Πώς κατέληξε το GNTM το λιγότερο τοξικό θέαμα της ελληνικής TV;
Το γνωστό reality μόδας επέστρεψε χθες και ήταν ένα ευχάριστο διάλειμμα στο δύσκολο πρόγραμμα της τηλεόρασης.
Περιεχόμενα
Έχουμε φτάσει τέλη Σεπτεμβρίου και η νέα τηλεοπτική σεζόν έχει επισήμως ξεκινήσει, με νέες εκπομπές, σειρές μυθοπλασίας, τηλεπαιχνίδια, reality και νέους κύκλους επεισοδίων. Εκ πρώτης όψεως και εντελώς αναμενόμενα, το σκηνικό της ελληνικής TV δεν δείχνει να ανανεώνεται παρά μόνο επιφανειακά, αφού ναι μεν εμπλουτίζεται με μια πληθώρα πρότζεκτ, όμως ελάχιστα από αυτά επιθυμούν ή καταφέρνουν να προσφέρουν κάτι πραγματικά φρέσκο. Παραδόξως, το GNTM είναι μια τέτοια εξαίρεση. Το παγκόσμιο reality μόδας και μια από τις μεγαλύτερες παραγωγές της χώρας επέστρεψε με τον 7ο κύκλο του, και παρά το επιβαρυμένο ιστορικό του, καταλήγει ένα ανακουφιστικό θέαμα κόντρα στη μονοτονία και την τοξικότητα της «σύγχρονης» ελληνικής TV.
Με βασικούς πρωταγωνιστές της εκπομπής τους Ηλιάνα Παπαγεωργίου (κριτής και παρουσιάστρια), Ζενεβιέβ Μαζαρί (κριτής και creative director), Άγγελο Μπράτη (κριτής), Λάκη Γαβαλά (κριτής) και το νέο μέλος της ομάδας Μπέτυ Μαγγίρα (κριτής), το GNTM ξεκίνησε με το πρώτο επεισόδιο audition. Η πενταμελής επιτροπή υποδέχτηκε νέα και όχι άτομα, binary και μη, ελληνικής καταγωγής και μη, τα οποία μοιράζονται ένα κοινό ενδιαφέρον για τον χώρο της μόδας και διεκδικούν μια θέση σε αυτόν.
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι διαγωνιζόμενοι σε αυτήν την πρώτη φάση, τόσο από τους κριτές όσο και από τα κινηματογραφικά πλάνα, επέδειξε έναν πρωτοφανή σεβασμό εντός μιας βιομηχανίας που εκ των πραγμάτων – και ειδικά στην Ελλάδα – «χωράει» πολλά κιλά τοξικότητας. Σκέφτομαι, λοιπόν, πως με βάση το ιστορικό του συγκεκριμένου reality αλλά και την τρέχουσα κατάσταση της ελληνικής τηλεόρασης, το GNTM είναι ένα από τα λίγα πρότζεκτ που εξελίσσεται σε σχέση με την ίδια του την παράδοση, που συγχρονίζεται με το παγκόσμιο τοπίο (της μόδας και της τηλεόρασης) και που «ενημερώνεται» από την κοινωνική πραγματικότητα.
Οι εποχές αλλάζουν
Ήταν το μακρινό 2009 όταν η Βίκυ Καγιά σύστησε στην ελληνική τηλεόραση το «Next Top Model», εμπνευσμένη από το ANTM (America’s Next Top Model) και την Τάιρα Μπανκς που το 2003 το έστησε, το «έτρεξε» και το παρουσίασε για 24 χρόνια. Σε αντίθεση με την «επιτυχία» του πρωτότυπου, το πρώτο reality μόδας της χώρας άντεξε στην ελληνική τηλεόραση για δύο σεζόν (2009-2010) και τα πήγε πολύ καλά στο να αναπαράγει τις σεξιστικές, ψιλό-βίαιες ιδέες στις οποίες πάτησε το πρωτότυπό – και γύρω από τις οποίες κινούνταν πράγματι ο κόσμος της μόδας εκείνη την εποχή.
Διαβάστε επίσης
Το 2019, το GNTM έκανε το re-branding του και επανασυστήθηκε στο ελληνικό κοινό, σημειώνοντας έκτοτε σημαντική πρόοδο όσον αφορά τη συμπεριλιπτικότητά – όλα τα μεγέθη, όλα τα φύλα. Το πρώτο επεισόδιο του 2026 στάθηκε αντιπροσωπευτικό αυτής της ανοιχτότητας (παρότι δεν είδαμε πολλά plus size άτομα, αλλά αυτό μάλλον έτυχε), με τον σχολιασμό των κριτών να περιορίζεται στα απαραίτητα. Εύστοχοι και μετρημένοι, χωρίς αναφορές σε κυτταρίτιδα και μέγεθος στήθους, και οι πέντε τους ήταν ενθαρρυντικοί ακόμα και απορρίπτοντας άτομα, αποφεύγοντας τις περιττές προσβολές και το μη πολιτικά ορθό λεξιλόγιο που είναι για πολλούς της γενιάς τους δεύτερη γλώσσα.
Οι προσδοκίες μας μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα υψηλές, τα πράγματα μπορούν να ανατραπούν από επεισόδιο σε επεισόδιο και θυμόμαστε πάντα πως το GNTM υπηρετεί το είδος του reality – με ό,τι αντιαισθητικό αυτό συνεπάγεται αφού τα νούμερα έχουν σημασία και δεν είναι η ποιότητα που φέρνει νούμερα. Ακόμα κι έτσι, το χθεσινό επεισόδιο άνοιξε ένα πολύτιμο ψυχαγωγικό παραθυράκι. Επαγγελματίες της μόδας που (είτε τους συμπαθείς είτε όχι) ξέρουν από μόδα, αγόρια και κορίτσια που αντιμετωπίζονται ισάξια, queer άτομα που απλώς είναι, σώματα που δεν «ψειρίζονται» όπως κάποτε.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν
Το GNTM είναι ένα reality μόδας, το οποίο παρά την ελαφριά, ψυχαγωγική φύση του, έχει αποδείξει πως μπορεί να κοιτάζει «μέσα» και μπροστά. Με αυτήν την έννοια, είναι ένα σύγχρονο τηλεοπτικό πρότζεκτ μέσα σε ένα τηλεοπτικό τοπίο που δε λέει να συγχρονιστεί με τον κόσμο. Δεν υπάρχει τίποτα σύγχρονο στις σεξιστικές ερωτήσεις του Λιάγκα στις γυναίκες καλεσμένες του και στη δομή του κάθε πρωινάδικου, ή στη μυθοπλασία που ακόμα θέλει τις γυναίκες κακοποιημένες ή δαιμονοποιημένες ή και τα δύο.
Βράδυ Κυριακής έκαναν πρεμιέρα τα «Δυο Μαύρα Πουκάμισα» και είδαμε μια αναπαράσταση βιασμού στα σαλόνια μας, ώρα 21:30. Το επόμενο πρωί μάθαμε για άλλη μια γυναικοκτονία, αυτήν τη φορά στην Ηγουμενίτσα, και τα δελτία ειδήσεων ακόμα αρνούνται να συμπεριλάβουν τον όρο στο λεξιλόγιό τους. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, θα προτιμήσουμε μάλλον να δούμε GNTM, ένα πολύχρωμο reality για την ασήμαντη μόδα, με νέα παιδιά, φασαριόζικες «queer queens» και αρρενωπότητες που δεν είναι επικίνδυνα μάτσο ή τοξικά εύθραυστες.
