιά και τον κόκορα, αλλά και το πιάσιμο που ένιωσα. Είναι το απόλυτο μαγαζί αντιθέσεων. Είναι σαν παράδεισος και κόλαση μαζί· είναι ναυάγιο και εξωτικό λιμάνι.
Πάνω απ’ όλα όμως, μην ξεχνάς ότι είναι το φαγητό ενός τύπου που, αν ήταν σκηνοθέτης, θα ήταν ο Καουρισμάκι: τα πλάνα του είναι ψυχρά, αλλά αν προσπεράσεις αυτή την ψύχρα, τότε θα κλαίς με αναφιλητά. Γιατί όλα του τα πιάτα είναι οι μνήμες μας, διαφορετικά δομημένες.
Ατμόσφαιρα: Περίεργος χώρος | Ισχύει περιορισμός διώρου
Parking: Δύσκολο parking
Τιμή: Υψηλή (από 60€)
Γεύση: Ελληνικές γεύσεις με εσάνς ανανέωσης
