Το 5ο Evia Film Project μας ταξίδεψε ξανά στην Αιδηψό για πέντε μέρες γεμάτες σινεμά
Η πράσινη πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε για πέμπτη χρονιά και πλαισιώθηκε από προβολές, δράσεις και εργαστήρια για μικρούς και μεγάλους.
Χωρίς να το έχω καταλάβει, το Evia Film Project έχει καταλήξει να είναι ένα από τα highlights του καλοκαιριού μου. Φέτος, το φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά και μας ταξίδεψε στα Λουτρά Αιδηψού για πέντε ημέρες γεμάτες με ταινίες, συζητήσεις, βόλτες στη φύση και πολλά παγωτά.
Το Evia Film Project ξεκίνησε ως μια πράσινη πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και είχε ως στόχο τη στήριξη της Βόρειας Εύβοιας, η οποία είχε πληγεί από καταστροφικές πυρκαγιές το 2021. Από τότε, το φεστιβάλ έχει δημιουργήσει έναν κόμβο πολιτισμού, όπου μικροί και μεγάλοι, ντόπιοι και ταξιδιώτες έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν το curated πρόγραμμα, ακόμη και να δημιουργήσουν τις δικές τους ταινίες.
Οι δράσεις του φεστιβάλ είναι πολλές και φέτος δεν τις πρόλαβα από την αρχή: η έναρξη πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 23 Ιουνίου και έγινε με τραγούδι και χορό. Το σύνολο κρουστών Quilombo έδωσε τον ρυθμό (και ο ρυθμός ήταν samba!), ενώ ο κινηματογράφος Απόλλων, δίπλα στη θάλασσα, έπαιξε την «Βασίλισσα της Αφρικής» του Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ. Την ίδια στιγμή, στο Ελύμνιον προβλήθηκε ο «Ρομπέν των Δασων» του Κέβιν Ρέινολντς.
Την Τετάρτη πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση «Από την ιδέα στον κόσμο: Η διαδρομή της ελληνικής ταινίας», με τους Κωνσταντίνο Κοντοβράκη (Kinestet), Ιωάννα Μπολομύτη (Αταλάντη) και Διονύση Σαμιώτη (Tanweer Productions). Για τους μικρούς φίλους, τα εργαστήρια «CineValitsa και φύγαμε…!» και «It’s a Wrap! – Φτιάξε το Ντοκιμαντέρ σου» λειτούργησαν ως μια εισαγωγική γνωριμία με τα εργαλεία του σινεμά, μια γνωριμία της οποίας τους καρπούς έμελλε να παρακολουθήσουμε στην τελετή λήξης. Το βράδυ έφτασαν οι προβολές των ταινιών «Ράμπο», «Τροπική Καταιγίδα» και «Αγέλη Προβάτων», μια προετοιμασία για τα πάνελ που θα ακολουθούσαν.
Το μεσημέρι της Πέμπτης έφτασα στην Αιδηψό, έχοντας χάσει για λίγο μόλις τις ανοιχτές συζητήσεις «Καλλιτεχνικό vs εμπορικό σινεμά: Έννοιες ασύμβατες;», με τους Γιώργο Ζώη (κινηματογραφιστής), Μαρία Καραγιαννάκη (παραγωγός, Chase the Cut), Ορσαλία-Ελένη Κασσαβέτη (καθηγήτρια-σύμβουλος ΕΑΠ-επιμελήτρια τεκμηρίωσης filmography.gr), Αλέξανδρο Παπαγεωργίου (κριτικός κινηματογράφου-μεταφραστής) και «Σοβαρά τώρα; Η οριακή τέχνη της κωμωδίας», με τους Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο (κριτικός κινηματογράφου), Ήρα Κατσούδα (κωμικός) και Θάνο Τοκάκη (ηθοποιός).
Αλλά είχα έρθει ακριβώς πάνω στην ώρα για μια βόλτα στα Λουτρά, όπου προβαλλόταν σε λούπα η μικρού μήκους ταινία της Εύας Στεφανή, «Λουόμενοι», ένα ντοκιμαντέρ φτιαγμένο με πρωταγωνιστές τους επισκέπτες των Λουτρών, με τη σκηνοθέτη να παρευρίσκεται για να την παρουσιάσει. Στον Απόλλωνα έπαιξαν τα «Digger» και «Όταν Ξέσπασε η Βία», δύο ταινίες που την επόμενη μέρα θα αποτελούσαν αφορμή για ένα πάνελ με τίτλο «Αρρενωπότητα, βία και η εκδίκηση της φύσης».
Στη συζήτηση της Παρασκευής, λοιπόν, συμμετείχαν οι Νίκος Παναγιωτόπουλος (σεναριογράφος και συγγραφέας), Τζώρτζης Γρηγοράκης (σκηνοθέτης), Δημήτρης Κανελλόπουλος (σκηνοθέτης), Βαγγέλης Μουρίκης (ηθοποιός-κινηματογραφιστής) και η Ελίνα Ψύκου (σκηνοθέτρια-παραγωγός).
Σαν το φεστιβάλ να ήξερε ότι τις Παρασκευές μου τις περνάω στην οδό Βετρίνας 5, κάνοντας γιόγκα με την αγαπημένη μου αλεπουδο-γιόγκι , η δύση του ηλίου μας βρήκε στον χώρο του Στάδιον, ενός από τα πιο παλιά ξενοδοχεία της Αιδηψού, για ένα γρήγορο και χαλαρωτικό session. Η Ελένη Τσολάκου μας καθοδήγησε μέσα στην πρακτική και μας άφησε έτοιμους για ένα γρήγορο Aperol Spritz από το Σινεμά πριν την προβολή του «Παρασκευή και 13» που μας αναστάτωσε όσο μας έκανε και να γελάσουμε.
Στην τελετή λήξης κάναμε προσωρινά χρωματιστά τατουάζ, κεραστήκαμε παγωτίνια και αυτοκόλλητα με δεινοσαυράκια και παρακολουθήσαμε το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ που δημιουργήθηκε εξ’ ολοκλήρου από τα παιδιά που συμμετείχαν στο «It’s a Wrap! – Φτιάξε το Ντοκιμαντέρ σου». Με έμφαση στις φιλικές σχέσεις και τα χόμπι τους, τα παιδιά ήταν υπεύθυνα για τη θεματική, το σενάριο και όλα τα πλάνα του ντοκιμαντέρ, με τους εμψυχωτές του εργαστηρίου, Γιώργο Αλεξανδράκη, Μάγδα Νένου και Αμαρίλντο Τοπάλλη να παίζουν υποστηρικτικό ρόλο. Η βραδιά δε θα μπορούσε να έχει τελειώσει καλύτερα: το «Jurassic Park» του Στίβεν Σπίλμπεργκ προβλήθηκε στον κατάμεστο Απόλλωνα (η πρώτη φορά που είδα την ταινία) και η υπόσχεση πως του χρόνου πάλι, θα βρεθούμε ξανά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
