H Αθήνα μιας γλυκατζούς: Τα γλυκά του «Έπρεπε» είναι ένα «πρέπει»
Το γνωστό μπαρ της Κυψέλης έχει ένα ιδιαίτερο γλυκό μενού. Πάμε να το δοκιμάσουμε παρέα;
Μία από τις συνήθειες που είχα ως παιδί και με έχει ακολουθήσει στην ενηλικίωση είναι το να τσεκάρω κατευθείαν τα επιδόρπια σε οποιοδήποτε μενού όταν βγαίνω για φαγητό. Χρειάζεται βλέπεις να γνωρίζω αν η έξοδος θα εξελιχθεί με τον σωστό τρόπο και αυτό θα συμβεί μόνο αν έχω στο μυαλό μου πως θα γευτώ κάποιο ενδιαφέρον γλύκισμα. Έτσι λοιπόν, την τελευταία φορά που πηγα στο «Έπρεπε» της Κυψέλης για ποτό και πολύ νόστιμο finger food, μου «γυάλισαν» κατευθείαν τα διαθέσιμα γλυκά του μαγαζιού, όμως η ξενέρωτη παρέα μου «δεν είχε όρεξη» για επιδόρπιο. Προφανές έγκλημα ενάντια στην ανθρωπότητα και εμένα προσωπικά, όμως δεν πτοήθηκα και ορκίστηκα ότι θα επιστρέψω για να ικανοποιήσω το απωθημένο μου.
View this post on Instagram
Ένα ανοιξιάτικο μεσημέρι λοιπόν πήρα και πάλι τον δρόμο της Αγίας Ζώνης και βρέθηκα στο ηλιόλουστο «Έπρεπε», το οποίο σερβίρει όχι μόνο φαγητό και ωραία κοκτέιλ, αλλά καφέ και αξιοπρόσεκτο brunch. Το επισκέφτηκα με ήδη θετική διάθεση, καθώς ο Κίμωνας Μαδεμλής, με πολυετή εμπειρία στον χώρο του marketing και σημαντικές γνώσεις στο χώρο του κρασιού, έχει αναλάβει εδώ και περίπου έναν χρόνο τη διαχείριση και τη λειτουργία του.
Μου εξήγησε πως με το που ανέλαβε δράση, απόλυτος σκοπός του ήταν το «Έπρεπε» να λειτουργήσει με μία zero waste λογική, όπου τίποτα δεν καταλήγει στα σκουπίδια χωρίς λόγο. Ό,τι μπορεί να αξιοποιηθεί αξιοποιείται ενώ, ό,τι δε βρίσκει χρήση, φυσικά ανακυκλώνεται. Δημιουργείται έτσι ένα εσωτερικό οικοσύστημα μέσα στο μαγαζί, όπου η κουζίνα, το μπαρ και ο μπουφές συνυπάρχουν αρμονικά, μοιράζονται πρώτες ύλες και φέρνουν στο τραπέζι του επισκέπτη φαγητά και ποτά με ποιότητα και συνείδηση.
Για αρχή, την προσοχή μου τράβηξε ένα απίστευτα γενναιόδωρο πιάτο με pancakes σε γεύση μπανόφι (με κρέμα μπανάνα, λευκή σοκολάτα και καραμέλα), και ένα εξαιρετικά μυρωδάτο banana bread με καρύδια. Δεν συνόδεψα κανένα από τα δύο με καφέ ή χυμό αλλά με ένα limoncello spritz, διότι αν υπάρξει οποιαδήποτε ευκαιρία για day drinking, εννοείται πως θα την αδράξω – καλοκαιρι έρχεται. Παρά όμως το πλούσιο brunch μενού, σκοπός της επίσκεψης ήταν να δοκιμάσω τα δύο γλυκά που σερβίρονται μαζί με το φαγητό του «Έπρεπε» από τις δύο το μεσημέρι μέχρι το κλείσιμο.
Ξεκίνησα με το «After Dark», ένα αφράτο μπισκότο με κρέμα σοκολάτας, παγωτό ανθόγαλα, αφρό βανίλιας και κραμπλ εσπρέσο. Παρόλο που το φοβήθηκα επειδή, όπως έχω ήδη αναφέρει, τα πολύ σοκολατένια γλυκά δεν είναι τα αγαπημένα μου (ΣΤΑΥΡΩΣΤΕ ΜΕ), με εξέπληξε ευχάριστα, καθώς υπήρχε μία αρμονική ισορροπία ανάμεσα στις διαφορετικές γεύσεις, ενώ ο συνδυασμός αφράτου μπισκότου με τραγανού κραμπλ καφέ κατέληξε εθιστικός.
Στην συνέχεια στο τραπέζι προσγειώθηκε το «Cheesecake Τσαλαφούτι» που ομολογουμένως ήταν και αυτό που είχα μεγαλύτερη περιέργεια να δοκιμάσω από την στιγμή που το διάβασα στον κατάλογο. Κρέμα τσαλαφούτι (παραδοσιακό κρεμώδες λευκό τυρί από την Ήπειρο), λευκή σοκολάτα, κραμπλ μαραθόσπορου, μαζί με καρύδα και λωτο, συναρμολόγησαν ένα από τα πιο νόστιμα γλυκά που έχω γευτεί τους τελευταίους μήνες, τρομερά ελαφρύ, πρωτότυπο και σερβιρισμένο με τρόπο που σου τραβάει την προσοχή χωρίς να παίρνει πολύ σοβαρά τον εαυτό του. Αν και με εντυπωσίασαν και τα δύο, το δεύτερο ήταν σίγουρα το αγαπημένο μου.
Τέλος, οφείλω να αναφέρω πως ένα ακόμα θετικό στοιχείο του «Έπρεπε» που κανείς μπορεί εύκολα να προσέξει είναι πόσο δεμένη και καλά συντονισμένη είναι η ομάδα του, με το καθένα από τα άτομα του προσωπικού να έχουν σαφές πόστο και διάθεση να περάσεις εσύ καλά, και εκείνοι μαζί σου. Σε γεμίζει δηλαδή με γλυκά συναισθήματα πριν καν παραγγείλεις το μπισκότο, το cheesecake, τα pancakes ή το banana bread τους και του αξίζουν έξτρα πόντοι για αυτό.
Αγίας Ζώνης 1, Κυψέλη
21 0864 4910
