Φεστιβάλ Sundance: Η Charli XCX περνά οριστικά στην άλλη πλευρά της οθόνης

Η χρονιά μόλις ξεκίνησε και για την Charli XCX μοιάζει ήδη ξεκάθαρο ότι το σινεμά δεν είναι πια ένα παράλληλο φλερτ, αλλά ένα νέο, σοβαρό κεφάλαιο. Στο φετινό Sundance, η παρουσία της δεν ήταν απλώς συμβολική. Τρεις διαφορετικές ταινίες, τρεις εντελώς διαφορετικοί κόσμοι και μια αίσθηση ότι η μετάβαση από την pop περσόνα στη κινηματογραφική ταυτότητα γίνεται μεθοδικά και χωρίς φόβο.

Το brat summer μπορεί να ανήκει στο πρόσφατο παρελθόν, όμως η Charli δείχνει αποφασισμένη να ξεφύγει από κάθε εύκολη ταμπέλα. Η σχέση της με το σινεμά δεν προέκυψε τώρα. Είναι χρόνια σινεφίλ, με εμμονές, αναφορές και αληθινή περιέργεια για τη φόρμα και τη διαδικασία. Αυτό που αλλάζει είναι ότι πλέον δεν αρκείται στο να σχολιάζει ή να θαυμάζει. Θέλει να συμμετέχει.

Στο The Moment, ένα mockumentary που φέρει έντονα τη δική της σφραγίδα, παίζει μια διογκωμένη εκδοχή του εαυτού της, σαρκαστική, εκτεθειμένη και αυτοαναφορική. Το project μοιάζει περισσότερο με statement παρά με απλή εμφάνιση, ένα παιχνίδι ανάμεσα στην εικόνα, τη διασημότητα και τον έλεγχο της αφήγησης. Το ότι πλαισιώνεται από ονόματα όπως ο Alexander Skarsgård και η Rosanna Arquette ενισχύει το βάρος της επιλογής της.

Στο I Want Your Sex του Greg Araki, η παρουσία της είναι μικρότερη αλλά ενταγμένη σε ένα σύμπαν που της ταιριάζει απόλυτα. Προκλητικό, σκοτεινό, με έντονη φόρτιση γύρω από την επιθυμία και την εξουσία. Δεν προσπαθεί να ξεχωρίσει, αλλά να ενσωματωθεί, κάτι που δείχνει συνειδητή στάση και όχι ανάγκη προβολής.

Στο The Gallerist της Cathy Yan, κινείται ξανά σε πιο υπόγεια τροχιά, μέσα σε μια μαύρη σάτιρα για τον κόσμο της τέχνης και της φιλοδοξίας, πλάι σε ένα εντυπωσιακό ensemble. Ακόμα κι αν ο ρόλος της παραμένει αινιγματικός, η επιλογή του project λέει ήδη πολλά.

Το ενδιαφέρον είναι ότι καμία από αυτές τις ταινίες δεν μοιάζει ασφαλής. Δεν υπάρχει η εύκολη διαδρομή, ούτε η προσπάθεια να μεταφερθεί αυτούσια η pop περσόνα στη μεγάλη οθόνη. Οι επιλογές της είναι indie, παράξενες, συχνά άβολες και γι’ αυτό ακριβώς πειστικές.

Με επόμενα βήματα όπως το Faces of Death και τη συμμετοχή της στο Sacrifice του Ρομέν Γαβρά, η Charli XCX δείχνει ότι δεν αντιμετωπίζει το σινεμά ως παρένθεση. Αντίθετα, μοιάζει να χτίζει σιγά σιγά μια δεύτερη δημιουργική ταυτότητα, πιο σκοτεινή, πιο απρόβλεπτη και λιγότερο θορυβώδη. Και κάπως έτσι, το Sundance δεν ήταν απλώς μια στάση, αλλά η αφετηρία.