5 animation για το παιδί (μέσα) σου

Εάν δηλώνεις σινεφίλ και είσαι και λίγο αγχωτικό/καταναγκαστικό τυπάκι, ίσως σου φανεί χάσιμο χρόνου να καθίσεις και να δεις παιδικά, πόσο μάλλον εάν πρόκειται για ταινίες που έχεις ήδη δει έναν Χ αριθμό φορών. Μπορούμε όμως να παραδεχτούμε, πως κάποιες μέρες θέλεις κάτι που θα σου ζεστάνει την ψυχούλα, και τα αγαπημένα σου animation ανήκουν σίγουρα σε αυτήν την κατηγορία. Εάν πάλι αισθάνεσαι «πολύ μεγάλος/η για αυτό», αρχικά ξεκόλλα. Αν δεν μπορείς να ξεκολλήσεις, μπορείς πάντα να το «ρίξεις» σε κάποιο παιδί του κοντινού σου περιβάλλοντος. Εσύ μπορεί να μην απολαμβάνεις καθόλου τις παρακάτω (άψογες) ταινίες κινουμένων σχεδίων, αλλά κάποιος πρέπει να τις μεταλαμπαδεύσει στη νέα γενιά…

1. «Καρχαριομάχος» («Shark Tale», 2004)

Από τις λίγες κινηματογραφικές ιστορίες που εκτυλίσσονται εξ’ ολοκλήρου κάτω από την επιφάνεια του νερού, μια κωμωδία που έχει να πει πολλά. Ο Όσκαρ είναι υπάλληλος σε ένα «πλυντήριο φαλαινών (και καλά αυτοκινήτων)», αλλά ονειρεύεται μια ζωή στη χλιδή, με περισσότερα χρήματα, ανέσεις, καλοπέραση και… πέραση. Έτσι, όταν θα κυκλοφορήσει μια φήμη πως το αδύναμο αυτό ψάρι σκότωσε έναν καρχαρία, ο Όσκαρ δε θα την διαψεύσει. Μόλις έγινε γνωστός και οι υπόλοιποι άρχισαν να τον παίρνουν στα σοβαρά – γιατί να το διακινδυνέψει; Ένα υπέροχο υδάτινο φιλμ για τη σπουδαιότητα της φιλίας, τους κινδύνους της έπαρσης και την σημαντικότητα του να μένεις πιστός στην αλήθεια σου.

2. «Σπίριτ: Το Άγριο Άλογο» («Spirit: Stallion of the Cimarron», 2002)

Είναι αυτό το καλύτερο γουέστερν στην ιστορία του σινεμά; Μπορεί και ναι. Στην άγρια δύση της Αμερικής, τα άγρια άλογα τρέχουν ανέμελα παρέα με τους αετούς και μακριά από τους ανθρώπους. Όλα αλλάζουν όταν ο τόπος τους καταλαμβάνεται από τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος αιχμαλωτίζει τον πρωταγωνιστή μας, Σπίριτ, και προσπαθεί να τον δαμάσει. Με τη βοήθεια των ιθαγενών που επίσης αποτελούν στόχο των αποικιοκρατών και θα βρεθούν στον δρόμο του, το ατίθασο άλογο θα προσπαθήσει να επιστρέψει στο κοπάδι του. Μια ιστορία για την ελευθερία και τα δύσκολα αντίο, με ένα υπέροχο πρωτότυπο σάουντρακ από τους Χανς Ζίμερ και Μπράιαν Άνταμς.

3. «Κουνγκ Φου Πάντα» («Kung Fu Panda», 2008)

Θυμόμαστε όλοι το Καράντε Κιντ και τον μίστερ Μιγιάγκι; Λοιπόν, το «Κουνγκ Φου Πάντα» μπορεί να θεωρηθεί η animation εκδοχή του. Η ταινία μάς συστήνει στον Πο, ένα στρουμπουλό και υπερενθουσιώδες πάντα, και στον Μάστερ Σίφου, τον υπομονετικό μέντορα που θα σταθεί δίπλα στον ασπρόμαυρο πρωταγωνιστή μας, ο οποίος επιλέγεται (κατά λάθος;) ως ο «Πολεμιστής Δράκος» που θα αντιμετωπίσει έναν επικίνδυνο και επιδέξιο μαχητή-εχθρό. Μια ταινία που αν την είχαμε κι εμείς παρέα ως παιδιά, ίσως μαθαίναμε κάτι παραπάνω όσον αφορά την στήριξη (απαραίτητο να έχεις ανθρώπους γύρω σου που πιστεύουν σε σένα), για τις  ανασφάλειες (δεν είναι δικές μας), τα όνειρα (δεν είναι άπιαστα – ακόμα και τα πιο «τρελά»).

4. «Σρεκ» («Shrek», 2001)

Υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες και βραβευμένη με Όσκαρ καλύτερου animation, μια ταινία-τομή στον κόσμο των κινουμένων σχεδίων. Ο Σρεκ είναι ένας πράσινος γίγαντας που ζει ήσυχα και βρωμερά στον βάλτο του, μισανθρωπικά και μόνος του. Στην πραγματικότητα, είναι ένας κοινωνικός απόκληρος που απομονώθηκε όχι επειδή μισεί, αλλά επειδή μισήθηκε. Όταν κινδυνεύει να χάσει τη γη του, κάνει μια συμφωνία με τον πρίγκιπα Φάρκουαντ: ο Σρεκ θα του φέρει στο σπίτι τη γυναίκα που θέλει, και θα πάρει πίσω το σπίτι του. Με μια αντισυμβατική και ανακουφιστικά δυναμική πριγκίπισσα, έναν απίθανο γάιδαρο, και έναν παρεξηγημένο πρωταγωνιστή, το «Σρεκ» ήταν για πολλούς μιλένιαλ το πρώτο παιδικό που δεν ήταν ακριβώς παιδικό – από τις θεματικές και τα ενήλικα υπονοούμενα μέχρι τα τραγούδια από τους Smash Mouth, Eels, The Proclaimers…

5. «Σρεκ 2» (2004)

… Και συνεχίζουμε με Ντέιβιντ Μπόουι, Νικ Κέιβ και Τομ Γουέιτς, σε ένα από τα ελάχιστα κινηματογραφικά σίκουελ που αγαπήθηκαν όσο και η πρώτη ταινία του φραντσάιζ, αν όχι περισσότερο. Νέοι χαρακτήρες – η καλή νεράιδα, ο παπουτσωμένος γάτος, ο πρίγκιπας γλυκούλης και «τα πεθερικά» – εμπλουτίζουν το σύμπαν του «Σρεκ» και συνθέτουν ένα πληθωρικό χολιγουντιανό φιλμ με απ’ όλα: κωμωδία, ρομάντζο, συγκίνηση και αγωνία – η τελευταία σκηνή δράσεις, στον ήχο του «I Need a Hero», έχει χαρακτηριστεί ως ανώτερη κάθε «Επικίνδυνης Αποστολής», και δίκαια.