«Η Πιο Πλούσια Γυναίκα στον Κόσμο» είναι ακριβώς αυτό και τίποτα άλλο

Μετά τα δύο τελευταία του φιλμ, «Rachel’s Game» (2023) και «All That Divides Us» (2017), o Τιερί Κλιφά καταπιάνεται και πάλι με τις σύνθετες οικογενειακές δυναμικές και τις θεματικές της εξουσίας, του πλούτου και της παρανομίας, φέρνοντας την «Πιο Πλούσια Γυναίκα στον Κόσμο» (2025). Ο Γάλλος σκηνοθέτης επιχειρεί και στην τελευταία του δουλειά να αναδείξει την ανθρωπιά πίσω από φαινομενικά σκληρούς και αδίστακτους (γυναικείους) χαρακτήρες. Εν προκειμένω, έχει το μεγάλο αβαντάζ που ακούει στο όνομα Ιζαμπέλ Ιπέρ. Η κορυφαία Γαλλίδα ηθοποιός υποδύεται τον ομώνυμο ρόλο, φυσικά με εντυπωσιακή μαεστρία, καταλήγοντας το μοναδικό κίνητρο του θεατή να υπομείνει ένα μακρόσυρτο φιλμ που παλεύει να αγγίξει επίπεδα πέρα από την επιφάνεια. Στοιχεία οικογενειακού δράματος, μαύρης κωμωδίας, θρίλερ και βιογραφίας μπλέκονται άχαρα, με αποτέλεσμα «Η Πιο Πλούσια Γυναίκα στον Κόσμο» να καταλήγει τόσο μονοδιάστατη όσο και η πρωταγωνίστριά της, την οποία δε γνωρίζουμε ποτέ σε αρκετό βάθος ώστε να συνδεθούμε.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Μην υποτιμάτε τους πλατωνικούς έρωτες

Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Μαριάν Φερέρ (Ιπέρ), η κληρονόμος μιας well-established αυτοκρατορίας καλλυντικών στη Γαλλία και η πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο. Μας συστήνεται ως μια συγκρατημένη και σοβαρή επαγγελματίας, αλλά και ως μια απόμακρη και ψυχρή μητέρα και σύζυγος. Λίγο η μέση ηλικία, λίγο το «it’s lonely at the top» εφέ, η Μαριάν φαίνεται να έχει χάσει κάθε διάθεση για ανθρώπινη επαφή αλλά και για καλοπέραση. Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει από το πουθενά ο Πιέρ-Αλάν (Λοράν Λαφίτ), ένας εκκεντρικός φωτογράφος, αφιλτράριστος στα όρια τόσο του χυδαίου όσο και του ανακουφιστικού. Μέσα από τον φακό του, η Μαριάν βλέπει μια εκδοχή του εαυτού της που συμπαθεί – πιο προσιτή, πιο αυθόρμητη, πιο ανθρώπινη. Η Μαριάν ερωτεύεται πλατωνικά τον γκέι αρτίστα, ο οποίος διεκδικεί και κατακτά μια πρωταγωνιστική και προνομιακή θέση στη ζωή της. Ταυτόχρονα, ο Πιέρ-Αλάν διεκδικεί και κατακτά ένα τεράστιο ποσό του πλούτου της, ένα ποσό εκατομμυρίων. Αυτό τον καθιστά ύποπτο στα μάτια των κοντινών ανθρώπων της Μαριάν, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να την προστατεύσουν παρά τις αντιστάσεις της.

Θα ήταν υπερβολικό αν δεν ήταν αλήθεια

Εκ πρώτης όψεως, η ιστορία ακούγεται τραβηγμένη και σε κάνει να απορείς: πώς μια γυναίκα που κατάφερε να είναι η πλουσιότερη στον κόσμο, γοητεύεται από έναν άγνωστο τόσο πολύ που υποκύπτει στις τσαχπινιές του; Θα μπορούσε στ’ αλήθεια ένας τόσο αφελής άνθρωπος να φτάσει ποτέ στην κορυφή; Η δυσπιστία υποχωρεί με την πληροφορία πως ο Κλιφά εμπνεύστηκε από το πραγματικό σκάνδαλο Μπετενκούρ που απασχόλησε τη Γαλλία το 2010. Ο χαρακτήρας της Μαριάν βασίζεται στη δισεκατομμυριούχο κληρονόμο της L’ Oreal, Λίλιαν Μπέτενκουρ, την οποία εξαπάτησε ο φωτογράφος Φρανσουά-Μαρί Μπενιέρ.

Θα ήταν ενδιαφέρον αν δεν ήταν τεμπέλικο

Η κομβική διαφορά μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας, έγκειται στο γεγονός πως ο χαρακτήρας της Μαριάν παρουσιάζεται ως υγιής ενώ η Μπέτενκουρ έπασχε στην πραγματικότητα από άνοια. Με αυτήν την επιλογή του, ο Κλιφά επιχειρεί να υπογραμμίσει την ευθραυστότητα του ανθρώπου που προκύπτει από μια ανιαρή, μοναχική ζωή. Μας λέει δηλαδή, ότι η ανάγκη της Μαριάν να νιώσει ζωντανή, να αισθανθεί σαν μέρος του κόσμου, την καθιστά πρόθυμη να θυσιάσει από τη λογική μέχρι την περιουσία της. Δυστυχώς, ο Γάλλος δημιουργός σπαταλά την ενέργειά του σε λάθος σημεία: προσπαθεί υπερβολικά για να μας κάνει να αντιπαθήσουμε τον «κακό» αντί να μας φέρει κοντά στον ψυχισμό της πρωταγωνίστριάς του ώστε να την καταλάβουμε. Έτσι, ο Κλιφά στήνει μια παρατραβηγμένη ιστορία που δεν είναι ποτέ ακριβώς κωμική και ποτέ ακριβώς δραματική, και επιχειρεί στο δεύτερο μισό να αναπαράγει την ατμόσφαιρα της «Πισίνας» του Ντερέ ή τον «Ταλαντούχο Κύριο Ρίπλεϊ», αλλά επιτηδευμένα και ανεπιτυχώς. Στο τέλος, «η πιο πλούσια γυναίκα στον κόσμο» εντυπώνεται στον θεατή ως ακριβώς αυτό και τίποτα παραπάνω.