Είναι η Tilly Norwood η αρχή του τέλους για το παγκόσμιο σινεμά;
Αν ταξιδεύαμε 10 χρόνια μπροστά, ίσως να αντικρύζαμε έναν κόσμο στον οποίο η μεγαλύτερη σταρ του σινεμά είναι η Tilly Norwood. Κι ίσως όχι μόνο αυτή. Ποια είναι η κυρία, θα αναρωτιέστε. Πρόκειται για μια κατασκευή Τεχνητής Νοημοσύνης από την Eline Van Der Welden, ιδρύτρια της εταιρείας Patricle6, που είναι μια εταιρεία παραγωγής βίντεο τεχνητής νοημοσύνης.
Η Norwood μπήκε στη ζωή του χολιγουντιανού σινεμά στα τέλη του Σεπτεμβρίου, όταν κυκλοφόρησαν ρεπορτάζ που ήθελαν ατζέντηδες και στούντιο παραγωγής να βολιδοσκοπούν το ενδεχόμενο να την αναλάβουν οι μεν, να τη δουν για κάστινγκ σε ταινίες οι δε. Πολύ γρήγορα η υπόθεση διογκώθηκε και πολλοί ηθοποιοί άρχισαν να ρωτούνται για την Tilly, θορυβημένοι πως η ΤΝ ίσως τους αντικαταστήσει συντομότερα από αυτό που φοβόντουσαν. Η Der Welden έβγαλε μια ανακοίνωση όπου ξεκαθάριζε πως δεν έχει πρόθεση να συμβάλει στην αντικατάσταση ανθρώπων από AI φιγούρες και πως η Tilly είναι απλά ένα έξτρα εργαλείο.
View this post on Instagram
Κάπου εδώ, να πάμε 2 χρόνια πίσω. Τότε που τα σωματεία ηθοποιών και σεναριογράφων στο Χόλιγουντ και σε όλη την Αμερική, απεργούσαν για μήνες, τόσο για τις οικονομικές τους απολαβές όσο και με αίτημα για να μπουν όρια στην τεχνητή νοημοσύνη. Τότε τα δεδομένα ήταν πολύ διαφορετικά. Κι αυτό είναι το πρόβλημα. Είχε γίνει μια συμφωνία που ανέλυε όσα ίσχυαν ως τότε για την ΤΝ, που δεν περιελάμβαναν όμως όσα άλλαξαν στον τομέα μέχρι σήμερα. Άρα, με τον τρόπο που εξελίσσεται η ΤΝ, θα πρέπει κάθε χρόνο να γίνεται ένα νέο συμβόλαιο. Απίθανο κι αδύνατο. Και πάνω σε αυτό ποντάρουν οι δημιουργοί AI χαρακτήρων.
Η Tilly Norwood δεν είναι το πρόβλημα και, πιθανότατα, δε θα γίνει ποτέ τέτοιο. Δε θα αρχίσουν να προτιμούν τα στούντιο ψηφιακές φιγούρες, avatars και χαρακτήρες από το SIMS. Η Tilly Norwood όμως ανοίγει μια συζήτηση που θα διαμορφωθεί στις κουβέντες των σωματείων με τα στούντιο παραγωγής και με τις εταιρείες δικαιωμάτων, των λεγόμενων copyrights.
Ακόμα, η ΤΝ δεν είναι σε θέση να παράξει μια τόσο ικανή μορφή που να μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις μιας ταινίας. Είναι όμως σε θέση να αποθηκεύσει δεδομένα εμφάνισης, χαρακτηριστικά προσώπων από αληθινούς ηθοποιούς και να τους αντικαταστήσει όταν αυτοί γεράσουν.
Tilly Norwood, η Πανδώρα του σινεμά και της τέχνης
Αυτό που συζητείται εντόνως είναι ότι σύντομα ίσως βρεθούμε σε μια κατάσταση όπου ηθοποιοί θα δέχονται προτάσεις για να πουλήσουν τα δικαιώματα της εμφάνισής τους, ώστε αυτά να αποθηκευτούν και, όταν εκείνοι θα γεράσουν, τα στούντιο να τους ανασυνθέσουν σε ταινίες ως νέους. Για παράδειγμα, μπορεί να διαθέσει η Τζένιφερ Λόρενς ή ο Ράιαν Γκόσλινγκ την αποθήκευση της σημερινής τους μορφής, της νεανικής, και σε 30-40 χρόνια, κάποιος να θέλει να κάνει ένα reboot μιας ταινίας τους χρησιμοποιώντας τα data που θα τους συνθέσουν στην τωρινή τους ηλικία και εμφάνιση.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, θα μιλάμε για το οριστικό τέλος του σινεμά. Ζούμε ούτως ή άλλως σε μια εποχή που γίνεται του sequel-reboot-spinoff το πανηγύρι (τα ‘παμε κι εδώ), φανταστείτε να «ζήσουν για πάντα» όλα τα μεγάλα ονόματα της υποκριτικής, τα μοτίβα ερμηνείας τους, αυτά που τους έκαναν ξακουστούς στην αναλογική εποχή και να μην υπάρχει χώρος για τους τότε ηθοποιούς! Κι επειδή οι νεότερες γενιές δε νοιάζονται πια για την αλήθεια, ζουν βυθισμένες στα avatars, χρησιμοποιούν αφειδώς την Τεχνητή Νοημοσύνη για να ανεβάσουν φωτογραφίες τους δίπλα σε παγκόσμιους αστέρες που είναι προϊόν ΤΝ (διάολε, μέχρι και 40άρηδες και άνω το κάνουν), δε θα τους ενοχλεί κανένα σημείο «ψεύδους» στην αποτύπωση των προσώπων και των ερμηνειών.
Θα τους τάζει μια παραγωγή ότι θα δουν τον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο και τη Μάργκοτ Ρόμπι και θα τους αρκεί, γιατί δε θα θέλουν να ξεφύγουν από την εποχή που τους πρωτοείδαν όταν ήταν οι ίδιοι οι θεατές νέοι. Βλέπουμε πώς η ΤΝ στο σινεμά συνδέεται με τη νοσταλγία και ακουμπάει τη χορδή εκείνη στο μυαλό και την ψυχή που έχει συνδεθεί με τη νιότη του ατόμου. Αν βλέπω σε 30 χρόνια τον ΝτιΚάπριο να είναι ακόμα 40-45, θα νιώθω κι εγώ 30άρης κι ας είμαι 60άρης.
Η Tilly Norwood μοιάζει να είναι κάτι το αποπροσανατολιστικό, ένας Δούρειος Ίππος ή, χειρότερα, το Κουτί της Πανδώρας, που κρύβει μέσα της όλα τα κακά του κόσμου. Αν η Norwood είναι το άνοιγμα του Κουτιού, τότε το σινεμά θα αρχίσει να μετράει αντίστροφα και μόνη ελπίδα θα είναι μια σύσσωμη αντίσταση. Πώς θα είναι όμως σύσσωμη, όταν τα στούντιο θα έχουν όλα τα μέσα για να εκβιάσουν κι όταν η οποιαδήποτε συμφωνία με τα Σωματεία θα εξαντλείται και θα θεωρείται ξεπερασμένη λίγους μήνες μετά την υπογραφή της;