«Δημόσια Ιδιωτική Οικία»: Το Onassis Culture στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Πώς φαντάζει το μέλλον της Αθήνας μέσα από τα μάτια όσων κατοικούν στα στρώματα της αρχιτεκτονικής της – των ενοίκων, των νέων, των μεταναστών, των πουλιών; Το ντοκιμαντέρ Η «Δημόσια Ιδιωτική Οικία: 9 Στροφές για την Αθήνα», σε σκηνοθεσία του Τάσσου Λάγγη και παραγωγή του Onassis Culture, είναι ελεύθερα εμπνευσμένο από δύο εκδόσεις με θέμα την αθηναϊκή πολυκατοικία, τις «37 Ιστορίες Αθηναϊκών Πολυκατοικιών» (σε επιμέλεια Θωμά Μαλούτα, Νικολίνας Μυωφά, Δημήτρη Μπαλαμπανίδη, Ιφιγένειας Δημητράκου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις του Ιδρύματος Ωνάση) και το «The Public Private House», από το οποίο έχει δανειστεί και τον τίτλο του.

Στην ιστοσελίδα της Στέγης, περιγράφεται ως «ένα πολυφωνικό αστικό δοκίμιο για τις μορφές συλλογικής κατοίκησης — ανθρώπινες και μη». Η παραγωγή του Onassis Culture θα κάνει την επίσημη πρεμιέρα της στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, που θα λάβει χώρα από τις 5 έως τις 15 Μαρτίου στη συμπρωτεύουσα.

Η ταινία θέτει στο επίκεντρο τέσσερις νέες γυναίκες, που συγκατοικούν σε ένα ρετιρέ στην Αχαρνών, μια γειτονιά έντονης εθνοτικής και κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Η σκηνοθετική ματιά εστιάζει σε μια συμμετοχική, «εκ των έσω» καταγραφή, χωρίς ιεραρχίες, χωρίς επιβολή ερμηνειών. Οι ακαδημαϊκοί που εμφανίζονται δεν φέρουν τίτλους ή ρόλους, αλλά εναλλάσσονται ισότιμα με τις τέσσερις γυναίκες, τους φίλους τους και τα είδη πουλιών που κατοικούν στην Αθήνα. Όλα έχουν την ίδια υπόσταση, τον ίδιο αφηγηματικό χώρο.

Η ταινία επιλέγει να δει την πόλη όχι από ψηλά αλλά μέσα από αυτό που ονομάζει οικιακή ευτυχία: μέσα από τις ζωές που πασχίζουν να κρατηθούν, που φεύγουν για ένα «καλύτερα», που προσπαθούν να ανήκουν. Στο επίκεντρο βρίσκεται η πολυκατοικία, όχι απλώς ως ένα κτίσμα, αλλά ως αρχείο ζωών, χρήσεων, ονείρων, μεταμορφώσεων και αποχωρισμών.