H Αθήνα Μιας Γλυκατζούς: Έφαγα τα γλυκά της Κούβας
Το πρώτο κουβανέζικο καφέ της Αθήνας προσφέρει σπιτικές empanadas, brownies, cinammon rolls και πολλές ακόμα γευστικές εκπλήξεις.
Αν και παιδί του κέντρου, δεν υπολογίζω αποστάσεις αν υπάρχει ενδεχόμενο καλού γλυκού, και έτσι πρόσφατα βρέθηκα στο μακρινό Χαλάνδρι, για να επισκεφτώ το πρώτο κουβανέζικο καφέ της Αθήνας. Το όνομά του «Tocororo», εμπνευσμένο από το εθνικό πουλί και σύμβολο της Κούβας, και δουλεμένο από τον Σταύρο και την Δανάη, οι οποίοι ταξίδεψαν μέχρι εκεί, άφησαν ένα κομμάτι της ψυχής τους και επέστρεψαν για να μάθουν την κουβανέζικη κουλτούρα και κουζίνα στους υπόλοιπους.
Παρόλο που γλυκατζού, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στα αλμυρά σνακ που σερβίρονται εδώ, με πρώτο και καλύτερο τις χειροποίητες empanadas, οι οποίες παρασκευάζονται καθημερινά από τον (αξιαγάπητο) Κουβανό μάγειρα Ραούλ, δεν τηγανίζονται όπως οι αργεντίνικες αλλά ψήνονται, και ειλικρινά σου σπάνε την μύτη με την μυρωδιά τους. Άκρως εντυπωσιακή είναι και η κουβανέζικη πίτσα, με παχιά και αφράτη ζύμη, που διπλώνεται στα δύο.
Στην συνέχεια οφείλω να υπογραμμίσω και τις ποικιλίες καφέ που μπορείς να απολαύσεις εδώ, οι οποίες καρβουδίζονται και συσκευάζονται in house με ειδικό μηχάνημα που κυριαρχεί στον χώρο και μπορούν να ικανοποιήσουν όλες τις προτιμήσεις και τα γούστα του πελάτη. Θα βρεις δηλαδή ποικιλίες από Περού, Κολομβία, Νικαράγουα, Κούβα, Κόστα Ρίκα, Ονδούρα, Γουατεμάλα αλλά και Τζαμάικα, όλες με διαφορετικά αρωματικά προφίλ που αναδεικνύουν τον χαρακτήρα κάθε προέλευσης. Μάλιστα, προμηθεύονται και τον «Jamaica Blue Mountain», τον τέταρτο πιο ακριβό καφέ στον κόσμο, με φρουτένια φινέτσα και αρώματα σοκολάτας και καραμέλας.
View this post on Instagram
Στα δικά μας τώρα. Το πρώτο πράγμα που δοκίμασα ήταν η γλυκιά εκδοχή της empanada με πραλίνα και oreo, η οποία μόλις είχε βγει από τον φούρνο, μοσχοβολούσε και με προκαλούσε να την φάω ολόκληρη πριν εμφανιστεί το οτιδήποτε άλλο στο τραπέζι. Στην συνέχεια ασχολήθηκα με μία άκρως ενδιαφέρουσα πυραμίδα με σοκολατένια brownies, κρέμα τυριού και dulce de leche, την οποία προτείνω ανεπιφύλακτα για εκείνες τις μεσημεριανές ώρες που σε πιάνει μία ανεξήγητη λιγούρα και νομίζεις ότι θα λιποθυμήσεις αν δεν φας κάτι γλυκό. It will hit the spot.
Το καλύτερο από όλα ήταν το cinnamon roll με πραλίνα από speculoos και κομμάτια από το ίδιο μπισκότο στην κορυφή, γεγονός που εξέπληξε και εμένα την ίδια διότι ποτέ δεν με τρέλαινε καμία από τις παραπάνω γεύσεις. Η φρεσκάδα των υλικών, η ισορροπία των γεύσεων και το τραγανό μπισκότο ήταν πραγματικά ακαταμάχητος συνδυασμός. Πριν φύγω η Δανάη μου έδωσε για το σπίτι μερικές σοκολατένιες μπαλίτσες με ινδοκάρυδο και αμύγδαλο και ένα γιγαντιαίο μπισκότο με σπιτική γκρανόλα, μαύρη σοκολάτα και φυστικοβούτυρο για να το φάω για πρωινό.
Στο «Tocororo» κάθε ώρα είναι happy hour, επομένως μην παραλείψεις τα κουβανέζικα κοκτέιλ σε πολύ οικονομικές τιμές, όπως το κλασικό «Cuba Libre» ή το «Canchanchara» με ρούμι, lime και μέλι που δοκίμασα εγώ. Η ώρα ήταν δώδεκα το πρωί αλλά στην Κούβα ήταν ακόμα βράδυ, επομένως είπα να τιμήσω τον τόπο όπως καλύτερα μπορούσα.
Υ.Γ. Την παράσταση κλέβει η Molly, η τετράποδη οικοδέσποινα. Παραλίγο να την πάρω μαζί μου, μαζί με τα μπισκότα.