Φεστιβάλ Αθηνών: Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της Πειραιώς 260 που γιορτάζει είκοσι χρόνια

Θέατρο, μουσική, χορός, performance, όλα μικρά ή μεγαλύτερα ψηφιδωτά των πολλαπλών όψεων ενός καλλιτεχνικού οργανισμού όπως είναι το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, που αντλεί την σημαντικότητα του τόσο από την ιστορικότητα του όσο και από την ευθύνη που φέρει ως ένας ζωντανός οργανισμός που οφείλει και πρέπει να καταγράφει ένα εν εξελίξει πολιτισμικό τοπίο που δεν αποκόπτεται από την μεγάλη εικόνα του κόσμου. «Τα φεστιβάλ γιορτάζουν την δημιουργικότητα και την ευρύτερη βιοποικιλότητα του πολιτιστικού φιανομένου. Το Φεστιβάλ Αθηνών φέρνει σ’ επαφή το ελληνικό κοινό με την τρέχουσα ταραχή σε διεθνές επίπεδο», είπε χαρακτηριστικά ο Μιχαήλ Μαρμαρινός στην σημερινή ανακοίνωση του προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών καθώς βρίσκεται πρώτη φορά στο τιμόνι του σπουδαίου θεσμού.

Με το πρόγραμμα της Επιδαύρου να έχει ανακοινωθεί εδώ και καιρό (θα ανοίξει με την ιστορική «Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι, παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής), όπως επίσης, προσφάτως και του Ηρώδειου με την αποκάλυψη των γιορτών αποχαιρετισμού που θα πλημμυρίσουν το Ρωμαΐκό Ωδείο τον μήνα Ιούνιο προτού κλείσει για τις εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης, ήταν οι εκδηλώσεις της Πειραιώς 260 που εκκρεμούσαν και παρουσιάστηκαν. Με το εμβληματικό κτίριο της Πειραιώς να κλείνει φέτος είκοσι χρόνια όλα δείχνουν ότι η καρδιά του φεστιβάλ θα χτυπάει αυτή τη χρονιά δυνατά στον χώρο που έγινε σήμα κατατεθέν του φεστιβάλ. Καθόλου τυχαία λοιπόν η επιλογή να προβληθεί στις 13 Ιουνίου το ντοκιμαντέρ «Γιώργος Λούκος» του Ηλία Γιαννακάκη για τον άνθρωπο που οραματίστηκε να μεταμορφώσει ένα κάποτε εγκαταλελειμμένο βιομηχανικό τοπίο στον χώρο που έχουμε ταυτίσει περισσότερο από οποινοδήποτε άλλο με την πολιτισμική πρωτοπορία, τον Γιώργο Λούκο, ο οποίος υπήηρξε βεβαίως καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ  αλλά και ανανεωτής του απ’ όταν ανέλαβε το 2005.

Στις ευχάριστες εκπλήξεις η ενότητα «Φωνές του αραβικού κόσμου» που δείχνει τα αντανακλαστικά στα κατεπείγοντα των καιρών μας. Δε θα λείψουν οι after βραδιές και τα μεταμεσονύκτια πάρτι στην ενότητα (όνομα και πράγμα) ΑΦΤΕΡ αλλά και η αναβίωση του Τροχόσπιτου που ήταν ιδέα της Όλιας Λαζαρίδου. Με σεβασμό στο παρελθόν και το αρχαίο έργο, με την υπενθύμιση της θεραπευτικής δύναμης της Επιδαύρου, το άνοιγμα σε νέους χώρους και το βλέμμα στραμμένο σε ό,τι μπορεί να συνιστά σύγχρονη πρωτοπορία και με συνομιλητή τη νέα γενιά (Gen260, το φρέσκο μίνι φεστιβάλ με παραστάσεις νέων καλλιτεχνών) και βεβαίως με τους Έλληνες δημιουργούς σε περίοπτη θέση («το ελληνικό θέατρο, η μεγάλη μας φροντίδα», είπε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών είναι πολυσυλλεκτικό και σίγουρα ενδιαφέρον. Δεν είναι λίγοι οι νέοι θεσμοί που εγκαινιάζει, ανάμεσα τους το «Έναστρος ουρανός – Έναστρες νύχτες» με πρόκειται για μεταμεσονύκτιες προβολές του εφήμερου της σκηνικής πράξης και οι «Πυγολαμπίδες» έναν  κύκλο διαλόγων σε επιμέλεια Δημήτρη Παπανικολάου. Όπως πάντα, στην Πειραιώς 260 θα φιλοξενηθούν πολλές μουσικές εκδηλώσεις.

Συνοπτικά, το πρόγραμμα της Πειραιώς 260

Το Φεστιβάλ ανοίγει με τον Χάινερ Γκαίμπελς, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής μουσικής και θεατρικής σκηνής με το «Το Σλήμαν III» στις 29 – 31 Μαΐου & 1 Ιουνίου που αποτελεί μια απόπειρα δημιουργίας διαφορετικών χώρων εμπειρίας για το κοινό, που επιτρέπουν την εκ νέου εξέταση της αντίληψής μας για την Ιστορία. Στις 30 Μαΐου, βασισμένο σε μια ιδέα του Ρόμπερτ Ουίλσον και του Φίλιπ Γκλας, η παράσταση που άλλαξε ριζικά το τι τι νοείται όπερα τον εικοστό αιώνα, το «Einstein on the Beach». Στις 1 & 2 Ιουνίου θα παρουσιαστεί το «The Child» ένα έργο της Ναγκμέ Σαμινί που σκηνοθετεί η Afsaneh Mahian, όπου τρεις γυναίκες από το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη, όλες τους επιζώσες κακοποίησης, συλλαμβάνονται σε μια ακτή της δυτικής Ευρώπης.

Ακολουθούν «Carcoma» της Αλεξίας Παραμύθα-βασισμένο στη νουβέλα «Σαράκι»- «Grauts» του Γιάννη Μαυριτσάκη (6 & 7 Ιουνίου), «όμικρονγιώτα» του Γιάννη Διδασκάλου (6 ΙΟυνίου), η διασκευή του έργου του Πέτερ Χάντκε «Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι» (7 Ιουνίου), «Πώς κατοικώ» της Αρίστης Τσέλιου, (8 Ιουνίου).
Η Στεφανία Γουλιώτη σκηνοθετεί «Το φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ», βασισμένο στο έργο του Δημήτρη Χατζή (8-11 Ιουνίου), ο Πάνος Ηλιόπουλος  το «Τούνελ », βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα του Φρίντριχ Ντύρενματ (9 Ιουνίου), ο Δημήτρης Τσικούρας «Το παραμύθι των λύκων» (10 Ιουνίου).

Ακολουθούν στην ενότητα του χορού «MÁM» των Ιρλανδών Teaċ Daṁsa – Michael Keegan Dolan (11 Ιουνίου), στο θέατρο το «Stores» του Γιώργου Βαλαή με ήρωες που βρίσκονται σε υπαρξιακά αδιέξοδα (14 & 15 Ιουνίου), στην performance το «Προσωδία Nicoline van Harskamp, μεταφορά μιας παλαιάς επικής ιστορίας,  του Epic of Siri, ενός έπους που εξυμνεί τα κατορθώματα μιας γυναίκας και τραγουδιέται ακόμα και σήμερα στη Νότια Ινδία(14 & 15 Ιουνίου), στην μουσική το «TEMPI, 57 καρδιακοί παλμοί & ηλεκτρονικά» του Ορέστη Καραμανλή.

Το «Haribo Kimchi» του Τζάχα Κου θα μας μεταφέρει σε ένα ​​​​pojangmacha («ποτζανγκμάτσκα») όπως λέγονται τα νυχτερινά στέκια για γρήγορο φαγητό στη Νότια Κορέα (16 & 17 Ιουνίου).

badke(remix), amir sabra & ata khatabΣτο   «Hide to show» του Nadar Ensemble – Michael Beil  η οργανική και ηλεκτρονική μουσική συναντούν το βίντεο και την τεχνολογία (20 & 21 Ιουνίου). Για πρώτη φορά στην Ελλάδα έρχονται οι Παλαιστίνιοι Amir Sabra – Ata Khatab με το «Badke(remix)» (20 & 21 Ιουνίου) ενώ ίδιες μέρες θα διεξαχθεί και το 6ο Athens Festival Urban Dance Contest, το σταθερό σημείο συνάντησης για τη hip hop και τη street dance σκηνή στο Φεστιβάλ Αθηνών. Παράσταση χορού και το «NOD» του Αλέξανδρου Βαρδαξόγλου (21 & 22 Ιουνίου). Ακολουθούν οι «Πρόγονοι» της Εύας Στεφανή στην ενότητα Σύνθετες Δράσεις (23/6), το «Voice Lab» της Frauke Aulbert, μια μετα-ψηφιακή περφόρμανς (24/6), η «Ζ’ Επιστολή ή ο απογοητευμένος Πλάτωνας» του Αλέξανδρου Μυστριώτη, «Sleeping Fires» του Kurō Tanino (27 & 28 Ιουνίου), «Seppuku. The Funeral of Mishima or the Pleasure of Dying» της Angélica Liddell (28 – 30 Ιουνίου ).
Ο Μάνος Τσαγκάρης θα παρουσιάσει τη lecture performance «Reinventing the wheel» (28/6) και την ίδια ημέρα θα γίνει αφιέρωμα στον συνθέτη Γιώργο Απέργη από το Quatuor Diotima.

Θέμης Πάνου και Βίλια Χατζοπούλου σκηνοθετούν την παράσταση «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα» που μας γυρίζει στο 1950 όπου μια δασκάλα, στον πρώτο της διορισμό αφήνει την ηπειρωτική Ελλάδα και ταξιδεύει σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων για να διδάξει σε ένα μονοθέσιο δημοτικό σχολείο (30 Ιουνίου – 2 Ιουλίου), η Ιρανή Armin Hokmi υπογράφει τη χορευτική παράσταση «Shiraz» που φέρνει στο προσκήνιο τον χορό ως άσκηση συλλογικής μνήμης (1 & 2 Ιουλίου), ο Milo Rau το «Medea’s Children» όπου μια μητέρα σκοτώνει τα πέντε παιδιά της και  αποτυγχάνει στην αυτοκτονία της ( 4 & 5 Ιουλίου) , ίδιες μέρες και η Gemma Hansson Carbone σκηνοθετεί το έργο «Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» του Δημήτρη Δημητριάδη.

Η Ένωση Ελλήνων Μουσουργών θα παρουσιάσει το «Raw Portraits» (5 Ιουλίου), οι Needcompany – Jan Lauwers – Maarten Seghers το «Lee Miller in Hitler’s Bathtub» που έχει στην καρδιά του τη φωτογράφο πολέμου Λι Μίλερ (7 & 8 Ιουλίου), ο Φώτης Νικολάου την παράσταση χορού και θεάτρου «Ο διάδρομος» μια ποιητική σύνθεση γύρω από τις έννοιες του πενθους και της ταυτότητας  (8 & 9 Ιουλίου), το δίδυμο Lina Majdalanie – Rabih Mroué το «Four Walls and a Roof» ( 12 & 13 Ιουλίου), η Γκλόρια Ντορλιγκούτσο το «Butchers» που αναδεικνύει πώς μια χειρωνακτική εργασία μπορεί να αποκτήσει σκηνική μορφή και τελετουργική υπόσταση (12 & 13 Ιουλίου) και η ομάδα σύγχρονου χορού TAO Dance Theater το «16 & 17» εκπροσωπώτας τη σύγχρονηκαλλιτεχνική δημιουργία της Κίνας (13 & 14 Ιουλίου). Ακολουθούν η «Γη της Επαγγελίας» μια παράσταση βαθιά συνδεδεμένη με την ταυτότητα και την ευρύτερη κοινωνία της Δυτικής Μακεδονίας από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης σε σκηνοθεσία Γεωργία Μαυραγάνη (14 & 15 Ιουλίου), «Ending in Beauty» του Mohamed El Khatib μια τρυφερή και συνάμα καυστική ιστορία αποχαιρετισμού (στο πλαίσιο «Φωνές του αραβικού κόσμου», 17 & 18 Ιουλίου), τα δύο έργα «No Time To Fly» και «As Holy Sites Go» της Deborah Hay που φωτίζουν την έρευνα της στο χορό (17 & 18 Ιουλίου).

Η Λένα Κιτσοπούλου καταπιάνεται με τις «Βάκχες» (20-22 Ιουλίου) η χορογράφος Μαρία Χασάπη με τη γλώσσα της στατικότητας στο «Us» (22 & 23 Ιουλίου), η Ζωή Ευσταθίου  με το ερώτημα «When Did Silence Get This Loud?» (22 – 24 Ιουλίου), ο χορογράφος και χορευτής Πάνος Μαλακτός με το σώμα που αντιδρά στο «Brightest Heroine» (22 – 24 Ιουλίου), η Χριστιάνα Κοσιάρη με τον θάνατο ως μια γιορτή στα «Κόλλυβα» (22 – 24 Ιουλίου). Η Christiane Jatahy βασίζει την θεατρική παράσταση «A TRIAL» στο «Ένας εχθρός του λαού» του Χένρικ Ίψεν (26 & 27 Ιουλίου).