5 καλοκαιρινές ελληνικές ταινίες για καλό (αντι)Δεκαπενταύγουστο
Μία λίστα με καυτές, ζοφερές και βαθιά αθηναϊκές ταινίες για όσους έχουν ήδη δει αρκετές φορές τα «Φτηνά Τσιγάρα» και το «Τσίου».
Περιεχόμενα
Μπορεί να μην είναι υπέρ μου αλλά, όπως έχω ξαναπεί, δεν έχω πάει σε καμία αυγουστιάτικη προβολή των «Φτηνών Τσιγάρων». Και, τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν έχω πάει σε καμία προβολή της συγκεκριμένης ταινίας γενικά. Παρ’ όλα αυτά, ο Ρένος Χαραλαμπίδης στοιχειώνει τα καλοκαίρια μου στην Αθήνα, με τον ίδιο τρόπο που τα στοιχειώνει το «Τσίου» του Μάκη Παπαδημητράτου, το δροσερότερο πλην ανατριχιαστικότερο «Suntan» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου και το θεματικά αταίριαστο αλλά εξίσου συνδεδεμένο με τα καλοκαίρια μου «Paris, Texas» του Βιμ Βέντερς. Το κοινό σημείο τους έχει υπάρξει το γεγονός πως κάθε χρόνος που περνάει, οι προβολές τους πληθαίνουν με ρυθμό απειλητικό.
Γι’ αυτό το λόγο έστιψα το μυαλό μου για να βρω πέντε ταινίες που δεν είναι κλασικά δεκαπενταυγουστιάτικες αλλά παρουσιάζουν τον καύσωνα και την αστική κόλαση με έναν τρόπο οικείο, μιλούν ρεαλιστικά για τη ζωή στην Αθήνα, τις συνέπειες της σύγχρονης ιστορίας μας και, γιατί όχι, αποτελούν εμβληματικές προσθήκες στον κόσμο του ελληνικού κινηματογράφου. Τουλάχιστον, μερικές από αυτές.
Tungsten
Φέτος τον συζητούσαμε γιατί έκανε μια από τις πιο εντυπωσιακές ταινίες της χρονιάς αλλά κι επειδή σάρωσε στα Βραβεία ΙΡΙΣ της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Ο Γιώργος Γεωργόπουλος («Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ», «Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό») στο «Tungsten» μας παρουσιάζει μια Αθήνα-ζούγκλα, κανιβαλιστική, περιοριστική, ένα βήμα πριν τη λιτότητα και πολλά βήματα πριν την αλληλεγγύη. Έτσι, ακολουθούμε έξι ξεχωριστές ιστορίες Αθηναίων που βρίσκονται στα όρια της νευρικής κρίσης με αλλεπάλληλες διακοπές ρεύματος και τρέξιμο μέσα στην πόλη.
Wasted Youth
Με τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ακόμη νωπή, οι Γιαν Βόγκελ και Αργύρης Παπαδημητρόπουλος γύρισαν μια ταινία που ενσάρκωσε στο σύνολο της την αίσθηση της εφηβικής ανησυχίας. Ο Ηλίας, ένα δεκαξάχρονο αγόρι, περνάει τον χρόνο του κάνοντας σκέιτ. Ο Βασίλης είναι ένας αστυνομικός που είναι δυσαρεστημένος από τη ζωή του και την αδιέξοδη δουλειά του. Ένα βράδυ, οι δυο τους θα συναντηθούν, με τραγικές συνέπειες. Το «Wasted Youth» είναι ένα στιγμιότυπο από μια άλλη Αθήνα και μια άλλη εποχή, στην οποία, παρεμπιπτόντως, υπήρχε ακόμη το Τώρα Κ44.
Μια Θέση στον Ήλιο
Μεσαίου μήκους αλλά μεγάλου αντίκτυπου. Η ταινία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη ακολουθεί τον Ηλία, έναν άντρα που προσπαθεί να καλύψει το κενό στη ζωή του βγαίνοντας έξω και μπλέκοντας με άντρες. Στον δρόμο του βρίσκει τον φτωχό Παναγιώτη, έναν Αλβανό μετανάστη που μόλις έφτασε στη χώρα. Η σχέση τους είναι θυελλώδης και τραγική και συμπεριλαμβάνει μια εκδοχή της Αθήνας των 90s που δεν μοιάζει τόσο πολύ με το σήμερα.
Η Πόλη των Θαυμάτων
Για τον Δημήτρη Αθανίτη, η Αθήνα δεν είναι απλά μια ζοφερή και καυτή κόλαση αλλά μια πόλη γεμάτη γωνιές που μπορείς να ερωτευτείς. Μπορούμε να υιοθετήσουμε αυτή την οπτική για λίγο: όσο η Αθήνα προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι τουρίστες ταξιδεύουν στην πόλη για να δουν τους εορτασμούς από κοντά, παρακολουθούμε έξι διαφορετικές ιστορίες. Το κοινό τους χαρακτηριστικό; Ότι μέσα στην αστική παράνοια, ο καθένας ψάχνει το δικό του θαύμα.
45m²
Το 2010 οι πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης δεν είχαν κάνει ακόμη την εμφάνισή τους στην Ελλάδα αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν είχαμε ήδη τους δικούς μας καημούς. Για την πρωταγωνίστρια του Στράτου Τζίτζη, η οποία μαζεύει ό,τι χρήματα έχει για να μετακομίσει σε ένα μικρό σπίτι, ένας από τους καημούς της είναι πως καλείται να βρει τον εαυτό της μέσα σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση. Αν υπάρξουν οικογενειακά τραπέζια αυτόν τον Δεκαπενταύγουστο, αυτή είναι ίσως η κατάλληλη προβολή για να τα διαδεχθεί.
