O Bad Bunny είναι η μόνη αλήθεια
Ο ήλιος ετοιμαζόταν να δύσει στην Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνια όταν ο Bad Bunny εμφανίστηκε ανάμεσα στα ζαχαροκάλαμα του Πουέρτο Ρίκο, περιτριγυρισμένος από jíbaros με pavas (αγρότες με παραδοσιακά ψάθινα καπέλα), viejitos που έπαιζαν ντόμινο (ένας τρυφερός όρος για τους μεγαλύτερους άνδρες) και παραγγέλνοντας πιράγκουα (τριμμένο πάγο) από έναν πάγκο με φανταχτερά γράμματα- όλα αναμφισβήτητα σύμβολα του Πουέρτο Ρίκο σε μία από τις μεγαλύτερες σκηνές του πλανήτη.
Γεννημένος σε ένα μικρό νησί της Καραϊβικής με μια περίπλοκη αποικιακή ιστορία, ο Μπενίτο Αντόνιο Μαρτίνεζ Οκάσιο έφερε την κουλτούρα του Πουέρτο Ρίκο στο στάδιο Levi’s χωρίς κανένα δισταγμό, σε ένα Super Bowl ημίχρονο που αποτέλεσε στιγμή-ορόσημο για τους Λατίνους της Αμερικής και όχι μόνο.
Ξεκίνησε με τις τεράστιες reggaeton επιτυχίες του, το «Tití Me Preguntó», και στη συνέχεια το «Yo Perreo Sola», επαναφέροντας το σκηνικό ενός casita («μικρού σπιτιού») από την πορτορικανική του περιοδεία, ανεβαίνοντας στην σκεπή και φιλοξενώντας διάσημους καλεσμένους στο «πάρτυ» του. Μεταξύ άλλων είδαμε τον Πέδρο Πασκάλ, την Τζέσικα Άλμπα και την Κάρντι Μπι να χορεύουν σαν να μην υπάρχει αύριο.
Κάποιοι από εμάς (με λιγοστή φαντασία) ίσως να μην περίμεναν να ακουστεί το «Safaera», το πιο σκληρό και «βρώμικο» κομμάτι του δίσκου του YHLQMDLG σε μία σκηνή σαν του Super Bowl, αλλά ο Bad Bunny έπαιξε μπάλα με τον πιο πρωτότυπο τρόπο, κοροιδεύοντας τα πολλά (πολλά) μπιμπ του κομματιού και κρατώντας έναν διαβόητα εχθρικό στίχο προς την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών (FCC).
Κι εκεί που πίστευες ότι δεν θα μπορούσε να γίνει πιο εντυπωσιακό και rowdy, ο Μπενίτο έκανε stage dive από το la casita, αποπροσανατολισμένος καθώς ξεδίπλωνε ένα μουσικό συνονθύλευμα από τα πιο «βαριά» κομμάτια της reggaetón όλων των εποχών, μεταξύ των οποίων το «Pa’ Que Retozen», το «Dale Don» και προφανώς το «Gasolina» του Daddy Yankee. To show ήταν μια ζαλιστική μουσική υπενθύμιση των πολλών θρύλων του Πουέρτο Ρίκο – της reggaetón, της salsa, της μουσικής jíbaro – με τον Bad Bunny να αποτελεί μαέστρο, ορχήστρα και πρώτο βιολί ταυτόχρονα.
«Mi nombre es Benito Antonio Martínez Ocasio» συστήθηκε στο κοινό στην μητρική του γλώσσα. «Και αν είμαι εδώ σήμερα, στο Super Bowl 60, είναι επειδή ποτέ, μα ποτέ δεν σταμάτησα να πιστεύω στον εαυτό μου. Και πρέπει κι εσύ να πιστεύεις στον εαυτό σου. Αξίζεις περισσότερο από όσο νομίζεις». Στην συνέχεια ακούστηκε η μελωδία του τραγουδιού του «Monaco», με μία guest εμφάνιση – έκπληξη της Lady Gaga, η οποία συνόδεψε μουσικά έναν αληθινό γάμο (!), τραγουδώντας και χορεύοντας μαζί με το συγκρότημα Los Sobrinos. Στο φόρεμά της υπήρχε ένα maga, το εθνικό λουλούδι του Πουέρτο Ρίκο.
Ο Ρίκι Μάρτιν, ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του Πουέρτο Ρίκο, πήρε στη συνέχεια την σκυτάλη και ερμήνευσε το τραγούδι του Bad Bunny «Lo Que Le Pasó a Hawaii» («Τι συνέβη στη Χαβάη»), έναν σύγχρονο ύμνο για την πολιτιστική αυτονομία του Πουέρτο Ρίκο σε μια εποχή νεοαποικιοποίησης. Ο Μάρτιν καθόταν σε πλαστική καρέκλα μπροστά σε μια μπανανιά, σκηνικό που αντικατοπτρίζει το εξώφυλλο του τελευταίου άλμπουμ του Bad Bunny «Debí Tirar Más Fotos», το οποίο πήρε και Grammy πρόσφατα.
Καθώς τραγουδούσε τα πιο πολιτικά του κομμάτια, ο Μπενίτο ανέμιζε την σημαία της πατρίδας του σε χρώματα κόκκινου, λευκού και γαλάζιου, περνώντας με απόλυτη σαφήνεια το μήνυμα της ανεξαρτησίας της. Για περίπου 13 λεπτά, όλα τα μάτια στο γήπεδο — και σε όλο τον κόσμο — ήταν στραμμένα σε εκείνον. Και εκείνος με την σειρά του, τήρησε όλες του τις υποσχέσεις φέρνοντας στην σκηνή του Super Bowl και στα μάτια όλων μας την κουλτούρα του Πουέρτο Ρίκο, με τις παραδόσεις, τους ανθρώπους και την μουσική κληρονομιά του.
View this post on Instagram
Ποιος ο λόγος που συγκινηθήκαμε όμως όλοι, ακόμα και αν βρισκόμαστε στην άλλη άκρη του κόσμου; Είναι ίσως η δύναμη της κοινότητας, που προστατεύει και εξυψώνει τα παιδιά της. Ή μπορεί να είναι και η επιμονή ενός λαού που απειλείται καθημερινά από μια φασιστική κυβέρνηση να υποταχθεί σε ένα άτιμο σύστημα. «Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική», διακήρυσσε ο Μπενίτο καθώς προχωρούσε προς το τέλος του σετ του, κατονομάζοντας τη Χιλή, την Αργεντινή, όλη τη Νότια και Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική πριν τελειώσει με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Πουέρτο Ρίκο. «Seguimos aquí», («Είμαστε ακόμα εδώ») έκλεισε, καρφώνοντας μια μπάλα ποδοσφαίρου με το μήνυμα: «Μαζί, είμαστε η Αμερική».
Πίσω του μία ταμπέλα με μεγάλα γράμματα διαβάζει: «Το μόνο πράγμα πιο δυνατό από το μίσος είναι η αγάπη». Και για μερικά λεπτά την Κυριακή το βράδυ, ήταν η μόνη αλήθεια.
