Τα πιο αξέχαστα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» είναι της Κέιτ Μπους

Μια από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες της χρονιάς, τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» της Έμεραλντ Φένελ («Saltburn», «Promising Young Woman») ήρθαν φέτος να προστεθούν στην μακρά λίστα των έργων που έχουν βασιστεί στο ή εμπνευστεί από το γοτθικό (και μοναδικό) μυθιστόρημα της Έμιλυ Μπροντέ, ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα, πλέον κλασικά, της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Από την πρώτη έκδοση το 1847, λοιπόν, φτάνουμε στο 2026, με τους Μάρκγο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι να ενσαρκώνουν τους διαχρονικούς χαρακτήρες Κάθριν και Χίθκλιφ, φέρνοντας στην μεγάλη οθόνη μια steamy εκδοχή της πρωτότυπης ιστορίας, η οποία έχει προσαρμοστεί δεκάδες φορές ανά τα χρόνια για το σινεμά, την τηλεόραση, το θέατρο και την όπερα, ξεκινώντας το 1920 (!) με ένα βουβό φιλμ.

Έκτοτε, στην ποπ κουλτούρα θυμόμαστε εντονότερα την ομότιτλη ταινία του 1939 σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ, με τους Μερλ Όμπερον και Λόρενς Ολίβιε, την Ζιλιέτ Μπινός και τον Ρέιφ Φάινς στα «Ανεμοδαρμένα Ύψη της Έμιλυ Μπροντέ» του Πίτερ Κοσμίνσκι (1992) και την πιο σύγχρονη – και ίσως πιο ρεαλιστική – διασκευή της Άντρεα Άρνολντ (2011) με τους Κάγια Σκοντελάριο και Τζέιμς Χόσον. Όσον αφορά τις κινηματογραφικές Κάθριν, δεν είναι λίγες οι ηθοποιοί που κουβάλησαν τίμια το βάρος ενός τόσο περίτεχνα σχεδιασμένου γυναικείου χαρακτήρα, εντυπωσιακού βάθους και αφοπλιστικής περιπλοκότητας. Κι όμως, καμία Κάθριν Λίπτον δε μας στοίχειωσε τόσο όσο αυτή της Κέιτ Μπους. Και το κατάφερε σε ούτε 4 λεπτά. Πάμε να δούμε πως.

Αναμενόμενα, το πιο πολυπαιγμένο τραγούδι της Κέιτ Μπους στο Spotify δεν είναι άλλο από το «Running Up That Hill (A Deal With God)», με πάνω από 1,5 δισεκατομμύρια ακροάσεις – αριθμός ο οποίος σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην αναβίωσή του μέσω «Stranger Things», οπού το ακούσαμε αμέτρητες φορές παρέα με την Μαξ και το cd player της. Το τραγούδι κυκλοφορεί το 1985 και σηματοδοτεί το πρώτο single του ποπ δίσκου με το iconic cover, «Hounds of Love». Ως τότε όμως, η Κέιτ Μπους είχε ήδη κατοχυρώσει τη θέση της ανάμεσα στις πρωτοπόρες, κορυφαίες μουσικές φιγούρες της Βρετανίας και όχι μόνο, κάνοντας την δυναμικότατη αρχή το 1978 με το debut single της, «Wuthering Heights». Εμπνευσμένη εμφανώς από το ομότιτλο βιβλίο, η Κέιτ (Κάθριν) Μπους ενσαρκώνει την συνονόματη της και καταθέτει ένα art pop «ξόρκι» που απευθύνεται στον Χίθκλιφ και αρνείται τις χαμηλές νότες, γραμμένο εξολοκλήρου από την ίδια, η οποία πηγαίνει μαζί του στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ.

Οι στίχοι αντλούν από την γκόθικ ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος και τις ποιότητες της σκιαγραφημένης σχέσης των χαρακτήρων γενικά, και από ένα κρίσιμο απόσπασμα συγκεκριμένα (προσοχή, σπόιλερ): Η Κάθι «επιστρέφει σπίτι» μετά τον θάνατό της και ζητά από τον Χίθκλιφ να την αφήσει να μπει μέσα, προσπαθώντας να τον πείσει πως είναι όντως εκείνη («It’s me / I’m Cathy / I’ve come home now / I’m so cold / Let me in your window»). Κυρίως όμως, ζητά την ψυχή του («Let me have it / Let me grab your soul away») – ένα αίτημα που ενθυλακώνει όλη την εμμονή της Κάθριν, μια εμμονή την οποία η Μπους επιτελεί όχι μόνο στιχουργικά, αλλά απόλυτα, μέσω μουσικής, βίντεο και performance, καθιστώντας τα δικά της «Wuthering Heights» ένα πολυμεσικό σημείο-φαινόμενο της μουσικής ιστορίας.

Συνοδεία του χιτ, κυκλοφορούν δύο μουσικά βίντεο – το Version 1 για την βρετανική τηλεόραση και το Version 2 για την αμερικανική. Ας σταθούμε στο πρώτο, ένα κλιπ σκηνοθετημένο πραγματικά σαν παραίσθηση, στο οποίο η Κέιτ (ξανά)γίνεται Κάθριν και υπνωτίζει πέρα από έναν φαντασιακό Χίθκλιφ, το μουσικό κοινό μιας ολόκληρης χώρας. Με τα μαλλιά της μπερδεμένα και τα μάτια της χαρακτηριστικά βαμμένα και ορθάνοιχτα, επιπλέει σε ένα λευκό φόρεμα και χορεύει, όχι τεχνικά άρτια, αλλά μεθυστικά – έναν χορό τον οποίο θα επαναλάβει ξανά και ξανά λάιβ, στην πρώτη της περιοδεία.

Η Κέιτ Μπους συστήθηκε στον κόσμο, ως μια άλλη Κάθριν, αιθέρια, απόκοσμη και επίμονη, μια ιδέα/εικόνα που συνέθεσε η ίδια για την ίδια, και που μάλλον δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα, αφού κάπως έτσι έχει εγγραφεί στη συλλογική μνήμη των φαν μέχρι και σήμερα, 40 χρόνια μετά. Και αν τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» είναι αναμφίβολα ένα βιβλίο που αντέχει στον χρόνο, δεν ισχύει το ίδιο για όλες τις «πειραγμένες» εκδοχές του. Τουλάχιστον όχι για τις κινηματογραφικές, καμία εκ των οποίων – παρά τα πλεονεκτήματα του φορμά (πλέον και της εποχής) – δεν έχει καταφέρει να αναβιώσει έναν ολόκληρο κόσμο και ένα τόσο συγκεκριμένο αίσθημα, τόσο ανατριχιαστικά τόσο άμεσα, όσο η Μπους με το τραγούδι/ξόρκι της, ένα αλησμόνητο ονειρικό τριπ, τα δικά της «Wuthering Heights».