Όλοι βλέπουν το εθιστικό «How to Get to Heaven from Belfast»
Μια απόλυτα binge-worthy επιλογή σε περίπτωση που θες να περάσεις το σαββατοκύριακο στον καναπέ.
Τα ονόματα που έχουν την τελευταία δεκαετία (δικαίως) ταυτιστεί με την ιρλανδική τηλεόραση είναι τρία – και γυναικεία: Σάλι Ρούνεϊ («Normal People», «Conversations with Friends»), Σάρα Χόργκαν («Bad Sisters») και Λίσα ΜακΓκι («Derry Girls»). Η τελευταία επιστρέφει μετά το ανάρπαστο εφηβικό σόου που την έβαλε στον χάρτη, με μια πανέξυπνη ντραμεντί που φέρνει μπροστά και πάλι τη γυναικεία φιλία, αυτήν τη φορά σε ένα πιο ενήλικο πλαίσιο. Το φετινό «How to Get to Heaven from Belfast» ήρθε στο Netflix χωρισμένο σε 8 επεισόδια που «καταναλώνονται» πανεύκολα το ένα μετά το άλλο, καθώς αφηγούνται μια απολαυστική ιστορία μυστηρίου που εκτυλίσσεται προκαλώντας στο κοινό ισόποσες δόσεις αγωνίας, γέλιου και συγκίνησης.
Η υπόθεση
Η σειρά μας συστήνει σε τρεις γυναίκες και πρώην συμμαθήτριες, των οποίων οι δρόμοι διασταυρώνονται ξανά μετά από χρόνια, με μια όχι και τόσο ευχάριστη αφορμή… Οι Σόρσα, Ρόμπιν και Ντάρα, συναντιούνται και πάλι στην γενέτειρά τους, το Μπέλφαστ, με αφορμή τον ξαφνικό θάνατο της τέταρτης παιδικής φίλης της παρέας, Γκρέτα. Από την ημέρα της κηδείας, αρχίζουν να φτάνουν στα χέρια τους στοιχεία που θα τις κάνουν να καταλάβουν πως κάτι μυστήριο έχει συμβεί. Έτσι, θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι (σε όλη την χώρα και στο κοινό παρελθόν τους) προσπαθώντας να ανακαλύψουν την αλήθεια γύρω από τον θάνατο της Γκρέτα, και ταυτόχρονα να ισορροπήσουν τις προσωπικές τους ζωές και διαπροσωπικές σχέσεις.
Γνώμη μας
Πέρα από την fem θεματική και το καυστικό χιούμορ, στο φετινό «How to Get to Heaven from Belfast» παραμένει και το υποβόσκον σκοτάδι που διέκρινε το «Derry Girls», ένα στοιχείο που δεν σχετίζεται αμιγώς με την αγριάδα του ιρλανδικού τοπίου. Η ΜακΚγι είναι απλά πολύ καλή στο να μπλεντάρει τα είδη. Έτσι, προκύπτει ένα σενάριο που αντλεί από τη μαύρη κωμωδία και το αστυνομικό θρίλερ, συχνά με έναν έξτρα θεατρικό τρόπο – η συγγραφέας ξεκίνησε άλλωστε την καριέρα της γράφοντας για το θέατρο. Ευτυχώς, αυτό το υπερβολικά στιλιστικό στοιχείο εξισορροπείται από την ανθρωπιά και τον ρεαλισμό που διέπουν τις αναπαραστάσεις τις ΜακΓγκι, καθιστώντας τες πάνω απ’ όλα, συγκινητικές.
