Μικρή Επίδαυρος 2026: Ρεμπέτικο, Μήδεια και περιβόλια με πορτοκάλια
Περιεχόμενα
Το πρόγραμμα της Μικρής Επιδαύρου, καλλιτεχνικά ανήσυχο και πολυφωνικό, αγκαλιάζει ένα ευρύ φάσμα παραστατικών τεχνών και κάθε παράσταση ξεχωριστά συμβάλλει ως οργανικό κομμάτι της γενικής θεματικής «Απ’ τη Μικρή Επίδαυρο στον κόσμο όλο» που είναι το σύνθημα και η ταυτότητα του φετινού αυτόνομου «μικρού φεστιβάλ», που στέκεται επάξια δίπλα στις παραστάσεις του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου, στο πλαίσιο πάντα του Φεστιβάλ Αθηνών. Τα θεατρικά μπουλούκια, οι αντιπολεμικές φωνές από την Ουκρανία, το ρεμπέτικο, η φύση και ο πολιτισμός της Επιδαύρου, η αρχιτεκτονική του ’60, μια μοντέρνα ματιά πάνω σε γυναικεία χορικά και μια σύγχρονη εκδοχή της Μήδειας κάνουν την Μικρή Επίδαυρο μια παγκόσμια σκηνή που ανοίγει έναν πολιτιστικό διάλογο στον σύγχρονο κόσμο.
Διαβάστε επίσης
Αναλυτικό πρόγραμμα
Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης και η ομάδα OSMOSIS επιστρέφουν στην Επίδαυρο με την «Τουρνέ», μια κωμική τραγωδία που ισορροπεί ανάμεσα στην αφοσίωση και τον αυτοσαρκασμό, μια περφόρμανς που φέρνει στην επιφάνεια αθέατες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας με αφορμή τη μαγική περιπέτεια του θεάτρου. Αφετηρία της είναι ο κόσμος των θερινών θεατρικών περιοδειών και μπουλουκιών: ένας μικρόκοσμος συντροφικότητας και εξάντλησης, φιλοδοξίας, λατρείας και τελικά επιβίωσης, όπου οι ίδιες ιστορίες επανέρχονται ξανά και ξανά (26 & 27 Ιουνίου).
Photo: Πάτροκλος Σκαφίδας
Η Μάρτα Γκόρνιτσκα, ιδρύτρια του Chorus of Women στη Βαρσοβία και του Political Voice Institute στο Βερολίνο, με το «Mothers – A Song for Wartime» δίνει φωνή σε ένα πολυπρόσωπο σώμα που κουβαλά τη μνήμη των γυναικείων πολυφωνικών παραδόσεων μέσα στον χρόνο. Στη σκηνή συναντιούνται είκοσι μία γυναίκες από την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και την Πολωνία, ηλικίας από 9 έως 71 ετών. Μια Χορωδία που αποτελείται από μητέρες και κόρες, επιζώσες και μάρτυρες του ολέθρου που γεννούν οι ένοπλες συρράξεις, λειτουργεί εδώ ως φορέας διαφορετικών βιωμάτων και πολιτικών εμπειριών. Ανάμεσά τους υπάρχουν πρόσφυγες από τη Μαριούπολη, το Κίεβο, το Ιρπίν και το Χάρκοβο, γυναίκες που διώχθηκαν, αλλά και γυναίκες που άνοιξαν τα σπίτια τους για να υποδεχθούν άλλες. Οι μαρτυρίες μητέρων και παιδιών, ξεριζωμένων από τον πόλεμο, γίνονται το υλικό ενός έργου που αρθρώνει μια συλλογική φωνή καταγγελίας (4 Ιουλίου).
Ο Κωνσταντίνος Βήτα –ένας από τους πλέον ανήσυχους πρωτεργάτες της ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής– ενορχηστρώνει μέσα από το δικό του πρίσμα παραδοσιακά και ρεμπέτικα τραγούδια. Στο «Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη» μια μουσική σύνθεση-γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, το ατομικό και το συλλογικό βίωμα, περιλαμβάνονται τέσσερα τραγούδια του εμβληματικού ρεμπέτη Γιάννη Παπαϊωάννου καθώς και ένα καινούργιο τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα (10 & 11 Ιουλίου).
photo: Karol Jarek
Ο Θοδωρής Γκόνης υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία της παράστασης «Τα πορτοκάλια της Παλιάς Επιδαύρου», όπου μια παρέα επτά ανθρώπων αποφασίζει, σύμφωνα με την παλιά συνήθεια των Ελλήνων, να διηγηθεί τραγουδιστά την ιστορία τους, την ιστορία του τόπου, περνώντας μέσα από το περιβόλι με τις πορτοκαλιές, τις ελιές και το μεγάλο βράχο. Παίζουν Ιωάννα Παππά, Χριστίνα Μαξούρη, Ρωξάνη Καρφή, Χάρης Χαραλάμπους (17 & 18 Ιουλίου).
Ως μια εκδρομή στα ερείπια του παρόντος, για δύο φωνές και έξι όργανα, συστήνουν οι συντελεστές της Κορνήλιος Σελαμσής και Χάρης Φραγκούλης το «1961» που έχει τον χαρακτήρα του μουσικού θεάτρου και είναι αφιερωμένο στην αρχιτεκτονική του ’60. Το θέαμα προσομοιάζει με το γύρισμα μιας κινηματογραφικής ταινίας, όπως το βλέπουμε σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες (24 & 25 Ιουλίου).
Αντλώντας υλικό από γυναικεία χορικά που έγραψε ο συνθέτης Χαράλαμπος Γωγιός τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια για παραστάσεις θεατρικών έργων του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Μποστ, στη συναυλία του με τίτλο «Choreka» συνεργάζονται το δημοφιλές και δραστήριο γυναικείο χορωδιακό σύνολο Chores, υπό τη μουσική διεύθυνση της Ειρήνης Πατσέα, η Μαρίνα Σάττι, το Yiannis Papadopoulos Trio και ο βαθύφωνος Τάσος Αποστόλου (31 Ιουλίου & 1 Αυγούστου).
Το πρόγραμμα της Μικρής Επιδαύρου κλείνει με την παγκόσμια πρεμιέρα του νέου έργου του Ιβάν Βιριπάγεφ,«I-ONE» που σκηνοθετεί ο Γκαλίν Στόεφ, μια σύγχρονη ματιά πάνω στη «Μήδεια». Η ιστορία μάς μεταφέρει σε ένα δυστοπικό μέλλον, στην Αμερική του 2050, όπου η ηρωίδα βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με την ενοχή, τη βία και τη διάρρηξη της ταυτότητάς της, αλλά και με μια νέα μορφή τεχνολογικής μοίρας. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο μοιράζονται η Αντιγόνη Ντυσέν από την Αυστραλία, η Σοφία Κόκκαλη από την Ελλάδα και η Καρολίνα Ζέπα από την Πολωνία (7 & 8 Αυγούστου).
