Ριφιφί: Η σειρά για την οποία μιλάνε όλοι από χθες, κοντράρει τις αμερικάνικες, έχει ερμηνείες για Χρυσή Σφαίρα
Με το Έτερος Εγώ έγινε για 3 σεζόν χαμός. Με τις 17 Κλωστές έγινε λιγότερος χαμός όσο προβαλλόταν στην Cosmote TV, όταν άρχισε να προβάλλεται στο MEGA συζητήθηκε λίγο περισσότερο. Με το Ριφιφί, ο Σωτήρης Τσαφούλιας θα γίνει αντικείμενο συζήτησης κάθε θεατή και, αν τυχόν η σειρά κυκλοφορήσει πιο μετά σε ελεύθερο κανάλι, και κάθε τηλεθεατή.
Το Ριφιφί κατάφερε από το πρώτο κιόλας επεισόδιο να καταθέσει την υψηλότερη δυνατή ποιότητα που έχουμε δει από ελληνική σειρά, ακόμα πιο πάνω κι από το Maestro και το Milky Way, που είναι για μας οι δύο πιο ορθά στημένες σειρές των τελευταίων ετών, μαζί με αυτές του ΑΝΤ1+, όπως οι Ψυχοκόρες κλπ.
Η σεζόν, μίνι σεζόν καθότι βασίζεται σε πραγματική ιστορία κλοπής 5 δισ. δραχμών από τράπεζα στο Νέο Κόσμο το 1992, αποτελείται από 6 επεισόδια και είναι στημένη έτσι ώστε δε φαίνεται πιθανό τα επόμενα 5 επεισόδια να μην είναι εξίσου καλά, άρα να συνεισφέρουν στο ότι πρόκειται για μια καταπληκτική σειρά.
Διαβάστε ακόμη: Η καλύτερη σειρά της χρονιάς
Τι κάνει τη σειρά τόσο καλή;
Στο Ριφιφί, λοιπόν, όλα κινούνται γύρω από την Όλγα (Ευαγγελία Μουμούρη), η οποία για πάνω από μια δεκαετία οργανώνει το σχέδιό της με το οποίο θέλει να εκδικηθεί το καπιταλιστικό σύστημα που ξεφτιλίζει ανθρώπους και τους παίρνει το βιός χωρίς να τους δώσει ούτε μια ευκαιρία. «Οι ζωές μας δε μετράνε γι’ αυτούς», λέει η Όλγα στον Μανώλη (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης) όταν του εξηγεί το πλάνο της. Αυτό περιλαμβάνει ανθρώπους που έχουν πληγεί από τις τράπεζες, τα δάνεια, τις εξώσεις, τους πλειστηριασμούς, που έχουν χάσει σε παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα, για να συνθέσουν μια συμμορία.
Μια συμμορία, όμως, που δε θα δράσει πάνω από μία φορά. Θα δράσει μια φορά, μόνο και μόνο για να πλήξει το ίδιο σύστημα που τους τιμώρησε αδίκως. Εδώ έγκειται και η διαφορετική προσέγγιση του σεναρίου των Ρίσβα-Σακάλη και του Τσαφούλια, διότι προσθέτουν τη δική τους πινελιά που αφορά στην ηθική εκκίνηση των μελών της συμμορίας. Δεν είναι ληστές. Είναι κοινωνικοί τιμωροί του συστήματος. Αυτό τους κινητοποιεί. Είναι επαναστάτες με αιτία.
Η Όλγα συγκεντρώνει, λοιπόν, 3 άντρες που παρακολουθεί τις ζωές τους, τον μελαγχολικό Νίκο (Βασίλης Χαραλαμπόπουλος), τον «αιώνιο έφηβο» Βάκη (Πάνος Βλάχος) και τον πληγωμένο Μιχάλη (Προμηθέας Αλειφερόπουλος) που δε γνωρίζονται μεταξύ τους και καλούνται λόγω Όλγας να συνεργαστούν για κάτι που θα τους αλλάξει τη ζωή ή θα της δώσει τη χαριστική βολή.
Ένα επεισόδιο ίσως είναι βιαστικό ως συμπέρασμα, αλλά κάποια πράγματα φαίνονται από τις πρώτες σκηνές. Το στήσιμο, η προετοιμασία της κάθε σκηνής, η κίνηση της κάμερας, τα χρώματα, οι ερμηνείες. Ειδικά οι τελευταίες, που είναι και πιο εμφανείς στο απαίδευτο μάτι του απλού θεατή, είναι για Χρυσή Σφαίρα. Ειδικά η Ευαγγελία Μουμούρη, είναι για όρθιο χειροκρότημα, υπόκλιση, οτιδήποτε υπάρχει για να δείξει κάποιος την εκτίμηση και τον ενθουσιασμό του για κάτι, της αξίζει.
Για να μη συνεχίσουμε με άλλες βαρύγδουπες δηλώσες, συγκρατούμαστε και ελπίζουμε μετά το τέλος της σε 5 εβδομάδες, να επανέλθουμε για να πούμε ξανά τα ίδια και ακόμα πιο έντονα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.